COMPARİSON OF AGGRESSİON AND ANGER TENDENCİES OF DEFENSİVE AND OFFENSİVE ATHLETES İN SPORTS

Abstract

It is thought that aggression and anger can be experienced in sports, which includes competitive phenomena such as struggle, victory and defeat. Therefore, it is important to carry out the study named "Comparison of Aggression and Anger Tendencies of Defensive and Offensive Athletes in Sports". The universe of this research consists of licensed athletes living in Izmir. The sample group is; It consists of 340 athletes in total, 170 of whom play sports in defensive style and 170 do sports in offensive style. In the study, stratified random sampling, one of the random sampling methods, was used. Aggression and Anger in Sports Scale (SSAS), developed by Maxwell and Moores (2007) and adapted into Turkish by Gürbüz et al., (2019), was used as a data collection tool in the study. In addition, a personal information form containing demographic information was directed to the participants. Independent Sample T-Test was used to compare the variables. There is a high level of significant difference between team and individual athletes in the anger sub-dimension in defensive athletes (p<0.05). It has been determined that this significant difference is in favor of the athletes who do individual sports. In the sub-dimension of aggression in defensive athletes, there is a significant difference between the athletes who attended and did not attend psychology seminars (p<0.05). It was determined that the significant difference was in favor of those who attended seminars with psychology content. According to smoking status, there is a significant difference in the anger sub-dimension in defensive and offensive athletes (high level), and in offensive athletes in the aggression sub-dimension (p<0.05). It was determined that there was a significant difference in the sub-dimensions of aggression in offensive athletes, anger in defensive athletes and anger in offensive athletes in favor of non-smokers. Especially in the field of sports, more scientific studies should be carried out in order to minimize aggression and anger tendencies, athletes, trainers, managers. It is recommended to raise awareness of sports elements more.

Keywords

• Behavior
• psychology
• sport

DEFANSİF VE OFANSİF SPORCULARIN SPORDA SALDIRGANLIK VE ÖFKE EĞİLİMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Abstract

Bünyesinde mücadele, galibiyet, yenilgi gibi rekabete dayalı olguları barındıran sporda, saldırganlık ve öfkenin yaşanılabileceği düşünülmektedir. Dolayısıyla “Defansif ve Ofansif Sporcuların Sporda Saldırganlık ve Öfke Eğilimlerinin Karşılaştırılması” isimli çalışmanın gerçekleştirilmesi önem arz etmektedir. Bu araştırmanın evrenini İzmir ilinde yaşayan lisanslı sporcular oluşturmaktadır. Örneklem grubu ise; 170 defansif stilde spor yapan 170 ofansif tarzda spor yapan, toplamda 340 sporcudan oluşmaktadır. Çalışmada tesadüfi örnekleme yöntemlerinden tabakalı tesadüfi örnekleme uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Maxwell ve Moores (2007), tarafından geliştirilmiş, Gürbüz ve ark., (2019), tarafından Türkçeye uyarlanmış Sporda Saldırganlık ve Öfke Ölçeği (SSÖÖ) kullanılmıştır. Ayrıca katılımcılara, demografik bilgileri içeren kişisel bilgi formu yöneltilmiştir. Değişkenlerin karşılaştırılmasının yapılması amacıyla Bağımsız Örneklem T-Testine testine başvurulmuştur. Defansif sporcularda öfke alt boyutunda takım ve bireysel sporcular arasında yüksek düzeyde anlamlı fark vardır (p<0,05). Bu anlamlı farkın bireysel spor yapan sporcuların lehine olduğu tespit edilmiştir. Defansif sporcularda saldırganlık alt boyutunda psikoloji içerikli seminerlere katılan ve katılmayan sporcular arasında anlamlı fark vardır (p<0,05). Anlamlı farkın psikoloji içerikli seminerlere katılanların lehine olduğu saptanmıştır. Sigara kullanım durumuna göre öfke alt boyutunda defansif, ofansif sporcularda (yüksek düzeyde), saldırganlık alt boyutunda ise ofansif sporcularda anlamlı fark vardır (p<0,05). Ofansif sporcularda saldırganlık, defansif sporcularda öfke ve ofansif sporcularda öfke alt boyutlarında anlamlı farkın sigara kullanmayan sporcuların lehine olduğu saptanmıştır. Özellikle spor alanında saldırganlık ve öfke eğilimlerinin en aza indirilmesi adına daha fazla bilimsel çalışmaların yapılması, sporcu, antrenör, yönetici gibi spor unsurlarının daha fazla bilinçlendirilmesi önerilmektedir.

Keywords

• Davranış
• psikoloji
• spor

References

1. Akdeniz, H., Demirci, D., Sekban, G., & Yurtsever, Y. (2017). Üniversite öğrencilerinin öfke düzeylerinin karşılaştırılması (Kocaeli Üniversitesi Örneği). Muş Alparslan Üniversitesi Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 46-60.
2. Algur, V. (2019). Üniversite öğrencilerinin anksiyete ve depresyon düzeyleri ile fiziksel saldırganlık, öfke, düşmanlık ve sözel saldırganlık arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Aydın, M. (2022). Beden eğitimi derslerinde kullanılan eşli çalışma uygulamalarının koruma ve bakım altında kalmakta olan kız çocuklarının saldırganlık düzeylerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Düzce Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
4. Balcıoğlu, Y.H., Ildırım, E. ve Balcıoğlu, İ. (2016). Spor bilimleri alanında öfke duygusu ve saldırganlığın farklı açılardan değerlendirilmesi. İÜ Spor Bilimleri Dergisi 6(1):1303-1414.
5. Bayrak, B. (2011). 10-12 Yaşlarındaki öğrencilerin saldırganlık eğilimleri ve bunu etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Bernstein, M. H., Colby, S. M., Bidwell, L. C., Kahler, C. W. & Leventhal, A. M. (2014). Hostility and cigarette use: a comparison between smokers and nonsmokers in a matched sample of adolescents. Nicotine & Tobacco Research, 16(8), 1085-1093.
7. Christoforidis, C., Kalivas, V., Matsouka, O., Bebetsos, E. & Kambas, A. (2010). Does gender affect anger and aggression in handball players? The Cyprus Journal of Sciences, 8, 3- 11.
8. Çebi, M., Yamak, B., & Öztürk, M. (2016). 11-14 yaş çağındaki çocukların spor yapma alışkanlığının duygu kontrolü üzerine etkilerinin incelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 468-482.

9. Demir, Ş. (2020). Elit düzey boksörlerin sporda güdülenme, saldırganlık ve öfke düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bartın.
10. Diksaç, E. (2020). Bdt temelli sosyal beceri eğitimi programının şiddet suçundan mahkûm olmuş beliren yetişkinlerin saldırganlık, öfke yönetimi ve iletişim becerileri üzerindeki etkililiğinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
11. Elkin, N., & Karadağlı, F. (2016). Üniversite öğrencilerinin öfke ifade tarzı ve ilişkili faktörler. Anadolu Kliniği 21(1), 64-71.
12. Erim, V., & Küçük, H. (2017). Farklı Kategorideki kadın milli boksörlerin psikolojik dayanıklılıklarının karşılaştırılması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(1), 147-154.
13. Fields, S., Collins, C.L., & Comstock, R.D. (2010). Violence in youth sports: Hazing, brawling and foul play. British Journal of Sports Medicine, 44, 32–37.
14. Gündoğu, R. (2009). Yaratıcı drama temelli çatışma çözme programının ergenlerde öfke, saldırganlık ve çatışma çözme becerisine etkisi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Konya.
15. Gülleroğlu, H.D. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ders Notları.
16. Karataş, Z., Yavuzer, Y., & Gündoğdu, R. (2019). Beliren yetişkinlikte saldırganlık: kişisel ve ailesel risk faktörleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 61-85.
17. Metin, A. (2019). Yüz ifadelerindeki duygular: Derleme çalışması. OPUS International Journal of Society Researches, 10(17), 2027-2055.
18. Mil, H.İ. & Şanlı S. (2015). Sporda şiddet ve medya etkisi: bir maçın analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 55, 231-247.
19. Moiratidou, K. (2017). Determinants of athletes’ moral competence: The role of demographic characteristics and sport-related perceptions. Sport in Society. 20(7). 802-815.
20. Pepe, K., Kara, A., Özkurt, R., & Dalaman, O. (2019). Aktif spor yapan amatör sporcuların spor ortamında fair play (sportmen) davranışlarının incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 497-506.
21. Russell, G.W. (2008). Aggression in the sports World: A social psychological perspective. New York: Oxford University Press.
22. Yazgan, A.M. (2022). Şiddet sarmalı içinden gelen saldırganlık: arka sokaklar dizisi üzerinden bir analiz. International Anatolia Academic Online Journal Social Sciences Journal, 8(1), 1-5.
23. Yazıcı Ö.F. (2021). Sporcu Karakterinin sportmenlik davranışları rekabetçi agresiflik ve öfke ile ilişkisi. Doktora Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Samsun.
24. Yazıcı Ö.F. (2022). Rekabetçi Saldırganlık Ve Öfkede Prososyal Ve Antisosyal Davranışların Rolü. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi. 13(2):117-132.
25. Yıldırım, A.F. & Yazgan, Ç.Ü. (2022). Saldırganlığın dijital ortamda yeniden üretimi: Üniversite öğrencilerinin saldırganlık ve siber zorbalık/mağduriyet deneyimlerinin incelenmesi. TRT Akademi, 7(15), 648-675.
26. Ziyagil, M.A., Bilir, P., Çekin, R. & Temur, C.S. (2014). Türkiye’de sporda saldırganlık, şiddet ve çözüm önerileri. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 1-14.
27. Zor, S. (2021). Lisanslı olarak okul sporlarına katılan ortaöğretim öğrencilerinin sportmenlik yönelimi ve sporda saldırganlık-öfke düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, İzzet Baysal Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bolu.