Defin Ruhsatı (Ölü Gömme izin Kağıdı) Düzenlenmesindeki Hata ve Eksiklikler

Abstract

Hekimlerin mesleki, etik ve yasal yükümlülüklerinden bir tanesi de; ölüm meydana geldiğinde, ölüyü muayene ederek defin ruhsatı (ölü gömme izin kağıdı) düzenlemektir. Hekimlik uygulaması içerisinde yer alan, ölüm nedeninin doğru tesbiti ve uygun şekilde bildirimi, doğru tanı ve tedavi kadar önemli bir işlemdir. Bu belgelerdeki verilerden, en sık ölüm nedeni olan hastalıklardan, ölümlerin en sık görüldüğü yaş aralığına kadar, ileriye dönük sağlık politikalarının planlanmasında kullanılabilecek pek çok bilgiye ulaşmak olanaklıdır. Tanımlayıcı nitelikteki bu çalışmada, Ondokuzmayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nde 2004 yılı içerisinde, adli nitelikteki ölümler dışında meydana gelen ve defin raporu düzenlenen olguların ölü gömme izin belgeleri incelenerek, hata ya da eksikliklerin saptanması amaçlanmıştır. Defin ruhsatı düzenlenen, toplam 1410 ölümden cinsiyeti yazılmayan 3 (%0,2)'ü dışında 782 (%55,5)'sinin erkek, 625 (%44,3)'inin kadın olduğu, ölümlerin en çok Ocak ayında (%10,4), en az Kasım ayında (%7,4) meydana geldiği saptanmıştır. Yaş ortancası 61 (0-104) olup, ölenlerin çoğunlukla Samsun'da (%62,8) ikamet ettiği anlaşılmıştır. İncelenen defin ruhsatlarında en fazla eksikliğin; hekimin imzasının olmaması (%37,3) ve düzenleyen hekimin isminin bulunmaması (%28,7) olduğu saptanmıştır. Çalışmamız sonucunda, hekimlerce düzenlenen defin ruhsatlarında hatalı ve eksik kayıt oranının hiç de azımsanmayacak boyutta olduğu görülmüştür. Hekimlerimizin yasal yaptırımlarla karşılaşmaması ve sağlık planlamasında önemli yeri olan ölüm istatistiklerinin daha gerçekçi sonuçlar verebilmesi için, tıp eğitimi ve mezuniyet sonrası eğitimlerde defin ruhsatı düzenlenmenin önemi daha fazla vurgulanmalıdır. Defects and Deficiencies of Death Certificates (Graves Registration) In case of death, even one of professional, ethics and legal liabilities of physicians is exam in atio n of body and arrangement of death certificate. In medical practice, determination of death reason and declaration in a appropriate way is important even as diagnose and treatment. A lot of information useful for planning of health politics may be reached by data of these documents as from most frequent death causing diseases to most frequent death age interval. Aim of this descriptive study is to research and determine defects and deficiencies of death certificates certificates of cases that occurred and documented within Ondokuz Mayıs University faculty of medicine, research hospital in 2004 except judicial cases. Among total 1410 death certificate arranged, except 3 (0.2%) non-enrolled sexuality, cases are determined as 782 (55.5%) male, 625 (44.3%) female, most frequently (10.4%) on January and least (7.4%) on November. Median age was 61 (0-104) years and majority (62.8%) were residing in Samsun. Most frequently determined defects of certificates were deficiency of physician signature (37.3%) and physician name (28.7%). As a result of study, it is seen that defects and deficiencies of death certificates arrenged by physicians are not negligible. Importance of death certificates must be more pronounced on faculty and post graduate educations to avoid legal sanctions for physicians and to yield more realistic results of death statistics that has important functions on health planning

Keywords

• -

References

1. TCK, CMK, CGTİK ve ilgili mevzuat. 7.baskı. Ankara: Adalet Yayınevi, 2005; 122, 606-7.
2. Tezcan S. Epidemiyoloji Tıbbi Arafltırmalar Yöntem Bilimi. Ankara: Hacettepe Halk Sağlığı Vakfı Yayın No:92/1, 1992;167-8.
3. 1593 sayılı Umumi Hıfzısıhha Kanunu. Resmi Gazete Tarihi: 06.05.1930. Sayı: 1489.
4. Sümbüloğlu K, Sümbüloğlu V. Sağlık Enformasyon Sistemleri. Ankara: Somgür Yayıncılık, 1998;4-10.
5. Ölüm İstatistikleri. http://www.die.gov.tr/konu- ları/olumIst.htm (Eriflim Tarihi: 14.12.2005)
6. Gould JB. Vital Records For Quality improvement. Pediatrics, 1999; 103: 278-290.
7. Tezcan S. Sağlık Alanında Kullanılan Veri Kaynakları. Bertan M, Çağatay G. (ed.) Halk Sağlığı Temel Bilgiler. Ankara: Günefl Kitabevi, 1995; 68-70.
8. Sington JD, Cottrell BJ. Analysis of the sensitivity of death certificates in 440 hospital deaths: a compari- son with necropsy findings. J Clin Pathol 2002; 55: 499-502.

9. Stark MM. Literature review of death certification p r o c e d u r e s-international aspects. J Clin Forensic Med 2003; 10: 21-6.
10. Nashelsky MB, Lawrence CH. Accuracy of cause of death determination without forensic autopsy exami- nation. Am J Forensic Med Pathol 2003; 24: 313-9.
11. World Health Organisation (WHO). Medical certification of cause of death. 4rd ed. Geneva, 1979; 42-9.
12. Türkiye İstatistik Yıllığı 2004. www.die.gov.tr Eriflim Tarihi: 10.02.2005.
13. Iflık AF, Demirel B, fienol E. Bildirilen ölüm nedenleri ‘Gerçek Ölüm Nedeni mi?’ Türkiye Klinikleri Adli Tıp Dergisi 2004; 1: 1-11.
14. Çilingiroğlu N. Demografi ve Sağlık. Bertan M, Çağatay G. (ed.) Halk Sağlığı Temel Bilgiler. Ankara: Günefl Kitabevi, 1995; 27-44.
15. Vehid S, Köksal S, Aran SN. ve ark. Cerrahpafla Tıp Fakültesi’nde 1998 Yılında Meydana Gelen Ölümlerin Dağılımının İncelenmesi. Cerrahpafla J Med 2000; 31: 16-22.
16. Johansson LA, Westerling R. Comparing Swedish hospital discharge records with death certificates: imlications for mortality statistics. Int J Epidemiol 2000; 29: 495-502.
17. Jougla E, Pavillon G, Rossolin F, De Smedt M, Bonte J. Improvoment of the quality and comparablity of causes- of-death statistics inside the European Community. EUROSTAT Task Force on ‘causes of death statistics’. Rev Epidemiol Sante Publique 1998; 46: 447-56.