Paradox (or Oxymoron) in Hafez-e-Shirazi's Poetry

Abstract

Paradox is one of the spiritual exquisites, and it is one of the most important tricks in deviation. Paradox causes defamiliarization, foregrounding, and, at last, the text's literariness. In Hafez's poetry, Paradox begins at the word level (equivocation) and spreads to the thought level, manifesting in three levels: word-level equivocation, contradictory components, and contradictory thought. The contradiction in meaning in Hafez's poetry and thought, beyond literary contexts, can also be seen in theological, mystical, and religious contexts. Hafez's poetry is a mirror that reflects the contradictions of the universe, of human thought, his intermediate place, and the contradictory behavior of the governors of his age, as well as their hypocrisy. Hafez has illustrated the non-addictive aspects through the art device of Paradox, creating disorderly orders that make his poetry eminent, prominent, dogmatic, and roaming.

Keywords

• Contradiction
• Poetry
• Hafez
• Mysticism

Hafız-ı Şirazi'nin Şiirlerinde Paradoks (veya Oksimoron)

Abstract

Paradoks, manevi inceliklerden biri olup sapma (deviation) estetiğinin en önemli araçlarından biridir. Paradoks, yabancılaştırma (defamiliarization) ve ön plana çıkarma (foregrounding) etkileri yaratarak metnin edebîliğini güçlendirir. Hafez’in şiirinde paradoks kelime düzeyinde (tevriye/çokanlamlılık) başlar ve düşünce düzeyine kadar yayılır. Bu yapı üç seviyede kendini gösterir: çelişik anlamlar taşıyan kelimeler; birbirine zıt unsurların bir arada kullanımı; ve çelişkili düşünce yapıları. Hafız’ın şiir ve düşünce dünyasında anlam karşıtlığı yalnızca edebî alanda değil, aynı zamanda teolojik, tasavvufî ve dinî alanlarda da belirgin biçimde görülmektedir. Onun şiiri evrenin çelişkilerini, insan düşüncesinin ikircikli yapısını, insanın ara konumunu ve yaşadığı çağın yöneticilerinin tutarsız ve riyakâr davranışlarını yansıtan bir ayna niteliğindedir. Hafız, paradoks sanatını kullanarak bağımlılık yaratmayan, kalıplara sığmayan yönleri ortaya koymuş; düzensiz düzenler kurarak şiirini seçkin, dikkat çekici, öğretici ve sınır tanımaz bir nitelikle donatmıştır.

Keywords

• Çelişki
• Şiir
• Hafız
• Tasavvuf

References

1. Ashuri, D. (1379). Mysticism and Trickery in Hafez's Poetry.Tehran: Markaz Press.
2. Fesharaki, M. (1379). Criticism of Rhetoric.Tehran: Samt Press.
3. Hafez-e- Shirazi, M. (1389). Divaan of Hafez (H. Wilberforce Clark Trans.). Tehran: Ketab-e-Aban Press.
4. Kukhi, M. (1370). Leafy Garden. Tehran: Zemestan Press.
5. Khorramshahi, B. (1387). Hafez. Tehran: Tarh-e-No Press.
6. Khorramshahi, B. (1375). Hafez- Nameh, Tehran: Elmi-u-Farhang Press.
7. Mortazavi, M. (1370). Hafez School or The Introduction on Hafes Thematic. Tabriz: Stoodeh Press.
8. Payandeh, H. (1385). Literary Criticism and Democracy. Tehran: Niloofar Press.

9. Purnamdariyan, T. (1382). Lost on the beach. Tehran: Sokhan Press.
10. Rastegar-Fassaee, M. (1385). Hafez and Hidden and Found in Life. Tehran: Sokhan Press.
11. Safavi, K. (1380). From linguistics to Literature (Verse). Tehran: SurehMehr Press.
12. Shafiee-Kadkani. M. (1386). Qalandariyeh throughout history.- Tehran: Sokhan Press.
13. Shafiee-Kadkani. M. (1385). The Alchemy of Being.Tehran: Sokhan Press.
14. Shafiee-Kadkani. M. (1376). Music Lyrics. Tehran: Agah Press.
15. Shamisa, S. (1383). Literary Criticism. Tehran: Ferdose Press.
16. Vahidiyan-Kamyar, T. (1379). Rhetoric according to the Aesthetic Point of View. Tehran: Doostan Press.
17. Zo-al- riyasatain, M. (1379). Equivocal Words Dictionary of Hafez's poems. Tehran: Farzan Press.
18. Zarrin-Koob. Qh. (1374). The Rendane Alley. Tehran: Sokhan Press.
19. Zarqhani, S. (1384). Landscape of Contemporary Iranian Poetry. Tehran: Sales Press.