Non-Pharmacological Interventions for Sleep in Pediatric Intensive Care Units: Current Evidence and Future Directions
Abstract
Objective: Admission to the pediatric intensive care unit (PICU) frequently leads to significant sleep disturbances due to the combined effects of continuous monitoring alarms, artificial lighting, repeated bedside procedures, and nighttime care-related interruptions. Non-pharmacological interventions have gained increasing attention as practical, low-cost approaches to address these disruptions. This narrative review was conducted to synthesize current evidence on the effectiveness, feasibility, and clinical implications of non-pharmacological sleep interventions in the PICU.
Methods: Studies published between 2016 and 2026 were searched in the PubMed, Web of Science, and Scopus databases. A total of 20 studies addressing non-pharmacological sleep interventions and sleep-related outcomes in PICU populations, together with complementary evidence from other clinically relevant populations, were included in the narrative synthesis.
Results: The median number of nocturnal awakenings in children admitted to the PICU was nine. In a mixed pediatric inpatient study, PICU stay was associated with approximately 258 minutes less nighttime sleep than general pediatric unit stay. Available evidence suggests that care clustering and environmental modifications may help reduce sleep disruption, although direct evidence of clinical effectiveness remains limited. Music-based interventions appeared feasible in PICU populations, with no intervention-related adverse events reported in the available small studies, while favorable effects on subjective sleep quality were reported primarily in broader critically ill and surgical populations. Evidence supporting eye masks and earplugs was derived mainly from adult and broader ICU populations, where favorable sleep outcomes were reported. Massage and reflexology were associated with favorable sleep outcomes primarily in neonatal intensive care units and other pediatric inpatient populations. A structured PICU diary intervention was associated with shorter awakening times during PICU hospitalization and lower stress-related symptoms after discharge. Overall, the available evidence suggests that these interventions are generally feasible, although the certainty and directness of evidence vary across intervention modalities.
Conclusions: Non-pharmacological sleep promotion interventions may support sleep in critically ill children. However, current evidence is insufficient to determine whether improving sleep reduces the risk of delirium, Pediatric Post-Intensive Care Syndrome, or other long-term outcomes. As PICU-related sleep difficulties may persist for months after discharge, sleep promotion strategies should not be limited to the hospitalization period. Multicenter randomized controlled trials specifically designed for PICU populations and employing validated sleep outcome measures are needed to advance this field toward evidence-based clinical protocols.
Keywords
Supporting Institution
This research received no specific grant from any funding agency in the public, commercial, or not-for-profit sectors.
Ethical Statement
Ethical approval from an institutional review board was not required for this review, as it involved only the analysis of previously published studies and did not include direct human participants.
Thanks
None.
Çocuk Yoğun Bakım Ünitelerinde Uyku İçin Farmakolojik Olmayan Müdahaleler: Güncel Kanıtlar ve Gelecek Yönelimler
Abstract
Amaç: Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi (ÇYBÜ)’de yatış, sürekli monitör alarmları, yapay aydınlatma, sık tekrarlanan yatak başı girişimler ve gece saatlerinde gerçekleştirilen bakım uygulamaları gibi faktörlerin birleşimi sıklıkla uyku sorunlarına yol açar. Uykuyu düzenlemede non-farmakolojik müdahaleler, bu sorunların üstesinden gelmek için pratik ve düşük maliyetli yaklaşımlar olarak giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Bu narrative derleme, ÇYBÜ'de non-farmakolojik uyku müdahalelerinin etkinliğini, uygulanabilirliğini ve klinik uygulamalara yansımalarını inceleyen güncel kanıtları sentezlemek amacıyla gerçekleştirildi.
Yöntem: Bu narrative sentezde 2016-2026 yılları arasında PubMed, Web of Science ve Scopus veri tabanlarında yayımlanan çalışmalar incelendi. ÇYBÜ popülasyonlarında non-farmakolojik uyku müdahaleleri ve uyku ile ilişkili sonuçları ele alan çalışmalar ile klinik açıdan ilgili diğer popülasyonlardan elde edilen tamamlayıcı kanıtlar dahil olmak üzere toplam 20 çalışma senteze dahil edildi.
Bulgular: ÇYBÜ'ye yatırılan çocukların gece uyanma sayısının ortancası 9’dur. Karma pediatrik yatan hasta örnekleminde gerçekleştirilen bir çalışmada, ÇYBÜ'de yatışın genel pediatri servisinde yatışa kıyasla yaklaşık 258 dakika daha az gece uykusuyla ilişkili olduğu bildirildi. Mevcut kanıtlar, bakım kümeleme ve çevresel düzenlemelerin uyku bölünmesini azaltmaya yardımcı olabileceğini düşündürmekle birlikte, doğrudan klinik etkinliğe ilişkin kanıtlar sınırlıdır. ÇYBÜ popülasyonlarında müzik temelli müdahalelerin uygulanabilir olduğu görülürken, mevcut küçük örneklemli çalışmalarda müdahaleyle ilişkili advers olay bildirilmedi. Subjektif uyku kalitesindeki olumlu etkiler ise ağırlıklı olarak daha geniş kritik hasta ve cerrahi popülasyonlardan elde edildi. Göz maskesi ve kulak tıkacı kullanımını destekleyen kanıtlar çoğunlukla yetişkin ve daha geniş YBÜ popülasyonlarından gelmekte olup, bu popülasyonlarda olumlu uyku sonuçları bildirildi. Masaj ve refleksoloji ise ağırlıklı olarak yenidoğan yoğun bakım ve diğer pediatrik yatan hasta popülasyonlarında olumlu uyku sonuçlarıyla ilişkilendirildi. Yapılandırılmış ÇYBÜ günlüğü müdahalesi, ÇYBÜ yatışı sırasında daha kısa uyanma süreleri ve taburculuk sonrası daha düşük stresle ilişkilendirildi. Genel olarak mevcut kanıtlar, bu müdahalelerin uygulanabilir olabileceğini düşündürmekte, ancak kanıtların kesinliği ve doğrudanlığı müdahale türlerine göre değişmektedir.
Sonuç: Non-farmakolojik uyku teşvik müdahaleleri, kritik hastalığı olan çocuklarda uykunun desteklenmesine katkı sağlayabilir. Ancak mevcut kanıtlar, uykunun iyileştirilmesinin deliryum, Pediatrik Yoğun Bakım Sonrası Sendromu veya diğer uzun dönem sonuçların riskini azaltıp azaltmadığını belirlemek için yetersizdir. ÇYBÜ'ye bağlı uyku sorunları taburculuk sonrasında aylarca sürebildiğinden, uyku teşvik stratejileri hastanede yatış süreciyle sınırlı kalmamalı ve taburculuk sonrasını da kapsamalıdır. Alanın kanıta dayalı klinik protokollere kavuşabilmesi için ÇYBÜ'ye özgü, geçerli uyku sonuç ölçütleri kullanan çok merkezli randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Keywords
Supporting Institution
Bu araştırma, kamu, ticari veya kar amacı gütmeyen kuruluşlardan herhangi bir fon desteği almamıştır.
Ethical Statement
Bu derleme yalnızca daha önce yayımlanmış çalışmaların analizini içerdiğinden ve doğrudan insan katılımcı içermediğinden, kurumsal etik kurul onayı gerekmemiştir.
Thanks
Yoktur.