CORPORATE GOVERNANCE AS A COMMUNICATION POLICY IN TWO-WAY SYMMETRICAL PUBLIC RELATIONS MODEL

Abstract

ABSTRACT

When considered from a historical perspective, it is seen that the activities in public relations are formed parallel to socio-economic developments such as advance in communication technologies, institutionalization of democracy and globalization of competition. In the light of these developments and changes, the public relations applications are approached referring to four basic models which are produced by Grunig and Hunt and acknowledged widely. These models are The Press Agentry / Publicity Model, The Public Information Model, The Two-Way Symmetrical Model and The Two-Way Asymmetrical Model. Public relations models have different features. The general purpose of public relations is to proceed communication between corporate and the target public based on trust, positive intent and tolerance. The Two-way symmetrical model coincides with corporate governance which emphasizes principals such as transparency, accountability, responsibility and equality in respect to application and principals. In this study, it is aimed to analyze the similar aspects of public relations and corporate governance with regard to principles and applications as a communication politics.

Keywords: Public Relations, Public Relations Models, Communication Politics, Corporate Governance.

ABSTRACT

When considered from a historical perspective, it is seen that the activities in public relations are formed parallel to socio-economic developments such as advance in communication technologies, institutionalization of democracy and globalization of competition. In the light of these developments and changes, the public relations applications are approached referring to four basic models which are produced by Grunig and Hunt and acknowledged widely. These models are The Press Agentry / Publicity Model, The Public Information Model, The Two-Way Symmetrical Model and The Two-Way Asymmetrical Model. Public relations models have different features. The general purpose of public relations is to proceed communication between corporate and the target public based on trust, positive intent and tolerance. The Two-way symmetrical model coincides with corporate governance which emphasizes principals such as transparency, accountability, responsibility and equality in respect to application and principals. In this study, it is aimed to analyze the similar aspects of public relations and corporate governance with regard to principles and applications as a communication politics.

Keywords: Public Relations, Public Relations Models, Communication Politics, Corporate Governance.

Keywords

• -

İKİ YÖNLÜ SİMETRİK HALKLA İLİŞKİLER MODELİNDE İLETİŞİM POLİTİKASI OLARAK KURUMSAL YÖNETİŞİM

Öz

Tarihsel açıdan bakıldığında halkla ilişkiler faaliyetlerinin ve uygulama alanlarının iletişim teknolojilerindeki gelişmeler, demokrasinin kurumsallaşması ve rekabetin küreselleşmesi gibi sosyokültürel ve ekonomik gelişmelere koşut olarak biçimlendiği görülmektedir. Bu gelişmeler ve değişmeler ışığında halkla ilişkiler uygulamaları, Grunig ve Hunt tarafından ortaya konan ve genel kabul gören dört temel model ekseninde ele alınmıştır. Bu modeller Basın Ajansı-Tanıtım Modeli, Kamuyu Bilgilendirme Modeli, İki Yönlü Simetrik Model ve İki Yönlü Asimetrik Model’dir. Halkla ilişkiler modelleri; farklı özelliklere sahiptir. Halkla ilişkilerin temel amacı, kurum ya da kuruluşun hedef kamuları ile arasında güven, iyi niyet ve hoşgörüye dayalı ilişkileri kurup geliştirmek için çeşitli iletişim faaliyetleri yürütmektir. İki yönlü simetrik model, bu anlamda kurumsal açıdan hedef kitleler nezdinde, şeffaflık, hesap verebilirlik, sorumluluk ve eşitlik gibi ilkeleri vurgulayan kurumsal yönetişim ile uygulama ve esaslar bakımından örtüşmektedir. Bu çalışmada bir iletişim politikası olarak halkla ilişkiler ve kurumsal yönetişimin, ilke ve uygulamalar bakımından benzer yönleri üzerine teorik bir analiz yapılmaya çalışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Halk la İlişk iler, Halk la İlişk iler Modelleri, İletişim Politik aları, Kurumsal Yönetişim

Kaynakça

1. Aktan, C.C., (2014). Kurumsal Şirket Yönetimi. www.canaktan.org/yonetim/kurumsal-yonetim/aktan kurumsal.pdf, Erişim: 04.15.2014.
2. Akyürek, R., Okay, A., Okay, A., Uzoğlu, S., Uztuğ, F. & Oyman, M.,(2005) Kurumsal İletişim Yönetimi. Eskişehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 1643.
3. Arklan, Ü. & Akdağ, M. (2010). Halkla İlişkilerin Pusulası: Politika. Newwsa (e-Journal of New World Sciences Academy), Cilt:5, Sayı:1 pp:1-21.
4. Baraz, B., (2004). Yönetim Kurullarının Kurumsal Yönetişim Açısından Kritik Önemi: Eskişehir’de Bir Araştırma. III. Ulusal Bilgi, Yönetim ve Ekonomi Kongresi Bildirileri, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, ss:763-771.
5. Bıçakçı, İ. (2003). İletişim ve Halkla İlişkiler Eleştirel Bir Yaklaşım, İstanbul, Mediacat Yayınları.
6. Bingöl, D., (1998). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
7. Budak, G. & Budak, G., (2004). Halkla İlişkiler Davranışsal Bir Yaklaşım. 4.Baskı, İzmir: Barış Yayınları.
8. Cope, S. F. & Leishman, P. S., (1997). Globalization, New Public Management and the Enabling State. International Journal of Public Sector Management, Volume:10, Number:6, pp: 444-460.

9. Daver, B., (1993). Siyeset Bilimine Giriş, Üçüncü Baskı, Ankara, Siyasal Kitabevi.
10. Davis, A., (2006). Halkla İlişkilerin ABC’si, çev. Ümit Şendilek, İstanbul: Mediacat Yayınları.
11. Ertekin, Y., (2000). Halkla İlişkiler. Dördüncü Baskı, Ankara: Yargı Yayınevi, No:28.
12. Geçikli, F., (2008). Halkla İlişkiler ve İletişim. 2.Basım, İstanbul: Beta Basım A. Ş.
13. Grunig, J. E. & Hunt, T., (1984). Managing Public Relations. New York: Holt, Rinehart & Winston.
14. Grunig, J. E., (2005). Halkla İlişkiler ve İletişim Yönetiminde Mükemmellik . İstanbul: Rota Yayınları.
15. İşcan, Ö. F. & Naktiyok, A., (2005). Dijital Çağ Örgütleri. İstanbul: Beta Basım Yayım.
16. Lindeborg, R. A., (1994). Excellent Communication. Public Relations Quarterly, Vol: 39, No: 1, pp: 5-11.
17. Okay, A. & Okay, A., (2005). Halkla İlişkiler Kavram, Strateji ve Uygulamaları. 2. Baskı, İstanbul: Der Yayınları.
18. Oskay, Ü., (1992). İletişimin ABC’si. İstanbul: Simavi Yayınları. Özer, M. A., (2015). Yönetişim Üzerine Notlar. Sayıştay Dergisi, Sayı:63, http://www.sayistay.gov.tr/dergi/ icerik/der63m4.pdf (Erişim, 11.11.2015)
19. Peltekoğlu, Balta, F., (1998). Halkla İlişkiler Nedir. İstanbul: Beta Basım Yayım.
20. Sabuncuoğlu, Z., (1998). İşletmelerde Halkla İlişkiler. 4. Baskı, Bursa: Alfa Yayınları.
21. Tanrıverdi, S., (2006). Kurumsal Yönetim, Eleştirel Bir Bakış. İstanbul.
22. TDK, (1983). Türkçe Sözlük . Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 7. Baskı.
23. Tekeli, İ., (1996). Yönetim Kavramı Yanısıra Yönetişim Kavramının Gelişmesinin Nedenleri Üzerine. Sosyal Demokrat Değişim, Sayı: 3, ss: 45-54.
24. Theaker, A., (2006). Halkla İlişkiler El Kitabı. İstanbul: Mediacat Yayınları.
25. Williams, R, E., (1979). İletişim Kavram ve Modelleri. Eskişehir: Eskişehir İktisadî ve Ticarî İlimler Akademisi Yayınları, No: 207-14.
26. Yalçın, S., (2002). Personel Yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
27. Yüksel, M., (2000). Yönetişim Kavramı Üzerine. Ankara Barosu Dergisi, Cilt: 58, Sayı: 3, ss: 145- 159.