THE RELATIONSHIP BETWEEN SUBSCALES OF ORGANIZATIONAL COMMITMENT WITH TURNOVER INTENTION: A RESEARCH ON THE PERSONEL OF SOCIAL ASSISTANCE AND SOLIDARITY FOUNDATION

Abstract

This study is designed to determine Assistance and Solidarity Foundation personnel’s organizational commitment and turnover intention level and to establish the relationship between subforms of organizational commitment and turnover intention. In accordance with this purpose the Social Assistance and Solidarity Foundations in central districts and districts of Tokat, Ordu, Giresun are chosen as a research population. Frequency analysis, average values, correlation analysis and simple linear regression analysis are made with the data acquired from the survey which is applied to 136 personnel of the Foundation. As a result of the analysis, it is found that personnel’s emotional and normative commitments are below the mean value and turnover intention and continuance commitment are partially above the mean value. In this study it is found that while there is no significance relationship between continuance commitment and turnover intention, there is a negative correlation relationship between emotional commitment and normative commitment and emotional commitment and normative commitment explains the turnover intention with the rate of (p< 0,01 significance level (R2: ,246 , R2: ,227).

Keywords

• Organizational Commitment,Emotional Commitment,Continuance Commitment,Normative Commitment,Turnover Intention

ÖRGÜTSEL BAĞLILIĞIN ALT BOYUTLARI İLE İŞTEN AYRILMA NİYETİ ARASINDAKİ İLİŞKİ SOSYAL YARDIMLAŞMA VE DAYANIŞMA VAKFI PERSONELİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışma Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı (SYDV) personelinin örgütsel bağlılık ve işten ayrılma niyeti düzeyini tespit etmek ve örgütsel bağlılığın alt formları ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkiyi belirlemek üzere tasarlanmıştır. Belirlenen amaç doğrultusunda araştırma evreni olarak Tokat, Ordu, Giresun merkez ve ilçelerinde bulunan SYDV’ler belirlenmiştir. 136 vakıf personeli üzerinde uygulanan anketten elde edilen veriler ile frekans analizi, korelasyon analizi ve basit doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Yapılan analiz neticesinde personelin duygusal ve normatif bağlılığının ortalama değerin altında olduğu, işten ayrılma ve devam bağlılık düzeyinin kısmi olarak ortalama değerin üzerinde yer aldığı görülmektedir. Araştırmada devam bağlılığı ile işten ayrılma niyeti arasında anlamlı bir ilişki tespit edilemezken, işten ayrılma niyeti ile duygusal bağlılık ve normatif bağlılık arasında negatif yönlü korelasyon ilişkisi tespit edilmiş ve duygusal bağlılık ve normatif bağlılığın (R2: ,246 , R2: ,227) oranında işten ayrılma niyetini açıkladığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Bağlılık,Duygusal Bağlılık,Devamlılık Bağlılığı,Normatif Bağlılık,İşten Ayrılma Niyeti

References

1. Allen N. J. ve Meyer J. P. (1990). The Measurement and Antecedents of Affective, Continuance and Normative Commitment To The Organization, Journal of Occupational Psychology, 63(1), 1-18.
2. Arı, G. S., Bal, H. ve Bal, E. Ç. (2010). İşe Bağlılığın Tükenmişlik ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisindeki Aracılık Etkisi: Yatırım Uzmanları Üzerine Bir Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3, 143-166.
3. Aslan, B. (2013). Moderator Effect of Leader Member Exchange In The Relation Between Organizastional Commitment and Tunover Intention: A Case of Sems, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Çankaya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
4. Avcı, N. ve Küçükusta, D. (2009). Konaklama İşletmelerinde Örgütsel Öğrenme, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Eğilimi Arasındaki İlişki, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 20(1), 33-44.
5. Aydoğdu, S. (2009). İş Tatmini, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkiyi İnceleyen Ampirik Bir Çalışma, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
6. Bozkurt, Ö. ve Yurt, İ. (2013). Akademisyenlerin Örgütsel Bağlılık Düzeylerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma, Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(22), 121-139.
7. Cammann, C., Fichman, M. Jenkins D. ve Klesh, J. (1979). Michigan Organizational Assessment Questionnaire, University of Michigan, Ann Arbor, Michigan.
8. Coleman D., F.,Gregory P.,I.,ve Cooper, C. L. (1999). Another Look At The Locus of Control Organizational Commitment Relationship: It Depends on The Form of Commitment, Journal of Organizational Behavior, 20, 995-1001.

9. Cotton, J.L. ve Tuttle, J.M. (1986). Employee Turnover: A Meta-Analysis and Review with Implications for Research, The Academy of Management Review, 11(1), 55-70.
10. Çakar, N. D. ve Ceylan, A (2005). İş Motivasyonunun Çalışan Bağlılığı ve İşten Ayrılma Eğilimi Üzerindeki Etkileri, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(1), 52-66.
11. Çekmecelioğlu, H. (2006). İş Tatmini Ve Örgütsel Bağlılık Tutumlarının İşten Ayrılma Niyeti ve Verimlilik Üzerindeki Etkilerinin Değerlendirilmesi: Bir Araştırma, İş, Güç; Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 8(2), 154-168.
12. Çekmecelioğlu, H. G. (2010). Örgüt İklimi, Duygusal Bağlılık ve Yaratıcılık Arasındaki İlişkilerin Değerlendirilmesi: Bir Araştırma, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi/Journal of Economics and Administrative Sciences, 20(2), 295-310.
13. Demir, M. (2012). Örgütsel Destek, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Eğilimi İlişkisi: Havalimanı Yer Hizmetleri İşletmelerine Yönelik Bir Araştırma, ISGUC.ORG Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 14(1), 49-64.
14. Demir, M. E. ve Çini, M. A. (2011). Konya Bankacılık Sektöründe Eğitim ve Kariyer Fırsatları Açısından İş Tatmininin Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulu Dergisi, 14(1-2), 161-172.
15. Duman, Y. F. (2014). T.C. Başbakanlık Vakıflar Genel Müdürlüğü İç Denetim Birim Başkanlığı Danışmanlık Raporu, 1-16.
16. Gasic, D. ve Pagon, M. (2004). Organisational Commitment in the Slovenian Police Force, Gorazd Mesko, Milan Pagon, ve Bojan Dobovsek (Ed.). In Policing in Central and Eastern Europe: Dilemmas of Contemporary Criminal Justice University of Maribor,1-13, Slovenya.
17. Gündoğan, T. (2009). Örgütsel Bağlılık: Türkiye cumhuriyeti Merkez Bankası Uygulaması. Uzmanlık Tezi, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğü, Ankara.
18. Kutanis, R. (2015). Türkiye’de Örgütsel Davranış Çalışmaları I, Gazi Kitabevi, Ankara.
19. Meyer, J. P. ve Allen, N. J. (2004). TCM Employee Commitment Survey Academic Users Guide, University of Western Ontario, Department of Psychology, 1-16.
20. Meyer, J., Stanley, D., Herscovitch ve Topolnytsky, L. (2002). Affective, Continuance, And Normative Commitment To The Organization: Meta Analysis of Antecedents, Correlates, and Consequences, Journal of Vocational Behavior, 61, 20-52.
21. Meyer, J.P., Allen, N. J. ve Smith, C.A. (1993). Commitment to Organizations and Occupations: Extension and Test of A Three-Component Conceptualization. Journal of Applied Psychology, 78, 538-551.
22. O'Reilly, C. ve Chatman, J. (1986). Organizational Commitmentand Psychological Attachment: The Effects of Compliance, Identification, and Internalization on Prosocial Behavior, Journal of Applied Psychology, 71(3), 492–499.
23. Örücü, E. ve Özafşarlığolu, S. (2013). Örgütsel Adaletin Çalışanların İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Güney Afrika Cumhuriyetinde Bir Uygulama, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(23), 335-358.
24. Özdemir, H. ve Yaylı, A. (2014), Çalışanın Örgütsel Bağlılığını, Performansı ve İşte Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma, Journal Of Recreatıon and Tourısm Research (Jrtr), 1(1), 48-58.
25. Özdevecioğlu, M. (2004). Algılanan Örgütsel Desteğin İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkileri, Amme İdaresi Dergisi, 37(4), 97-115.
26. Rusbult, C.E.,Farrell, D., Rogers, G. ve Mainous A.G. III (1988). Impact of Exchange Variables on Exit, Voice, Loyalty and Neglect: An Integrative Model of ResponsestoDecline Job Satisfaction, Academy of Management Journal, 31(3), 599-627.
27. Sabuncuoğlu, E.T., (2007). Eğitim, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi, Ege Akademik Bakış Dergisi, 7(2), 614-636.
28. Sarıdere, U. ve Doyuran, Ş. (2004). Eğitim Örgütlerinde Örgütsel Bağlılığın İşten Ayrılma Niyetine Etkisi, XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz, Malatya.
29. Scott, C.R., Connaughton, S.L., Maguire, K., Ramizer, R., Richardson, B., Shaw, S. P. ve Morgan, D. (1999). The Impacts of Communication and Multiple Identifications on Intent to Leave, Management Communication Quarterly, 12(3), 400-435.
30. Singh, N. ve Sharma, L. S. (2015). Process Models of Employee Turnover during 1975- 1995: A Review, European Academic Research, 3(2), 2449-2518.
31. Tett, R. P. ve Meyer, J. P. (1993). Jop Satisfaction, Organization Commitment, Turnover Intention, and Turnover: Path Analyses Based on Meta Analytic Finding. Personnel Psychology, 46(2), 259-293.
32. Uyguç, N. ve Çırmın, D. (2004). D.E.Ü. Araştırma ve Uygulama Hastanesi Merkez Laboratuarı Çalışanlarının Örgüte Bağlılıklarını ve İşten Ayrılma Niyetlerini Etkileyen Faktörler, D.E.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 91-99.
33. Wiener, Y. (1982). Commitment in Organizations: A NormativeView, The Academy of Management Review, 7( 3), 418–428.
34. Yıldız, K. (2013). Örgütsel Bağlılık İle Örgütsel Sinizm ve Örgütsel Muhalefet Arasındaki İlişki, Turkish Studies- International Periodical for The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(6), 853-879.
35. Yıldız, S., Yalavaç, S. ve Meydan, C. H. (20013). Tükenmişliğin İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Örgüte Bağlılığın Aracı Rolü: Türkiye’deki Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Personeli Üzerinde Bir Araştırma, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 26, 164-189.
36. Zangaro, G. (2001). OrganizationalCommitment: A Concept Analysis, Nursing Forum, 36(2), 14-21.