Musical harmony in plato: Philosophical foundations in the Phaedrus

Abstract

The aim of this study is to reposition Plato’s philosophy of music beyond traditional pedagogical and cosmological readings, reconsidering it through the axis of the Phaedrus dialogue. In modern scholarship, Plato’s views on music have generally been examined within the framework of moral education in the Republic and the mathematical order of the cosmos in the Timaeus. Against this backdrop, it may be argued that the genuine metaphysical core of Platonic musical ontology is constructed in the Phaedrus. In this context, three claims can be derived from the Phaedrus: the winging of the soul, divine inspiration (theia mania), and the audible manifestation of the Idea of Beauty. The findings of this research endeavor to demonstrate that music in Platonic thought is not merely an instrument of social discipline, but an ontological element that orients the soul toward the world of Ideas and brings it into contact with truth. This aesthetic-metaphysical foundation, laid in the Phaedrus, is regarded as the constitutive principle underlying the ethical harmony of the Republic, the erotic ascent of the Symposium, and the cosmic harmony of the Timaeus.

Keywords

• Plato
• Phaedrus
• philosophy of music
• harmonia
• divine madness
• soul

Platon’da müzikal uyum: Phaidros’ta felsefi temeller

Abstract

Bu çalışmanın amacı Platon’un müzik felsefesini geleneksel pedagojik ve kozmolojik okumaların ötesine taşıyarak, Phaidros diyaloğu ekseninde yeniden konumlandırmaktır. Modern literatürde Platon’un müzik görüşleri genellikle Devlet diyaloğundaki ahlaki eğitim ve Timaios’taki matematiksel evren düzeni çerçevesinde ele alınmıştır. Buna karşılık Phaidros, Platon’un müzik düşüncesinin metafizik-estetik boyutunu görünür kılan temel metinlerden biri olarak okunabilir. Bu bağlamda Phaidros’tan üç iddia ortaya konulabilir: Ruhun kanatlanması, tanrısal esin (theia mania) ve Güzellik ideasının işitilebilir tezahürü. Araştırma neticesinde, müziğin Platon düşüncesinde yalnızca toplumsal bir disiplin aracı değil, ruhu idealar dünyasına yönelten ve onu hakikatle buluşturan ontolojik bir unsur olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Phaidros’ta temeli atılan bu estetik-metafizik zemin; Devlet’teki etik uyumun, Şölen’deki erotik yükselişin ve Timaios’taki kozmik harmoninin kurucu ilkesi olarak değerlendirilmektedir.

Keywords

• Platon
• Phaidros
• müzik felsefesi
• harmonia
• theia mania
• ruh

References

1. Barker, A. (2007). The science of harmonics in classical Greece. Cambridge University Press.
2. Burkert, W. (1972). Lore and science in ancient Pythagoreanism (E. L. Minar Jr., Çev.). Harvard University Press.
3. Capra, A. (2014). Plato’s four muses: The Phaedrus and the poetics of philosophy (Hellenic Studies Series 67). Center for Hellenic Studies.
4. Dodds, E. R. (2023). Antik Yunanistan’da rasyonel ve irrasyonel (A. Dağ, Çev.). Al Baraka Yayınları.
5. Ferrari, G. R. F. (1987). Listening to the cicadas: A study of Plato’s Phaedrus. Cambridge University Press.
6. Mathiesen, T. J. (1999). Apollo’s lyre: Greek music and music theory in antiquity and the Middle Ages. University of Nebraska Press.
7. Murdoch, I. (1977). The fire and the sun: Why Plato banished the artists. Clarendon Press.
8. Pelosi, F. (2010). Plato on music, soul and body (S. Henderson, Çev.). Cambridge University Press.

9. Platon. (1997). İon (İ. Bozkurt, Çev.). Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
10. Platon. (2000). Şölen. Sevgi üstüne (A. Erhat ve S. Eyüboğlu, Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
11. Platon. (2001). Timaios (E. Güney ve L. Ay, Çev.). Cumhuriyet Dünya Klasikleri.
12. Platon. (2002). Devlet (H. Demirhan, Çev.). Sosyal Yayınları.
13. Platon. (2012). Phaidon: Ruh üzerine (N. Kalaycı, Çev.). Kabalcı Yayıncılık.
14. Platon. (2020). Phaidros (A. Çokona, Çev.). Türkiye İş Bankası Yayınları.
15. Platon. (2023). Philebos: Haz üzerine (Ö. Orhan, Çev.). Fol Kitap.
16. West, M. L. (1992). Ancient Greek music. Clarendon Press. https://doi.org/10.1093/oso/9780198148975.001.0001