Arabulucu Mekan Kurgusu Bağlamında Paris La Villette Parkı ve Starck Sandalyeleri

Öz

Makalenin öncelikli amacı, kentsel ve mimari tasarımı Bernard Tschumi’ye ait olan Paris La Villette Parkı projesini irdelemektir. Parkın içinde konumlandırılmış Philippe Starck tasarımı sandalyeler örneğinde programa bağlı, işlevsel, elverişli mekân örüntüsü ile olayın rastlantısallığından ilham alan-veren ‘elverişli-arabulucu’ mekân kurgusu arasındaki fark analiz edilecektir. Makalenin yöntemini kuramsal (literatürel) çalışma belirlemektedir. Bu makale ile aynı zamanda bugün gerçekten ihtiyaç duyduğumuz mutluluğun canlı kamusallığının ve mutluluğun mimarisinin oluşumu için barışçıl, olumlu, neşeli, iletişimsel, katılımcı odaklı, arabulucu mekânsal kurgunun gerekliliğini savunmayı amaçlanmaktadır. La Villette Parkı’nın kentsel, mimari planlama ölçeğinde ve parkın mobilya düzeneğinde Phillipe Starck’ın tasarladığı sandalye konumu ve kompozisyonu ile kamusallığın olası dönüşümü irdelenmektedir. Bu bağlamda makalenin özellikle sonuç kısmında, parkın ve söz konusu sandalyelerin yeniden canlanmış, deneysel bir kamusallığı, verimliliği, neşeyi, ilişkiselliği destekleyen bir arabulucu-elverişli mekân arayışını vurguladığı; olasılıklar heterotopyasını tetiklediği fikri üzerinde durulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Elverişli – arabulucu mekân
• La Villette Parkı
• Dökme alüminyum sandalyeler
• Heterotopya.

MEDIATOR SPACE CONCEPTS: PARIS PARC de LA VILLETTE CHAIRS

Abstract

The aim of this article is to make an analysis of the difference between the program related functional architectural design and event oriented mediator space design in the case of Paris Parc de La Villette project, in terms of architectural design approach of Bernard Tschumi. This article also aims to declare that today’s architectural design of happiness should consider alive public space where the peaceful, fruitful interactivity and participation will be re-constructed. This article’s methodology is based on literatural review. Accordingly, this manuscript focuses on contradictory design concepts of Parc de La Villette and Phillipe Starck design cast aluminium single chairs, completely adapted to the utilizer’s movements and relations. As in the conclusion of this article, it is asserted that the Parc de La Villette within located chairs, triggers the event oriented interrelations as matchmaker – experimental design approach between citizens, activates the alive public space of joy and fruitfulness, and triggers a random heterotopia of potentials.

Keywords

• Mediator space
• Parc de la Villette
• Cast aluminum chairs
• Heterotopia

References

1. Air (2000). The Virgin Suicide. https://en.wikipedia.org/wiki/The_Virgin_Suicide.
2. Avar, A. (2009). Lefebvre'in üçlü -algılanan, tasarlanan, yaşanan mekân diyalektiği. Dosya 17 Mimarlık ve Mekân Algısı içinde, TMMOB Mimarlar Odası Ankara Şubesi, s. 7-9.
3. Buchanan, I. & Lambert, G. (2005). Deleuze and space. Edinburgh University Press. 43.
4. Calvino, I. (2004). Görünmez kentler. Yapı Kredi Yayınları. 38.
5. De Botton, A. (2001). Mutluluğun mimarisi. Sel Yayıncılık. 52, 201.
6. Debord, G. (2010). Gösteri toplumu ve yorumlar. Ayrıntı Yayınları. 66.
7. Deleuze, G. & Bacon F. (2009). Duyumsamanın mantığı. Norgunk Yayıncılık.
8. Deleuze, G. & Guattari F. (2008). A thousand plateaus-volume 2 of capitalism and Schizophrenia. Continuum Books.

9. Dick, P. K. (2015). Şizofreni ve değişimler kitabı. Altıkırkbeş Yayınları. 28.
10. Eisenman, P. (2008). The diagram as a space of difference - The MAK exhibition: Excerpts from a text. C. Jencks and K. Kropf (Eds.), Theories and manifestoes of contemporary architecture. John Wiley & Sons Ltd. 377.
11. Habermas, J. (2005). Kamusallığın yapısal dönüşümü. İletişim Yayınları.
12. Harvey, D. (2006). Sosyal adalet ve şehir. Metis Yayınları. 162.
13. Heidegger, M. (2011). Varlık ve zaman. Agora Yayınevi. 99.
14. Hegel, F. (1920). The philosophy of fine art. G. Bell and Sons Yayınevi. 16.
15. Kolatan, Ş. (2000). Tschumi ile konuşma. Boyut Yayınları. 22, 28, 30, 48.
16. Koolhaas, R. (1994). The city: Construction, re-construction, de-construction. Risiko Stadt. Berlin: Junius Verlag Yayınevi. 94.
17. Lefebvre, H. (2013). Kentsel devrim. Sel Yayınları. 18, 31.
18. Lynch, K. (2010). Kent imgesi. İş Bankası Kültür Yayınları. 40.
19. Marx, K. (2011). Kapital, kapitalist üretimin eleştirel bir tahlili cilt II. Sol Yayınları. 80, 110.
20. Öztürk, M. (2005). Sine - Masal kentler: Modernitenin iki kahramanı kent ve sinema üzerine bir inceleme. Doğu Kitabevi. 47, 52, 15.
21. Polonsky, C. & Nogent, B. (2023). History and heritage. La Villette. https://lavillette.com.
22. Ruskin, J. (1849). The seven lamps of architecture. Smith, Elder and Co. Publishing. 126.
23. Sennett, R. (1996). Kamusal insanın çöküşü. Ayrıntı Yayınları. 139, 144, 90.
24. Starck, P. (2023). La Villette chairs. Starck. https://www.starck.com/.
25. Sykes, A. K. (2013). Yeni bir gündem inşa etmek: Mimarlık kuramı 1993-2009. Küre Yayınları. 31.
26. Tschumi, B. (1996). Architecture and disjunction. MIT Press. 194, 3, 74, 76. 42.
27. Tschumi, B. (2000). Event cities 2. MIT Press. 81, 84, 33, 57, 60.
28. Tschumi, B. (2018). Mimarlık ve kopma. Janus Yayıncılık. 224, 232, 30, 33, 15, 29, 252.
29. Urry, J. (1999). Mekânları tüketmek. Ayrıntı Yayınları. 101.