Asit

Abstract

Large amounts of ascitic fluid may cause distention, weight gain, anorexia and nausea. Smaller accumulations may be asymptomatic and difficult to detect clinically. Ultrasound examination is useful in establishing the diagnosis and in locating the optimal site for paracentesis. Calculation of the serum-ascites albumin gradient provides useful diagnostic information. High gradients usually indicate portal hypertension, while low gradients may indicate infection or carcinomatosis. Management is directed toward alleviating the underlying cause of ascites and reducing symptoms. Initially restriction of salt intake to 2 mEq/kg per day is usually advised. Most patients require diuretic therapy. Spironolactone, the usual first-choice agent, may be combined with furosemide in selected patients. If diuretic therapy is unsuccessful, therapeutic paracentesis, periloneovenous portosystemic shunting, transjugular intrahepatic shunting or liver transplantation may be required. Aşırı miktarda asiti olan hastalarda distansiyon. ağırlık artışı, iştahsızlık ve kusma oluşabilir. Az miktarda sıvı birikiminde ise genellikle hastanın semptomu yoktur ve bu hastalarda asitin belirlenmesi güçtür. Asit tanısında ve parasentez yapılacak en uygun bölgenin belirlenmesinde ultrasonografi yararlıdır. Asit ayırıcı tanısında ise serum-asii albumin gradyentinin önemi büyüktür. Yüksek gradyent genellikle portal hipertansiyonu gösterirken düşük gradyent enfeksiyonu veya karsinomatozu düşündürür. Asit tedavisi genellikle altta yatan hastalığa ve semptomların azaltılmasına yöneliktir. Başlangıçta tuz alımının günlük 2 mEq/kg şeklinde kısıtlanması önerilir. Hastaların bir çoğunda dairelik tedavi gereklidir. Genellikle ilk seçilecek ilaç spironolakton'dur ve bazı hastalarda furosemid ile kombine edilebilir. Diüretiklere yanıt yoksa, terapötik parasentez. perilonevenöz portosistemik şant, transjuguler intrahepatik şant veya karaciğer transplantasyonu gerekli olabilir.

Keywords

• -