Van Gölü Bölgesinde Gerçekleştirilen Multimodal ve Kombine Taşımacılık Uygulamalarının Ekonomik Analizi

Abstract

Türkiye sınırları içerisinde gerçekleştirilen yurt içi yük taşımacılığı, karayolu ağırlıklıdır. Diğer taşıma türlerinin kullanımı karayollarına göre oldukça düşük gerçekleşmektedir. Büyük oranda karayolu kullanımı yüksek maliyet ve yakıt tüketimi oluşturmaktadır. Bu olumsuz etkileri minimum seviyeye düşürmek için İntermodal taşımacılık kullanılmalı ve teşvik edilmelidir. Bu çalışmada Van Gölü’nde gerçekleştirilen intermodal taşımacılık kapsamında iç suyolu, denizyolu ve demiryolu taşıma modları incelenerek başta toplam taşıma maliyeti olmak üzere taşıma süresi ve yakıt tüketimi değişkenleri ile karayolu taşıma modu karşılaştırılmaktadır. Bu karşılaştırmanın ekonomik açıdan analizi amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda örnek olay çalışma ile belirli bir miktar yükün, İstanbul’dan farklı taşıma modları kullanılarak Van ilinin İran sınır kapısı olan Kapıköy’e taşınması planlanmıştır. Bu doğrultuda Van Gölü’nde faaliyet gösteren tren feri hattının bu karşılaştırmaya olan ekonomik etkisinin araştırılması hedeflenmiştir. Çalışmada karar vericilerin taşıma maliyetini minimuma indirecek çözümü seçeceği varsayılarak taşıma maliyetleri üzerinden bir model oluşturulmuştur. Bu model intermodal taşımacılığa uyarlanmıştır. Ayrıca modelde yükleyicilerin toplam taşıma maliyetlerini minimuma indirmek istediği varsayılmakta, bu sebeple en düşük toplam maliyeti veren çözüm seçilmektedir. Ton veya araç başına birim maliyet ve toplam taşıma maliyeti taşıma hizmeti alan müşteriler için formül oluşturulmuş ve kullanılmıştır. Van Gölü ve çevresinde gerçekleştirilen intermodal taşımacılığın Türkiye ve birçok ülkenin taşımacılık ağını etkileyici ekonomik avantaja sahip olduğu belirlenmiştir.

Keywords

• İntermodal taşımacılık
• ekonomik analiz
• taşıma modu seçimi
• çoklu taşımacılık

Economic Analysis of Multimodal and Combined Transport Applications in the Region of Lake Van

Abstract

Domestic freight transport is carried out within the borders of Turkey, it is mainly highway. The use of other types of transportation is rather low compared to highways. To a large extent, highway use creates high costs and fuel consumption. Multimodal and combined transportation should be used and encouraged to minimize these negative effects. In this study, within the scope of multimodal and combined transportation carried out in Van Lake region, the inland waterway, seaway and railway transportation modes are examined and the transportation time, fuel consumption variables and highway transportation mode are compared. The economic analysis of this comparison is aimed. For this purpose, it is planned to transport 3.500 tons of cement load to Kapıköy, which is the Iranian border gate of Van province, by using different modes of transport from Istanbul. In this direction, it is aimed to investigate the economic impact of the train ferry line operating in Van Lake on this comparison. A formula was created and used for customers who received transportation services in unit cost and total transportation cost per ton or vehicle. Van Lake and the surrounding transportation network performed intermodal transport Turkey and many countries were identified as having an impressive economic advantage. Multimodal and combined transportation in Van Lake and its surroundings, transport network in Turkey and many having an impressive economic advantage.

Keywords

• Multimodal transport
• Combined transport
• Economic analysis
• Transportation mode choice

References

1. Atar, F., Aydoğdu, Y.V., Duru, O. ve Şenol, Y.E. (2013). Kısa Mesafe Deniz Taşımacılığının Avantajları ve Kombine Taşımacılıktaki Önemi Üzerine Bir Çalışma, Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi. 5(1), 75-91.
2. Avrupa Komisyonu. (2011). Beyaz Kitap-Tek Tip Bir Avrupa Taşımacılık Alanı için Yol Haritası-Rekabetçi ve Verimli Kaynaklara Sahip Bir Taşımacılık Sitemine Doğru. Erişim Temmuz 22, 2019, http://www.dtd.org.tr/legislations
3. Bouchery, Y. And Fransoo, J. (2015). Cost, carbon emissions and modal shift in intermodal network design decisions, International Journal of Production Economics. 164 (19), 388-399.
4. Caris, B., Macharis, C. and Janssens, G.K. (2008). Planning Problems in Intermodal Freight Transport: Accomplishments and Prospects, Transportation Planning and Technology. 31 (3), 277-302.
5. Craig, A.J., Blanco, E.E. and Sheffi, Y. (2013). Estimating the CO2 intensity of intermodal freight transportation, Transportation Research Part D: Transport and Environment. 22 (10), 49-53.
6. Deveci, D.A. ve Çavuşoğlu, D. (2013). İntermodal Demiryolu Taşımacılığı: Türkiye İçin Fırsatlar ve Tehditler, Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi. 5 (1), 93-120.
7. Douet, M. And Cappuccilli, J.F. (2011). A review of Short Sea Shipping policy in the European Union, Journal of Transport Geography. 19 (4), 968-976.
8. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı). (2001). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Ulaştırma Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Demiryolu Ulaştırması Alt Komisyonu Raporu. Erişim Temmuz 22, 2019, http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/11/08_Ulastirma_DemiryoluUlastirmasi.pdf

9. European Commission. (2001). White Paper - European Transport Policy for 2010: Time to Decide, Brussels. Erişim Haziran 19, 2019,https://ec.europa.eu/transport/sites/transport/files/themes/strategies/doc/2001_white_paper/lb_com_2001_0370_en.pdf
10. European Commission. (2014). EU Transport in Figures-Statistical Pocketbook, 2014 report, Lüksemburg, https://ec.europa.eu/transport/sites/transport/files/facts-fundings/statistics/doc/2014/pocketbook2014.pdf
11. Hanssen, T.E.S., Mathisen,T.A. and Jorgensen, F. (2012). Generalized transport costs in intermodal freight transport, Procedia—Social and Behavioral Sciences, 54, 189-200.
12. Kabasakal, A. ve Solak, A.O. (2010). Demiryolu ve Karayolu Ulaştırma Sistemlerinin Ekonomik Etkinlik Analizi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 10(1), 123-136.
13. Kalkınma Bakanlığı. (2012). Onuncu Kalkınma Planı (2014 – 2018): Ulaştırma Ve Trafik Güvenliği Özel İhtisas Komisyon Raporu. Erişim Eylül 24, 2019, https://ww4.ticaret.edu.tr/ulastirma/wp-content/uploads/sites/85/2016/05/10.KALKINMA-PLANI_ULA%C5%9ETIRMA-VE-TRAF%C4%B0K-G%C3%9CVENL%C4%B0%C4%9E%C4%B0-%C3%96%C4%B0K-RAPORU.pdf
14. Köfteci, S. ve Gerçek, H. (2010). Yük Taşımacılığında Taşıma Türü Seçimi İçin Lojistik Maliyetlere Dayalı İkili Lojit Model, İMO Teknik Dergi. 21(103), 5087-5112.
15. Liao, C.H., Tseng, P.H. and Lu, C.S. (2009). Comparing carbon dioxide emissions of trucking and intermodal container transport in Taiwan, Transportation Research Part D: Transport and Environment. 14 (7), 493-496.
16. Numanoğlu N., Eynehan M.E. ve Morkoç G. (Ed.) (2014). Türkiye’de Kombine Taşımacılığın Fırsatları, TÜSİAD, İstanbul.
17. Saatçioğlu, C. ve Kolbaşı, N.Ç. (2012). Türkiye Lojistik Sektöründe Denizyolu - Demiryolu Entegrasyon Sürecinin İncelenmesi, Sakarya İktisat Dergisi. 1(2), 1-25.
18. Sak, G. (2017). Hiç Demiryolu Haritasına Baktınız Mı?. Erişim Mart 12, 2019, https://www.tepav.org.tr/tr/blog/s/5857
19. Saygılı, M.S. (2014). Intermodal Taşımacılığın Maliyet Avantajları: Karayolu –Denizyolu Entegrasyonu Üzerine Bir Araştırma, Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi. 11(41), 203-214.
20. TCDD. (2019-2023). TCDD 2019-2023 Stratejik Plan, T.C. Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü, Ankara.
21. TINA (TINA Türkiye Ortak Girişimi). (2007). Türkiye’nin Ulaştırma Altyapısı İhtiyaç Değerlendirmesi Teknik Yardım Çalışması Sonuç Raporu. Ağustos 17, 2019, http://www.dtd.org.tr/_files/ulusal/ticc87nasonuuccca7raporupdf.pdf
22. Tsamboulas, D., Vrenken, H. and Lekka, A.M. (2007). Assessment of a transport policy potential for intermodal mode shift on a European scale, Transportation Research. 41(8), 715-733.
23. Tuna, O., Arabelen, G. (2013). Deniz Ulaştırma Lojistiği. Cerit, G.A., Deveci, A., Esmer, S. (Ed), Denizcilik İşletmeleri Yönetimi içinde. Beta Basım A.Ş., İstanbul.
24. Turan, E., Çelik, F. ve Dilek, M. (2012). Gaziantep - İstanbul Arası Yük Taşımacılığının Ekonomik Analizi, Sigma Mühendislik ve Fen Bilimleri Dergisi. 30(3), 303-309.
25. TÜBİTAK. (2003). VİZYON 2023 Ulaştırma ve Turizm Paneli. Erişim Temmuz 14, 2019, https://www.tubitak.gov.tr/tubitak_content_files/vizyon2023/ut/utp_son_surum.pdf
26. TÜBİTAK. (2004). Ulusal Bilim ve Teknoloji Politikaları 2003-2023 Strateji Belgesi. Erişim Haziran 24, 2019, https://www.tubitak.gov.tr/tubitak_content_files/vizyon2023/Vizyon2023_Strateji_Belgesi.pdf
27. TÜSİAD. (2014). Türkiye’de Kombine Taşımacılığın Fırsatları. Erişim Temmuz 14, 2019, https://tusiad.org/tr/yayinlar/raporlar/item/8783-tu-rkiye-de-kombine-tas-imacilig-in-firsatlari-c-alis-masi
28. Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı (UBAK) ve İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ). (2005). Ulaştırma Ana Planı Stratejisi. Haziran 19, 2019, https://www.bebka.org.tr/admin/datas/sayfas/files/Ulasrma_Ana_Plani_Stratejisi.pdf
29. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı (UAB) (2017). Karayolu Ulaşım İstatistikleri. Erişim Eylül 24, 2019, http://www.kgm.gov.tr/SiteCollectionDocuments/KGMdocuments/Yayinlar/YayinPdf/KarayoluUlasimIstatistikleri2017.pdf
30. World Trade Organization. (2014). International Trade Statistics 2014. Erişim Eylül 24, 2019, https://www.wto.org/english/res_e/statis_e/its2014_e/its2014_e.pdf
31. Xu, S.X., Cheng, M. and Huang, G.Q. (2015). Efficient intermodal transportation auctions for B2B e-commerce logistics with transaction costs, Transportation Research Part B: Methodological. 80 (19), 322-337.