Encoding pitch sequences through body movements in undergraduate aural training

Abstract

This integrative review proposes using body movements to code pitch sequences in undergraduate aural training. Here, a pitch sequence is a short series of tones in an established major key. Coding gives each tone a movement that shows its place in the scale. Movement size does not measure an interval in these tasks. Knowing a tone’s scale degree is not the same as naming the interval between two tones. The same pitches can have different degrees under different tonics. The same degree pair can also form different intervals when direction or octave changes. A targeted public-web search on 20 September 2026 recorded 37 queries and direct source checks. The register lists 38 works, with 19 music sources and one methods source retained. These counts refer to listed works, not all search results or a full database search. English and Turkish theory papers, teaching proposals, studies, reviews and relevant theses were compared. Four set categories guided the AI-assisted review: pitch and tonal context, movement and the learning task, learning demands, and independent use and accessibility. Source findings or views, the review’s interpretations and proposed teaching choices were kept separate. Null and limiting findings were included. The sources identify earlier movement-based teaching but do not show that this model improves learning. Worked tasks and possible student responses explain the proposal; they are not student data or a tested scoring tool. Each musical answer is checked on its own. Teaching links listening and singing with optional movement, explanation and notation. Assessment withholds teacher gestures that give away the answer but keeps needed access supports. Future studies should match practice, feedback and teaching time, and test whether movement adds value beyond the same listening and singing tasks without it. The limited search scope and lack of a second independent human review remain important limits.

Keywords

• aural training
• body movement
• embodied music cognition
• integrative review
• solfège pedagogy

Lisans düzeyi işitme eğitiminde ses dizilerinin beden hareketleriyle kodlanması

Abstract

Bu bütünleştirici derleme, lisans düzeyi işitme eğitiminde ses dizilerinin beden hareketleriyle kodlanmasına yönelik bir öğretim modeli önermektedir. Burada ses dizisi, tonal merkezi belirlenmiş majör bir diziye ait kısa ses sıralarını; kodlama ise bu seslerin dizi içindeki yerlerinin öğrenilebilir hareketlerle gösterilmesini ifade eder. Amaç, öğrencinin hangi sesi duyduğunu hareketle anlatması ve bu yanıtı söyleme, aralık tanıma ve notaya yazma ile ilişkilendirmesidir. Bir sesin dizideki yerini bilmek, iki ses arasındaki aralığı tanımakla aynı değildir. Aynı ses çifti farklı tonal merkezlerde farklı derecelere karşılık gelebilir. Aynı derece çifti de yön veya oktav değiştiğinde farklı aralıklar oluşturabilir. Bu nedenle hareketin büyüklüğü müziksel aralığın ölçüsü olarak kullanılmaz. Çalışma, 20 Eylül 2026 tarihinde yapılan hedefli açık web taramasına dayanmaktadır. Otuz yedi sorgu ile yayıncı ve arşiv kontrolleri kaydedilmiş, 38 aday eser değerlendirme listesine alınmıştır. Müzikle ilgili 19 kaynak ve bir yöntem kaynağı korunmuştur. Bu sayılar bütün arama sonuçlarını veya kapsamlı bir veri tabanı taramasını değil, kayıt altına alınan eserleri göstermektedir. İngilizce ve Türkçe kuramsal çalışmalar, öğretim önerileri, araştırmalar, derlemeler ve ilgili tezler karşılaştırılmıştır. İnceleme dört başlık altında yürütülmüştür: sesin tonal bağlamdaki yeri, hareketin öğrenme etkinliğiyle ilişkisi, öğrenciden beklenen işlemler ve bağımsız uygulama ile erişilebilirlik. Kaynakların bulgu veya görüşleri, bunlardan çıkarılan yorumlar ve önerilen hareketler ayrı kaydedilmiştir. Modeli desteklemeyen ya da sınırlayan sonuçlar da değerlendirilmiştir. Karşılaştırma, hareketle müzik öğretiminin önemli öncüllerini göstermekte; ancak önerilen modelin öğrenmeyi geliştirdiğini kanıtlamamaktadır. Hareket örnekleri ve olası öğrenci yanıtları açıklama amacıyla hazırlanmıştır; gerçek öğrenci verisi değildir. Öğretim sırası dinleme, söyleme, isteğe bağlı hareket, açıklama ve notaya yazma adımlarından oluşur. Değerlendirmede öğretmenin doğru yanıtı gösteren hareketleri kaldırılır; öğrencinin ihtiyaç duyduğu destekler korunur. Tarama ve kaynak karşılaştırması yapay zekâ desteğiyle yürütülmüştür. Gelecek araştırmalarda alıştırma içeriği, süre ve geri bildirim eşitlenerek hareketlerin ek yararı sınanmalıdır. Hareket kullanmadan yapılan aynı yoğunluktaki öğretimle karşılaştırma, olası gelişmenin yalnızca ek alıştırmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığını ayırmaya yardımcı olacaktır. Sınırlı tarama kapsamı ve bağımsız ikinci araştırmacı incelemesinin bulunmaması çalışmanın temel sınırlılıklarıdır.

Keywords

• beden hareketleri
• bedenlenmiş müzik bilişi
• bütünleştirici derleme
• işitme eğitimi
• solfej öğretimi

References

1. Arthur, C. (2018). A perceptual study of scale-degree qualia in context. Music Perception, 35(3), 295–314. https://doi.org/10.1525/mp.2018.35.3.295
2. Bannan, N. (2010). Embodied music theory: New pedagogy for creative and aural development. Journal of Music Theory Pedagogy, 24, 197–216. https://doi.org/10.71156/2994-7073.1310
3. Boisvert, S. (2019). Vocal accuracy in preschool children: Are the Curwen hand signs really useful? Research and Issues in Music Education, 15(1), 3. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1271551.pdf
4. Bremmer, M., & Nijs, L. (2020). The role of the body in instrumental and vocal music pedagogy: A dynamical systems theory perspective on the music teacher’s bodily engagement in teaching and learning. Frontiers in Education, 5, 79. https://doi.org/10.3389/feduc.2020.00079
5. Bremmer, M., & Nijs, L. (2022). Embodied music pedagogy: A theoretical and practical account of the dynamic role of the body in music education. In T. Buchborn, T. De Baets, G. Brunner, & S. Schmid (Eds.), Music is what people do (pp. 29–45). Helbling. https://doi.org/10.25656/01:30466
6. Cox, A. (2011). Embodying music: Principles of the mimetic hypothesis. Music Theory Online, 17(2). https://doi.org/10.30535/mto.17.2.1
7. del Barrio, L., & Arús, M. E. (2024). Music and movement pedagogy in basic education: A systematic review. Frontiers in Education, 9, 1403745. https://doi.org/10.3389/feduc.2024.1403745
8. Gutierrez, J. (2019a). An enactive approach to learning music theory? Obstacles and openings. Frontiers in Education, 4,133. https://doi.org/10.3389/feduc.2019.00133

9. Gutierrez, J. (2019b). Student as theorist: Embodiment as a paradigm for music theory pedagogy [Doctoral dissertation, University of California San Diego]. eScholarship. https://escholarship.org/uc/item/1rs5b1jg
10. Jiang, H., & Lu, H. (2025). Integrated auditory-vocal embodied training for expressive authentic intonation in Chinese zither performance. Frontiers in Neuroscience, 19, 1634142. https://doi.org/10.3389/fnins.2025.1634142
11. Juntunen, M.-L. (2004). Embodiment in Dalcroze Eurhythmics [Doctoral dissertation, University of Oulu]. Acta Universitatis Ouluensis, Series E, 73. https://urn.fi/URN:ISBN:9514274024
12. Karpinski, G. S. (2021). A cognitive basis for choosing a solmization system. Music Theory Online, 27(2). https://doi.org/10.30535/mto.27.2.1
13. Maes, P.-J. (2016). Sensorimotor grounding of musical embodiment and the role of prediction: A review. Frontiers in Psychology, 7, 308. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00308
14. Maes, P.-J., Leman, M., Palmer, C., & Wanderley, M. M. (2014). Action-based effects on music perception. Frontiers in Psychology, 4, 1008. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2013.01008
15. Matyja, J. R. (2016). Embodied music cognition: Trouble ahead, trouble behind. Frontiers in Psychology, 7, 1891. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.01891
16. Meissner, H. (2021). Theoretical framework for facilitating young musicians’ learning of expressive performance. Frontiers in Psychology, 11, 584171. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.584171
17. Moran, N. (2014). Social implications arise in embodied music cognition research which can counter musicological “individualism”. Frontiers in Psychology, 5, 676. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2014.00676
18. Özmenteş, G. (2007). Müzikte beden-zihin ilişkisi [Conference paper]. 38th International Congress of Asian and North African Studies. https://avesis.akdeniz.edu.tr/yayin/71aa56fa-e3f2-4a17-8c2a-0d5027fac73b/muzikte-beden-zihin-iliskisi/document.pdf
19. van der Schyff, D., Schiavio, A., & Elliott, D. J. (2016). Critical ontology for an enactive music pedagogy. Action, Criticism, and Theory for Music Education, 15(5), 81–121. https://doi.org/10.22176/act15.5.81
20. Whittemore, R., & Knafl, K. (2005). The integrative review: Updated methodology. Journal of Advanced Nursing, 52(5), 546–553. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2005.03621.x