-

Abstract

Traffic is the dominant source of environmental noise pollution in urban areas. This study presents a research on noise pollution created from traffic in Amasya City Center. The research is conducted on the main roads which are the source of noise pollution referring to the results of the 54 different measurement points with main noise indexes (Leq, LNP, TNI, L10, L50, L90) due to main traffic flow. As a result of measurements and evaluation, it is determined that noise level in the main and alternative routes exceeds the standard level of noise with the value of about 10 dBA within the daily measurement time. It is determined that, traffic sourced environmental noise pollution is related with sui generis spatial structure, geographical and geo morphological structure and transportation infrastructure of the city.

Keywords

• Traffic Noise, Vehicle Density, Traffic Noise Index, Amasya City Center, Noise Pollution

AMASYA KENT MERKEZİ ANA ARTER YOLLARINDA TRAFİK GÜRÜLTÜSÜNÜN TRAFİK KOŞUL VE STANDARTLARI YÖNÜYLE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Trafik, kentsel alanlarda çevresel gürültü kirliliğinin baskın kaynağıdır. Bu çalışma, Amasya kent merkezinde trafikten kaynaklanan çevresel gürültü kirliliği ile ilgili bir araştırmanın sonuçları olarak sunulmuştur. Çalışma kent merkezinde trafik yoğunluğunu üzerinde taşıyan ana arter ve yollarında 54 ayrı noktada gürültü kirliliğinin ana indeksleri (Leq, LNP, TNI, L10, L50, L90) ve trafik akışı ve kompozisyonu geniş kapsamlı ölçümlere ve değerlendirmelerine göre yürütülmüştür. Ölçüm ve değerlendirmeler sonucunda, Kent merkezindeki trafik akışının yoğun olduğu ana arter ve alternatif yollarında günlük ölçüm süresi içerisinde gürültü düzeyi; standartlarla belirlenmiş ortalama düzeyin 10 dBA üzerine çıkmıştır. Trafikten kaynaklanan gürültü düzeyi; o yerleşime has mekânsal yapıya, coğrafi, jeo morfolojik yapıya ve ulaşım altyapısına bağlıdır.

Anahtar Kelimeler

• Trafik Gürültüsü, Taşıt Yoğunluğu, Trafik, Gürültü Kirliliği, Amasya

References

1. Pierrer, S., Valcke, E.D., and Cluydts, R., (2010). Night traffic noise on sleep and health assessment and a review of the results. Environment International 36 (5), 492-498 CrossRef.
2. Aktürk, N. ve Gürpınar, M., (2001). “Çevresel Ulaşım Gürültüsünün Trafik Planlaması Yönünden İncelenmesi” Trafik ve Yol Güvenliği Kongresi, Gazi Üniversitesi, Ankara 346-359.
3. Kumbur, H., Özsoy, H.D. ve Özer, Z., (2003). “Mersin İlinde Hassas bölgelerde Gürültü Düzeylerinin 1998-2002 Yılları Arasındaki Değişiminin Araştırılması ”Ekoloji Çevre Dergisi, Cilt 13, Sayı 49,25-30,
4. Nas, B.,(2004). Konya Kenti Yol Trafik Gürültüsü Seviyelerinin Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) ile Görüntülenmesi, bilgi Sistemleri Bileşim Günleri, 6-9 Ekim, 2004
5. Aydın, M.E. ve Ateş N., (1997). Konya’da Trafik Gürültüsü ve Bazi Öneriler Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi Journal of Engineering Science cilt:3 Sayı:3 447-456
6. Gezbul, H. ve Öz, N.,(1996). Sakarya İlinde Trafik Kaynaklı Gürültü ve Kontrolü Sakarya Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 2 Sayı: 1
7. Özer, S., Yılmaz, H., Yeşil, M. ve Yeşil P., (2009). Evaluation of noise pollution caused by vehicles in the city of Tokat Turkey”, Scientific Research Essays, Vol. 4 (11), p. 1205-1212
8. Şahin, K., (2012). Samsun (Atakum) Şehrinde Çevresel Gürültü Kirliliği Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi The Journal of International Social Research, Cilt: 7 Sayı: 29 Volume:

9. A.Piccolo, D., Plutino, G., and Cannistraro.,(2005). Evaluation and analysis of the Applied Acoustics environmental noise of Messina, Italy Volume 66, Issue 4, April 2005, Pages 447–46.
10. Bendtsen, H., (1999). The Nordic prediction method for road traffic noise Science of The Total Environment Volume 235, September Pages 331–338.
11. Güremen, L. ve Çelik, C.T., (2002). Niğde Şehir Merkezinde Trafik Gürültüsü Kirliliğinin Belirlenmesi Niğde Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi Cilt. 6 Sayı.,1-2 s17-22.
12. A.Piccolo, A., Plutino, D., and Cannistraro, G., (2005). Evaluation and analysis of the Applied Acoustics environmental noise of Messina Italy Volume 66, Issue 4, April 2005, Pages 447–465.
13. Nijland, H.A. and Van Wee, G.P., (2005). Traffic Noise in Europe: A Comparison of Calculation Methods, Noise Indices and Noise Standards for Road and Railroad Traffic in Europe Transport Reviews: A Transnational Transdisciplinary Journal Volume 25, Issue 5, 2005 pages 591-612.
14. Anon., (1975). “Statistical Noise Level Analysis and Leq Measurement”, Brüel&Kjaer, Report, Gambart R., Myncke H., Cops A., “Study of annoyance of Traffic Noise in Leuven (Belgium)”, App.Ac. v.9, n3,s.193, 1976.
15. Zannin, P.H.T., Diniz, F.B.R. and Barbosa, W.A.., (2002). “Environmental noise pollution in the city of Curritiba, Brazil” Applied Acoustics,63,351-358,.
16. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), 2014 verilerine göre İllere Göre Taşıt Sayıları.
17. Olayinka, O.S., (2013). Effective Noise Control Measures and Sustainable Development in Nigeria World Journal of Environmental Engineering.,1(1),5-15 http://pubs.sciepub.com/wjee/1/1/2/index.html.
18. Doi, L., Cao1, J., Fan, L., and Mobed, N.,(2005). Traffic Noise Evaluation and Analysis in Residential Areas of Regina Journal of Environmental Informatics 5 (1) 17-25.
19. Gupta, S. and Ghatak, C., (2011). “Enviromental noise assessment and its effect on human health in an urban “ International Journal of envıronmental scıences volume 1, no 7.
20. Tosun, İ., Avşar, Y., Sevindir, H. ve Beyhan, M.,(2013). ”Isparta’da Gürültü Düzeyi Üzerine Trafik, Endüstri ve Ticari faaliyetlerin Etkisi” S.D.Ü Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi cilt 16. sayı 2, s.83-91.
21. Morgül, Ö.K. ve Dal, H., (2012). Sakarya İli Şehir Merkezinin Gürültü Kirliliği Üzerine Bir Ön Çalışma SAÜ. Fen Bilimleri Dergisi, 16. Cilt, 2. Sayı, s. 83-91.
22. National Reserarch Council, (1973). Noise Abatement and Control, Highway Reserarch Record No. 448, Highway Reserarch Board, Washington.