EMOTIONAL INTELLIGENCE AND SUBDIMENSIONS OF IT IMPACT ON RELATION MANAGEMENT: AN EMPERICAL RESEARCH

Abstract

In this study, it was proposed that to determination of effect of emotional intelligence and it’s sub dimensions on relationship management. This research conducted on employees Red Crescent Blood Donation Center. The study was carried out on the employees working in the Red Crescent Blood Donation Center. The relationship between variables was determined by correlation and regression analysis. According to the research finding affects level of emotional intelligence of employees their relationship management. Besides emotional intelligence; self emotional appraisal, other emotional appraisal, regulation of emotion and use of emotion subscales, it was determined that affect the relationship management. Accordingly, the level of emotional is considered the highest individual can better manage their relationships.

Keywords

• Emotinal Intelligence,Relation Management,Self Emotion Appraisal,Other Emotional Appraisal,Regulation of Emotion,Use of Emotion

DUYGUSAL ZEKA VE ALT BOYUTLARININ İLİŞKİ YÖNETİMİ ÜZERINE ETKİSİ: AMPİRİK BİR UYGULAMA

Öz

Bu çalışmada duygusal zeka ve alt boyutlarının ilişki yönetimi üzerine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma Kızılay Kan Bağış Merkezi çalışanları üzerinde gerçekleştirilmiştir. Duygusal zeka ve ilişki yönetimi arasındaki ilişki korelasyon ve regresyon analizleriyle saptamıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre çalışanların duygusal zeka düzeyleri ilişki yönetimlerini etkilemektedir. Ayrıca duygusal zekanın; kendi duygularının değerlendirme, başkalarının duygularının değerlendirme, duyguları yönetme ve duygularını kullanma alt boyutlarının ilişki yönetimini etkilediği belirlenmiştir. Buna göre duygusal zeka düzeyi yüksek bireylerin ilişkilerini daha iyi yönetebildiği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İlişki Yönetimi,Duygusal Zeka,Duygularının Değerlendirme,Başkalarının Duygularının Değerlendirme,Duyguları Yönetme,Duyguları Kullanma

References

1. Akar, H. (2010). Halkla İlişkilere Farklı Bir Yaklaşım: İlişki Yönetimi, Selçuk İletişim, 6(3), 206-215.
2. Arnolds, C. A. ve Boshoff, C. (2002). Compensation, Esteem Valence and Job Performance: An Empirical Assessment of Alderfer's Erg Theory, Int. J. of Human Resource Management, 13(4), 697-719.
3. Berl, R. L., Williamson, N. C. ve Powell, T., (1984). İndustrial Salesforce Motivation: A Critique and Test of Maslow’s Hierarchy of Need, Journal of Personal Selling & Sales Management, 4, 32-39.
4. Çakar, U. ve Arbak, Y. (2004). Modern Yaklaşımlar Işığında Değişen Duy-Zeka İlişkisi ve Duygusal Zeka, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(3), 23-48.
5. Çetinkaya, Ö. ve Alparslan, A. M., (2011). Duygusal Zekanın İletişim Becerileri Üzerine Etkisi: Üniversite Öğrencileri Üzerinde Bir Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(1), 363-377.
6. Çınar, H., Özden, S., Özkuk, Ö. ve Çokay, F. (2014). Büro Yönetimi ve Sekreterlik Öğrencilerinin Duygusal Zeka Düzeyleri ile Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişkisi: Dumlupınar Üniversitesi Örneği, Electronic Journal of Vocational Colleges, 4(3), 189-197.
7. Demirkaya, H. (2013). Bireysel ve Örgütsel Boyutlarıyla Sosyal Davranış, Kocaeli, Umuttepe Yayınları.
8. Demirkaya, H., (2013). Stratejik Yönetim Açısından Etik Davranışı Belirleyen Sosyal Davranış Kurallarının İnsan Kaynakları Uygulamalarına Etkisi, İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(3), 313-327.

9. Doğan, S. ve Demiral, Ö. (2007). Kurumların Başarısında Duygusal Zekanın Rolü ve Önemi, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 14(1), 209-230.
10. Doğan, S. ve Kılıç, S. (2010). İlişki Yönetiminde İç ve Dış Müşteri Memnuniyetinin Sağlanması”, KMU İİBF Dergisi, 10(14), 1-28.
11. Doğan, S. ve Şahin, F. (2007). Duygusal Zeka: Tarihsel Gelişimi ve Örgütler için Önemine Kavramsal Bir Bakış, Ç. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 231-252.
12. Doğan, T. ve Sapmaz F. (2012). Kişilerarası İlişki Tarzları ve Öznel İyi Oluş”, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(3), 585-601.
13. Doğan, T. (2012). Sağlıklı Duygusal İlişkiler Geliştirmede Psikodramanın Rolü: Bir Olgu Sunumu. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 49-60.
14. Ekinci, E., Güngörmüş, K., Topçu, G. ve Kerek, E. (2012). Hemşirelik Öğrencilerinin Kişilerarası İlişki Düzeylerinin Belirlenmesi, Bozok Tıp Dergisi, 3, 33-38.
15. Erdoğdu, M. Y.ve Kenarlı Ö. (2008). Duygusal Zeka ile Akademik Başarı Arasındaki İlişki, Mili Eğitim Dergisi, 178, 297-310.
16. Ertürk, K. Ö. ve Kıyak, C. M. (2011). Müşteri Memnuniyetini Artırma Aracı Olarak Halkla İlişkilere Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Penceresinden Bakmak, Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 32, 127-150.
17. Giblin, L. (2004). İnsan İlişkilerinde Kendine Güven ve Güç Elde Etmenin Yolları. (Çev. İdil Güpgüpoğlu), Sistem Yayıncılık, İstanbul.
18. Güney, S., (2011). Davranış Bilimleri, Nobel Yayınları, Ankara.
19. Gürbüz, S. ve Yüksel, M. (2008). Çalışma Ortamında Duygusal Zeka: İş Performansı, İş Tatmini, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Bazı Demografik Özelliklerle İlişkisi, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(2), 174 -190.
20. Hogg, M. A. ve Vaughan, G. M. (2011). Sosyal Psikoloji. (Çev) İbrahim Yıldız ve Aydın Gelmez, Ankara: Ütopya Yayınevi.
21. İmamoğlu, S. E. ve Aydın, B. F (2009). Kişilerarası İlişki Boyutları Ölçeği’nin Geliştirilmesi, İ. Ü. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 29(29), 1-35.
22. İşmen, E. (2001). Duygusal Zeka ve Problem Çözme, M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 13, 111 -124.
23. Ledingham, J. A. (2003). Explicating Relationship Management as a General Theory of Public Relations, Journal of Public Relations Research, 15(2), 181-198.
24. Ledingham, J. A. ve Stephen, D. B. (1998). Relationship Management in Public Relations: Dimensions of an Organization- Public Relationship, Public Relations Review, 24(l), 55-65.
25. Mete, F. ve Akpınar, K.D. (2013). Dil Öğrenimi ve Duygusal Zeka, 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Dergisi, 2(5), 73-85.
26. Nayeri, N. D. ve Jafarpour, H. (2014). Relationship Between Clinical Competence and Motivation Needs of Nurses Based on The Mcclelland Theory, Nurs Pract Today, 1(2), 86-92.
27. Özaslan, B. Ö., Acar, A. B. ve Acar, A. C. (2009). Duygusal Zeka ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Arasındaki İlişkinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma, Yönetim Dergisi, 20(64), 98-111.
28. Özdemir, Y. A. ve Özdemir, A. (2007). Duygusal Zeka ve Çatışma Yönetimi Stratejileri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi: Üniversitede Çalışan Akademik ve İdari Personel Üzerine Uygulama, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 393-410.
29. Öztürk, Y. ve Seyhan, K., (2005). Konaklama İşletmelerinde Sunulan Hizmet Kalitesinin Artırılmasında İşgören Eğitiminin Yeri ve Önemi, Ticaret ve Turizm Egitim Fakültesi Dergisi, 1, 121-140.
30. Peppers, D. ve Rogers, M. (2013). Müşteri İlişkileri Yönetimi CRM. (Çev.) Pınar Şengözler, İstanbul, Optimist Yayınları.
31. Schutte, S. N., Malouff, M. J., Hall, E. L., Haggerty, J. D., Cooper, T. J., Golden, J. C., ve Dornheim, L. (1998). Development and Validation of a Measure of Emotional Intelligence, Personality and Individual Differences, 25, 167-177.
32. Stein, J. S. ve Book, H. E. (2003). EQ-Duygusal Zekâ ve Başarının Sırrı. (Çev: Müjde Işık). Özgür Yayınları. İstanbul.
33. Sudak, M. K. ve Zehir, C. (2013). Kişilik Tipleri, Duygusal Zeka, İş Tatmini İlişkisi Üzerine Yapılan Araştırma, Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(22), 141-165.
34. Şahin, C. (2001). Sosyal Beceri ve Sosyal Yeterlik, G. Ü. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 9-19.
35. Taşlıyan, M., Hırlak, B. ve Çiftçi, G.E. (2014). Akademisyenlerin Duygusal Zekâ, İş Tatmini ve Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki, İşletme Araştırmalar Dergisi, 6(3), 63-80.
36. Taylor, S. E., Peplau, L. E. ve Sears, D. O. (2007). Sosyal Psikoloji. (Çev. Ali Dönmez), Ankara, İmge Kitabevi.
37. Tümkaya, S., Çelik, A. ve Aybek, B. (2010). Ergenlerin Kişilerarası İlişkilerini Etkileyen Sosyal Yaşantı Değişkenlerinin İncelenmesi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (İLKE), 24, 163-178.
38. Türk Dil Kurumu (http://www.tdk.gov.tr).
39. Weinhold, B. K. ve Weinhold, J. B. (1999). Bağlaşıklık Tuzağından Kurtulmak. (Çev: A.Can Başaklar). Ankara: Palme Yayıncılık.
40. Wong C.S. ve Law K.S. (2002), The Effects Of Leader And Follower Emotional İntelligence On Performance And Attitude: An Exploratory Study, Leadership Quarterly, 13, 243–274.
41. Yozcu, Ö. K. (2010). İlişki Yönetimi Bağlamında Çalışan İlişkileri: Otel İşletmesine Yönelik Bir Araştırma”, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İzmir.
42. Yüksel, G., (1997), Sosyal Beceri Envanterinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 2(9), 39-48.