Abstract
1923’te kurulan cumhuriyetin mali anlamda temel argümanı denk bütçeydi.
Dolayısıyla denk bütçe kendi yağı ile kavrulan bir cumhuriyet öngörüsünü
zorunlu kılıyordu. Cumhuriyet ilan edilmeden önce Büyük Millet Meclisi
kadroları mali denklik için Osmanlı’dan kalan iç borçlardan kurtulmayı
tasarladılar. Bu tasarı iç borç olmak şartıyla kısa ve uzun vadeli
borçları içermekteydi. Bunun için peşi sıra bir dizi yasal düzenlemeler
yapıldı. 1923-1933 yılları arasında 1908’den itibaren kayda geçirilmiş
olan iç borçlardan kurtulmak için 10’un üstünde yasal düzenleme
yapılmıştır. Bu çalışmada sözü edilen yasal düzenlemelerin temel
sayılabilecek üç tanesi baz alınarak Osmanlı’dan kalan ve mülevves (pis,
düzensiz) ve seyyiat(günahlar) olarak tarif edilen iç borçların mahsubu
incelenmiştir.
Keywords
References
- Duru, C. K. (1982). Atatürk Dönemi Maliye Politikası. Ankara: TİSA Matbaacılık Sanayii.
- Eldem, V. (1994). Osmanlı İmparatorluğunun İktisadi Şartları Hakkında BirTetkik. Ankara: Türk Tarih Kurumu
- Evsile, M. (1998). Kurtuluş Savaşında Genel Levazım Hizmetleri ve Tekalif-i Milliye Uygulamaları.Amasya.
- Georgeon, F. (2006). Harp Maliyesi ve Milli İktisat: 1918 Osmanlı İç İstikrazı. F. Georgeon içinde, Osmanlı-Türk modernleşmesi (s. 159-179). istanbul: Yapı Kredi Yayınları.
Details
| Journal Section | Research Article |
|---|---|
| Authors | |
| Publication Date | February 28, 2017 |
| DOI | https://doi.org/10.19039/sotod.2017.51 |
| IZ | https://izlik.org/JA95HN59YY |
| Published in Issue | Year 2017 Volume: 7 Issue: 12 |