Fransız ve Rus keman ekollerinin teknik ve pedagojik açıdan karşılaştırılması

Abstract

Bu makale keman eğitimi tarihinde önemli bir yere sahip olan Rus ve Fransız keman ekollerini, teknik ve pedagojik olarak karşılaştırmalı bir açıdan ele almaktadır. Keman eğitimi her ülkenin geleneklerine ve kültürel yapısına göre farklılıklar gösterdiğinden, Rus ve Fransız ekollerinin teknik özellikleri, pedagojik yaklaşımları, müzikal anlayışları ve metotları farklılıklar göstermiştir. Bir İtalyan olmasına rağmen G.B.Viotti, Fransız keman ekolünün yaratıcısıdır ve F.Tourte ile çalışarak modern yayın tasarlanmasında öncü olmuş, keman tarihine teknik ve eğitim açısından yön vermiştir. 18. yüzyılda keman icrasında netlik, zarafet ve yay tekniği ön plana çıkmıştır. Paris Konservatuvarı kurulduktan sonra keman eğitimi ile ilgili çalışmalar sistematik hale gelmiş ve Viotti’nin öğrencileri, dönemin önemli kemancı ve aynı zamanda eğitimcileri olan Balliot, Rode ve Kreutzer, yetişmekte olan kemancılara teknik ve pedagojik beceriler kazandırmaya yönelik keman metotları yazmışlardır. Rus keman ekolü ise 20.yüzyılda kendinden söz ettirmeye başlamıştır. Rus keman ekolünün temellerini, bir süre Paris Konservatuvarı’nda Lambert Massart ile çalışmış olan Wieniawski atmıştır. Kendine özgü bir yay tutuş tekniği geliştirmiş ve bu teknik ile daha büyük bir ses hacmi elde etmiştir. Bu yay tekniği daha sonra Rus ekolünün belirgin bir özelliği olmuştur. Sonrasında Auer ve Stolyarsky, Rus keman ekolünde bir sistem oturtmak için önemli çalışmalar yapmış, metotlar yazmış ve vibrato, yay kullanımı ve pozisyon geçişi ile ilgili teknikler geliştirmişlerdir. Rus ekolü, virtüözitenin yanı sıra pedagojik olarak önemli katkılar sunan Abraham Yampolsky, Yuri Yankelevich gibi pedagogları yetiştirmiş ve bu pedagoglar da güçlü teknik ve kendilerine özgü müzikal ifade için eğitim metotları geliştirmişlerdir. Böylece pedagojik ve teknik olarak Rus keman ekolü, ses üretimi ve müzikal anlatım açısından farklılık göstermiştir. Her iki ekol de keman tarihinde eğitim ve müzikalite açısından önemlidir ve büyük katkılar sunmuştur. Bu çalışmada her iki ekolün de sağ ve sol el teknikleri, keman metotları, tarihsel gelişimleri ve pedagojik yaklaşımları ele alınmış ve karşılaştırmalı bir analizi sunulmuştur.

Keywords

• Rus keman ekolü
• Fransız keman ekolü
• keman tekniği
• pedagoji
• keman eğitimi

Comparison of French and Russian violin schools in technical and pedagogical terms

Abstract

The Russian violin school began to make a name for itself in the 20th century. The foundations of the Russian violin school were laid by Wieniawski, who worked with Lambert Massart at the Paris Conservatory for a while. He developed a unique bow holding technique and achieved a greater volume with this technique. This bow technique later became a distinctive feature of the Russian school. Later, Auer and Stolyarsky made important studies to establish a system in the Russian violin school, wrote methods and developed techniques related to vibrato, bow use and position transition. The Russian school trained pedagogues such as Yuri Yankelevich, who made important contributions pedagogically as well as virtuosity, and thus developed training methods for strong technique and unique musical expression. Thus, the Russian violin school differed pedagogically and technically in terms of sound production and musical expression. Both schools are important in terms of education and musicality in the history of the violin and made great contributions. In this study, right and left-hand techniques, violin methods, historical developments and pedagogical approaches of both schools are discussed, and a comparative analysis is presented. This article examines the Russian and French violin schools, which have an important place in the history of violin education, from a comparative technical and pedagogical perspective. Since violin education differs according to the traditions and cultural structures of each country, the technical characteristics, pedagogical approaches, musical understandings and methods of the Russian and French schools have differed. Despite being an Italian, G.B. Viotti is the creator of the French violin school and working with F.Tourte, he pioneered the design of modern bows and gave direction to the history of the violin in terms of technique and education. Clarity, elegance and bow technique came to the fore in violin performance in the 18th century. After the Paris Conservatory was founded, studies on violin education became systematic and Viotti’s students, Balliot, Rode and Kreutzer, who were important violinists and educators of the period, wrote violin methods aimed at providing technical and pedagogical skills to aspiring violinists.

Keywords

• Russian violin school
• French violin school
• violin technique
• pedagogy
• violin education

References

1. Aksak, S. (2014). Kemanda sol el ve vibrato tekniğinin metodik örneklere dayanarak incelenmesi (Tez No. 386921) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
2. Altınel, F. N. (2023). Romantik dönem viyola sonatlarına müzikal ve teknik bakış. Eğitim Yayınları.
3. Baskın, Ö. (2020). Henryk Wieniawski (1835-1880)-Son keman virtüözü. İdil, 71, 1103-1114. https://doi.org/10.7816/idil-09-71-05
4. Deliktaş, Ö. D. (2018). Koşullanma çalışmalarında bir model organizma: Drosophila Melanogaster. Türk Bilim Araştırma Vakfı, 11(4), 14-21.
5. Eker, B. (2023). Bir yetenek fabrikası: Stolyarsky Okulu’nun Rus keman ekolüne katkıları. International Social Sciences Studies Journal, 9(114), 8187-8195. http://doi.org/10.29228/sssj.71856
6. Ergün, G. (2023). Keman eğitiminde sağ el teknikleri ile ilgili bir inceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, 9(17), 144-154.
7. Galamian, I. (1962). Principles of violin playing and teaching. Shar Products Company.
8. Göküstün, M. (2012). Galamian Yöntemi’nin keman çalma performansı üzerindeki etkisi. (Tez No. 328059) [Sanatta yeterlik tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.

9. Koçer, A. (2025). Fransız Keman Ekolü’nde Rodolfo Kreutzer’in rolü ve pedagojik katkıları. International Journal of Eurasian Education and Culture, 10(29), 20-36. http://doi.org/10.35826/ijoecc.2865
10. Koçer Fedorean, A. (2018). Leopold Auer’in Rus keman ekolündeki yeri ve önemi. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, 4(1), 132-139. https://doi.org/10.22252/ijca.425847
11. Koçer Fedorean, A. (2021). Rus keman ekolü ve Leopold Auer’in keman tekniğine olan yaklaşımları (Tez No. 676710) [Sanatta yeterlik tezi, Yaşar Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
12. Lankovsky, M. (2016). The Russian violin school the legacy of Yuri Yankelevich. Oxford University Press.
13. Martens, F. H. (2005). Violin mastery talks with master violinists and teachers. Frederick A. Stokes Company Publisher.
14. Öztürk, Ö. D. (2012). 20. yüzyıl Rus keman ekolünde pedagojik yaklaşımlar ve sağ el teknikleri ile ilgili uygulamalar (Tez No. 342250) [Sanatta yeterlik tezi, Trakya Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi.
15. Rodrigues, R. E. (2010). Selected students of Leopold Auer: A study in violin performance-practice [Doktora tezi, Birmingham Üniversitesi]. https://etheses.bham.ac.uk/id/eprint/739/
16. Verzola, J. P. G. (2014). The Paris conservatory: A music school of the french revolutionary movement [Filipinler Diliman Üniversitesi]. https://www.scribd.com/document/285078403/The-Paris-Conservatory-A-Music-School-of-the-French-Revolutionary-Movement
17. Vincent, M. (2003). Contemporary violin techniques: The timbral revolution. https://www.studocu.com/en-us/document/panther-creek-high-school-north-carolina/ap-music-theory/contemporary-violin-techniques-michael-vincent/60814620
18. Yağışan, N. ve Aydın, N. (2013). Kemanın tarihsel gelişim süreci ve eğitimci yorumcular. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (30), 213-221.