Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması

Volume: 17 Number: 3 December 23, 2009
  • A.G. Kalaycı
EN

Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması

Abstract

The Source of Hepatitis B Virus Transmission and Hepatitis B Immunization in Children Hepatitis B virus (HBV), a major cause of chronic hepatitis and cirrhosis and, in many societies, an important factor in the development of hepatocellular carcinoma, is found worldwide, but its prevalence and predominant mode of transmission vary among geographic regions. Transmission of HBV is widely recognised to follow perinatal, parenteral, or sexual exposure. In addition, horizontal transmission of the virus (ie, that occurring without apparent perinatal, parenteral, or sexual exposure) is common in areas endemic for the virus. It occurs especially in pre-adolescent children. The World Health Organization (WHO) has endorsed the inclusion of hepatitis B vaccine in routine childhood immunization programs, especially in areas where hepatitis B is endemic. This suggestion prompted a change to a threefold strategy to reduce rates of HBV infection: prevention of mother-to-infant transmission; routine immunization of infants; and "catch-up" immunization of children, adolescent, and high-risk adults not previously immunized. Hepatit B virüsü (HBV) kronik hepatit ve sirozun önemli bir nedenidir ve bazı hastalarda hepatosellüler karsfnoma gelişiminde önemli bir faktör olarak suçlanmaktadır. Bütün dünyada yaygın olarak bulunmakla beraber hastalığın sıklığı ve en sık görülen bulaşma yolları bölgelere göre değişmektedir. HBV'nin bulaşması genellikle perinatal, parenteral ve seksüel temasla olmaktadır. Buna ek olarak, perinatal, parenteral ve seksüel temas dışındaki bulaşma şekli olarak kabul edilen horizontal bulaşma virüsün endemik olduğu bölgelerde sık görülen bir bulaşma şeklidir ve özellikle adölesan dönemi öncesinde görülen bulaşmadan sorumludur. Dünya Sağlık Örgütü, özellikle hepatit B enfeksiyonunun endemik olduğu bölgelerde hepatit B aşısının rutin çocukluk çağı aşı programına girmesini önermektedir. Bu öneri, hepatit B enfeksiyon oranını azaltmak için yapılacak diğer uygulamalarla daha da etkili hale getirilmiştir. Bu uygulamalar, anneden bebeğe geçişin önlenmesi; yenidoğan bebeklerin rutin olarak aşılanması, daha önce aşılanmamış çocuk, adölesan ve yüksek riskli erişkinlerin aşılanmasıdır.

Keywords

Details

Primary Language

English

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

A.G. Kalaycı This is me

Publication Date

December 23, 2009

Submission Date

November 26, 2009

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2000 Volume: 17 Number: 3

APA
Kalaycı, A. (2009). Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması. Deneysel Ve Klinik Tıp Dergisi, 17(3). https://doi.org/10.5835/jecm.v17i3.451
AMA
1.Kalaycı A. Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması. J. Exp. Clin. Med. 2009;17(3). doi:10.5835/jecm.v17i3.451
Chicago
Kalaycı, A.G. 2009. “Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması”. Deneysel Ve Klinik Tıp Dergisi 17 (3). https://doi.org/10.5835/jecm.v17i3.451.
EndNote
Kalaycı A (December 1, 2009) Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması. Deneysel ve Klinik Tıp Dergisi 17 3
IEEE
[1]A. Kalaycı, “Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması”, J. Exp. Clin. Med., vol. 17, no. 3, Dec. 2009, doi: 10.5835/jecm.v17i3.451.
ISNAD
Kalaycı, A.G. “Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması”. Deneysel ve Klinik Tıp Dergisi 17/3 (December 1, 2009). https://doi.org/10.5835/jecm.v17i3.451.
JAMA
1.Kalaycı A. Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması. J. Exp. Clin. Med. 2009;17. doi:10.5835/jecm.v17i3.451.
MLA
Kalaycı, A.G. “Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması”. Deneysel Ve Klinik Tıp Dergisi, vol. 17, no. 3, Dec. 2009, doi:10.5835/jecm.v17i3.451.
Vancouver
1.A.G. Kalaycı. Çocuklarda Hepatit B Enfeksiyonun Bulaşma Yolları Ve Aşı Uygulaması. J. Exp. Clin. Med. 2009 Dec. 1;17(3). doi:10.5835/jecm.v17i3.451