ÖZLÜ SÖZLERİN ARAPÇA ÖĞRETİMİNDE KULLANILABİLİRLİĞİ: HADÂİKU’L-HİKME ÖRNEĞİ
Abstract
Özlü söz metinleri, yapısı itibariyle gerek dil bilgisi ve gerekse dilsel açıdan zengin bir içeriğe sahiptir. Bu özellik göz önüne alındığında, özlü sözlerin Arapça derslerinde öğretimin bir parçası olarak kullanılması, öğretimin verimliliği ve öğrenmenin kalıcılığı açısından büyük önem arz etmektedir.
Araştırmaya kaynaklık eden “Hadâiku’l-Hikme” isimli eserde geçen yaklaşık 150 tane özlü söz metni üzerinde incelemeler yapılmıştır. Bu bağlamda, belirlenen özlü söz metinlerinde öncelikle kullanılan dil ele alınarak bu metinler dil bilgisi ve dilsel özellikler açısından incelenmiştir. Bu doğrultuda Arap dili öğretmenlerinin, Arapça dil derslerinde adı geçen özlü söz metinlerinden “cümle çeşitleri, dilbilgisi, deyimler, çeşitli dil kalıpları, karşılaştırma, üstün tutma ve farklı gösterme, söz sanatları” gibi konu başlıklarında istifade edebileceği tespit edilmiştir.
Çalışma nitel bir araştırma olup, tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmanın veri toplama aşamasında amaçlı örneklem yöntemiyle seçilmiş özlü sözler kullanılmıştır. Amaçlı örneklem yoluyla seçilen bu metinler incelenerek dil bilgisi ve dilsel özelliklerine ilişkin veriler elde edilmiştir.
Çalışmada öncelikle dilin tanımı yapılarak ardından Arapça öğretiminin önemine değinilmiş ve özlü sözler hakkında bilgi verilmiştir. Daha sonra ise, araştırmaya kaynaklık eden “Hadâiku’l-Hikme” isimli eserden alınan Arapça özlü söz metinleri incelenerek elde edilen bulgular paylaşılmıştır. Sonuç bölümde ise Arapça öğretmenlerine yönelik öneriler sunulmuştur.
Keywords
References
- Belhi, N. A. (2010). Hadâiku'l-Hikme, Akval Me'sura Min Medresetil-Hayat (3 b.). Cezayir: Nur Kitabevi. Brown, H. D. (2007). Principles of language learning and teaching (5. Baskı b.). United States of America: Pearson Longman.Demircan, Ö. (1990). Yabancı dil öğretim yöntemleri. İstanbul: Ekin Eğitim-Yayıncılık ve Dağıtım.Göçer, A. (2012). "Dil-kültür ilişkisi ve etkileşimi üzerine"Türk Dili Dergisi.(3 (729), s.50-57) Ankara.Günday, H., & Şahin, Ş. (2009). Arapça dil bilgisi, sarf bilgisi. İstanbul: Alfa.Günday, R. (2015). Yabancı dil öğretiminde yaklaşımlar, yöntemler, teknikler ve multimedya araç ve materyalleri. Ankara: Favori.Güneş, F. (2000). Okuma yazma öğretimi ve beyin teknolojisi. Ankara: Ocak.Hengirmen, M. (1999). Dilbilgisi ve dilbilim terimleri sözlüğü. Ankara: Engin.Jonsen, A. R. (2006). Life is short, medicine is long: Reflections on a bioethical insight. Journal of Medicine and Philosophy. (31, s.667-673).Kırali, A. O. (2015). Üniversitelerin hazırlık sınıflarında okuyan öğrencilerin öğrenme yöntemleri ve Arapça öğrenme zorlukları hakkındaki görüşlerin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.Koç, N. (1992). Açıklamalı dilbilgisi terimleri sözlüğü. İstanbul: İnkılap Kitabevi.Özcan, M. (2014). "Yabancı dil olarak Arapça konuşma becerisi öğretiminde iletişimsel yaklaşıma dayalı etkinliklerin kullanımı". 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Dergisi.(4 (10)s.153-164).Pak, A. W., Choi, E. C., Choi, B. C., & Choi, J. C. (2004). "Health proverbs. Journal of Epidemiology and Community Health" (58, s.1004-1010).Topaloğlu, A. (1989). Dilbilgisi terimleri sözlüğü. İstanbul: Ötüken.Türk Dil Kurumu[TDK]. (2018). http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_bilimsanat&arama=kelime&guid=TDK.GTS.5c273ed0ba9218.83408480 sayfasından erişilmiştir. (Erişim tarihi: 20.01.2019). Ünalan, Ş. (2005). Dil ve kültür (3. Baskı b.). Ankara: Nobel.Vardar, B. (1988). Açıklamalı Dil Bilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: ABC Kitabevi.Yakıncı, C., Yakında, H., & Akın, K. (2013). "Tıp eğitiminde özdeyişlerin gücü"Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi (56, s.143-150).
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Publication Date
June 29, 2019
Submission Date
February 25, 2019
Acceptance Date
March 9, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 19 Number: 48
Cited By
Ortaokul Öğrencileri İçin Türkçe Derslerinde Tavsiye Edilen Okuma Kitaplarında Yer Alan Aforizmaların İncelenmesi
Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.51725/etad.1307321