Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız

Volume: 21 Number: 3 December 31, 2009
  • Dr. O. Aynacı
  • Dr. S. Kerimoglu
  • Dr. M. Yıldız
EN

Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız

Abstract

1992-2003 yılları arasında cerrahi tedavi uyguladığımız 29 deplase olekranon kırıklı hasta retrospektif olarak değerlendirildi. 21 hasta erkek, 8 hasta kadındı. Ortalama yaş 35 (12-61) idi. Kırık tipleri; 16 transvers, 7 parçalı, 3 transvers impakte, 3 oblik kırık idi. Cerrahi tedavi olarak 21 hastaya Arbeitsgemeinschaft fur osteosynthesefragen (AO) gergi bandı tekniği ile tespit, 7 hastaya vida ile tespit ve çok parçalı kırığı olan bir hastaya eksizyon yapıldı. Ortalama takip süremiz 4,5 yıl (1-11 yıl) idi. Olguların ağrı, işlev, hareket sınırı ve röntgen bulguları yönünden yapılan değerlendirilmesine göre (Murphy'nin puanlaması) % 86 çok iyi ve iyi sonuçlar alındı. Komplikasyon olarak yalnızca bir hastada Kirschner göçü görüldü. İyi netice alınamayan hastalarda neticeye etki eden ek travmalar vardı. AO gergi bandı tekniğinin olekranon kırıklarında en çok uygulanan ve en iyi tespit olduğu sonucuna varıldı The Results of Surgical Treatment of Fractures of the Olecranon Between 1992 and 2003, 29 patients with displaced olecranon fractures who were treated surgically were evaluated retrospectively. Twenty-one patients were male, eight patients were female. The mean age was 35 (range, 12 to 61). There were 16 transverse, 7 comminuted, 3 tranverse-impacted and 3 oblique type of fractures. Twenty-one patients with olecranon fractures were fixated with AO tension band technique, 7 patients were fixated with screw and in one patient with comminuted fracture excision was performed.The average follow-up period was 4,5 years (range, 1 to 11 years). The patients were evaluated according to Murphy criterias which inluded pain, function, range of motion and radiographic appearence, and in 25 (86%) patients excellent and good results were obtained. Kirschner wire migration was seen in only one patient as a complication. In patients with poor therapeutic outcome, there were additional traumas affecting the result. In olecranon fractures AO tension band tecnique is the most used technique, an affective treatment method

Keywords

Details

Primary Language

English

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Dr. O. Aynacı This is me

Dr. S. Kerimoglu This is me

Dr. M. Yıldız This is me

Publication Date

December 31, 2009

Submission Date

October 30, 2009

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2004 Volume: 21 Number: 3

APA
Aynacı, D. O., Kerimoglu, D. S., & Yıldız, D. M. (2009). Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız. Deneysel Ve Klinik Tıp Dergisi, 21(3). https://doi.org/10.5835/jecm.v21i3.100
AMA
1.Aynacı DO, Kerimoglu DS, Yıldız DM. Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız. J. Exp. Clin. Med. 2009;21(3). doi:10.5835/jecm.v21i3.100
Chicago
Aynacı, Dr. O., Dr. S. Kerimoglu, and Dr. M. Yıldız. 2009. “Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız”. Deneysel Ve Klinik Tıp Dergisi 21 (3). https://doi.org/10.5835/jecm.v21i3.100.
EndNote
Aynacı DO, Kerimoglu DS, Yıldız DM (December 1, 2009) Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız. Deneysel ve Klinik Tıp Dergisi 21 3
IEEE
[1]D. O. Aynacı, D. S. Kerimoglu, and D. M. Yıldız, “Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız”, J. Exp. Clin. Med., vol. 21, no. 3, Dec. 2009, doi: 10.5835/jecm.v21i3.100.
ISNAD
Aynacı, Dr. O. - Kerimoglu, Dr. S. - Yıldız, Dr. M. “Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız”. Deneysel ve Klinik Tıp Dergisi 21/3 (December 1, 2009). https://doi.org/10.5835/jecm.v21i3.100.
JAMA
1.Aynacı DO, Kerimoglu DS, Yıldız DM. Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız. J. Exp. Clin. Med. 2009;21. doi:10.5835/jecm.v21i3.100.
MLA
Aynacı, Dr. O., et al. “Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız”. Deneysel Ve Klinik Tıp Dergisi, vol. 21, no. 3, Dec. 2009, doi:10.5835/jecm.v21i3.100.
Vancouver
1.Dr. O. Aynacı, Dr. S. Kerimoglu, Dr. M. Yıldız. Olekranon Kırıklarında Cerrahi Tedavi Sonuçlarımız. J. Exp. Clin. Med. 2009 Dec. 1;21(3). doi:10.5835/jecm.v21i3.100