Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi?

Yener Şişman

doi:10.17541/optimum.281038

TR EN

Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi?

Abstract

Cumhuriyet Türkiye’si ekonomik, sosyal, kültürel alanlarda Osmanlı’nın mirası üzerine kurulmuş, sözü edilen alanlarda kırılmadan ziyade yumuşak bir geçiş gerçekleşmiştir. Bu nedenle, Türkiye’deki sosyal politika uygulamalarının bugününü kavrayabilmek için geçmişin bilinmesi, konunun Osmanlı’daki yapının değişimi ve dönüşümü çerçevesinde irdelenmesi gereklidir. Bu çalışma, Türkiye’de sosyal politikanın tarihsel gelişimini ortaya koymak ve bugüne ilişkin yansımaları olan geçmiş dönem uygulamalarının mevcut biçimini analiz etmek amacındadır. Çalışmanın sonucunda Türkiye’deki sosyal politika uygulamalarının kimi farklılıkları içinde barındırsa da Osmanlı’dan günümüze kadar; ekonomik ve sosyal yapı ile uyumlu bir biçimde geliştiği, gönüllülük ve hayırseverlik düşüncesine dayalı temel yapısını koruduğu, “sosyal devlet” anlayışının ise zaman içinde ve aşamalı bir gelişme gösterdiği vurgulanmıştır.

Keywords

Sosyal Politika,Sosyal Devlet,Sosyal Politika Tarihi,Hayırseverlik

References

Akça, G. (2004). Âhilik geleneği ve günümüz Fethiye esnafı, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 14, 209-219.
Akman, Ş. T. ve Solak A. (2011). II. Dünya Savaşı yıllarında Türkiye’de hububat üretiminin vergilendirilmesi. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 1(2), 73-91.
Altan, Ö. Z. (2008). Sosyal politika. Eskişehir:Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
Altan, Ö. Z. vd. (2005). İşçi profil araştırması:Eskişehir örneği. Eskişehir:Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Altan, Ö. Z. vd. (2011). Uluslararası çalışma normları. Eskişehir:Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
Babahan, A. (2009). Bir sosyal politika projesi olarak köy enstitüleri. Alternatif Politika, 1(2), 194-226.
Bakan, S. ve Özdemir, H. (2012). Sosyal politika açısından CHP ile AKP’nin karşılaştırılması. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 3(1), 22-50.
Bedir, E. vd. (2012). Sosyal politika. (Ed. Oral İ. ve Şişman Y.). Eskişehir:Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
Boratav, K. (2003). Türkiye iktisat tarihi 1908-2002. İstanbul:İmge Kitabevi.
Buğra, A. (2008). Kapitalizm, yoksulluk ve Türkiye’de sosyal politika. İstanbul:İletişim Yayınları.

Büyükboyacı Y. (1986). Türk esnafının sosyal yapısı ve sosyal değişme temayülleri. Sosyoloji Konferansları, 21, 159-170.
Çelik, A. (2010). Muhafazakâr sosyal politika yönelimi:hak yerine yardım-yükümlülük yerine hayırseverlik. İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 42, 63-81.
Demirci Akyol, E. (2014). Sultan II. Abdülhamid döneminde sosyal politika uygulamaları. Sosyal Politika Çalışmaları, 14(31), 33-47.
Dilik, S. (1985). Atatürk döneminde sosyal politika. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 40(1), 93-102.
Dilik, S. (1988). Sosyal güvenliğin tarihsel gelişimi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 43(1), 41-80.
Durmaz, O. S. (2016). Neo-Liberal Sosyal Politika Rejiminin Tesisi ve AKP. Çalışma ve Toplum Dergisi, 1(2016), 143-167.
Ertem, B. (2009). Türkiye-ABD ilişkilerinde Truman Doktrini ve Marshall Planı. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(21), 377-397.
Ekin, N. (1987). Türkiye’de endüstri ilişkilerinin gelişimi ve 1936 İş Kanunu. Sosyal Siyaset Konferansları, 35-36, 33-51.
Evren, B. (1999). Osmanlı esnafı. İstanbul:Doğan Kitapçılık.
Görmüş, A. (2007). Türkiye’de sosyal diyaloğun gelişimi. Çalışma ve Toplum Dergisi, 14, 115-140.
Güvercin, C. H. (2004). Sosyal güvenlik kavramı ve Türkiye’de sosyal güvenliğin tarihçesi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 57(2), 89-95.
İTO (2006). Loncadan oda’ya. İstanbul.
Karakök, T. (2011). Zonguldak kömür havzasında bir yardım sandığı:Amele Birliği. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 7(13), 351-367.
Karasoy, Y. (2004). Âhi kelimesi ve Türk kültüründe âhilik. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 14, 1-23.
Koray, M. (1994). Değişen koşullarda sendikacılık. İstanbul:TÜSES Yayınları.
Koray, M. (2000). Sosyal politika. Bursa:Ezgi Kitabevi.
Koray, M. (2008). Sosyal politika. Ankara:İmge Kitabevi.
Makal, A. (1997). Osmanlı İmparatorluğunda çalışma ilişkileri:1850-1920. Ankara:İmge Kitabevi.
Makal, A. (1999). Türkiye’de tek partili dönemde çalışma ilişkileri:1920-1946. Ankara:İmge Kitabevi.
Makal, A. (2004). 65. yılında milli korunma kanunu, çalışma ilişkileri ve iş mükellefiyeti üzerine bir inceleme, tartışma metinleri serisi. Ankara:Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayını.
Makal, A. (2006a). Dünden bugüne Türkiye’nin toplumsal yapısı. İçinde. M. Zencirkıran (ed.), Cumhuriyetten 21. yüzyıla Türkiye’de çalışma ilişkileri (ss.375-398). Ankara:Nova Yayınları.
Makal, A. (2006b). Zonguldak Kent Tarihi Bienali Bildiriler Kitabı. İçinde Zonguldak ve Türkiye toplumsal tarihinin acı bir deneyimi olarak iş mükellefiyeti. İstanbul.
Metin, O. (2011). Sosyal politika açısından AKP dönemi:sosyal yardım alanında yaşananlar. Çalışma ve Toplum Dergisi, 1(2011), 179-200.
Ökçün, A. G. (1996). Ta’til-i Eşgal Kanunu, 1909 belgeler-yorumlar. Ankara:SPK Yayınları.
Özcan, K. (2006). Anadolu’da Selçuklu kentler sistemi ve mekânsal kademelenme. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 23(2), 21-61.
Özdemir, S. (1996). Türkiye'de zorunlu çalışma uygulamaları. Sosyal Siyaset Konferansları, 42, 181-213.
Sevinç, N. (1978). Osmanlılarda sosyo-ekonomik yapı, cilt 1. İstanbul:Kutsun Yayınevi.
Şenocak, H. (2009). Sosyal güvenlik sistemini oluşturan bileşenlerin tarihi süreç ışığında değerlendirilmesi. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 56, 409-468.
Şişman, Y. (2011). Türkiye’de özürlülere yönelik yasal düzenlemeler. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 60, 169-221.
Şişman Y. vd. (2010). Özürlülerin çalışma yaşamına katılma gereği ve türkiye’de bu bağlamda uygulanan sosyal politikaların genel bir değerlendirmesi -kota yönteminin uygulanmasına ilişkin bir Eskişehir örneği-, Eskişehir:Anadolu Üniversitesi Yayını.
Talas, C. (1992). Türkiye’nin açıklamalı sosyal politika tarihi. Ankara:Bilgi Yayınevi.
Tokol, A. (2005). Türk endüstri ilişkileri sistemi. Ankara:Nobel Yayınları.
Topçuoğlu, H. (1956). Etibank ve sosyal politikası. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 13(1), 287-328.
Uçkan, B. (1999). Mecelle'de iş hukuku düzeni. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 54(1), 159-173.
Yazıcı, E. (?). Osmanlı’dan günümüze Türk işçi hareketi ve Türk Harb-İş. Ankara:Türk Harb-İş Sendikası Eğitim Yayınları.
Zabcı, F. C. (2003). Sosyal Riski Azaltma Projesi:yoksulluğu azaltmak mı, zengini yoksuldan korumak mı?. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 58(1), 215-239.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Review

Authors

Yener Şişman
ANADOLU ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Publication Date

July 4, 2017

Submission Date

December 24, 2016

Acceptance Date

March 14, 2017

Published in Issue

Year 2017 Volume: 4 Number: 2

DOI

https://doi.org/10.17541/optimum.281038

IZ

https://izlik.org/JA99EB46CB

APA

Şişman, Y. (2017). Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi? Optimum Ekonomi Ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(2), 1-22. https://doi.org/10.17541/optimum.281038

AMA

1.Şişman Y. Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi? OJEMS. 2017;4(2):1-22. doi:10.17541/optimum.281038

Chicago

Şişman, Yener. 2017. “Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması Mı? Gelişim Mi?”. Optimum Ekonomi Ve Yönetim Bilimleri Dergisi 4 (2): 1-22. https://doi.org/10.17541/optimum.281038.

EndNote

Şişman Y (July 1, 2017) Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi? Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi 4 2 1–22.

IEEE

[1]Y. Şişman, “Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi?”, OJEMS, vol. 4, no. 2, pp. 1–22, July 2017, doi: 10.17541/optimum.281038.

ISNAD

Şişman, Yener. “Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması Mı? Gelişim Mi?”. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi 4/2 (July 1, 2017): 1-22. https://doi.org/10.17541/optimum.281038.

JAMA

1.Şişman Y. Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi? OJEMS. 2017;4:1–22.

MLA

Şişman, Yener. “Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması Mı? Gelişim Mi?”. Optimum Ekonomi Ve Yönetim Bilimleri Dergisi, vol. 4, no. 2, July 2017, pp. 1-22, doi:10.17541/optimum.281038.

Vancouver

1.Yener Şişman. Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi? OJEMS. 2017 Jul. 1;4(2):1-22. doi:10.17541/optimum.281038

Cited By

Sosyal Hizmetin Gelişiminde Türkiye’nin Konumu: Teorik Bir Analiz

Toplum ve Sosyal Hizmet

https://doi.org/10.33417/tsh.572233

MALİYET PAYLAŞIM YÖNTEMLERİNİN SAĞLIK HİZMETİ KULLANIMI VE SAĞLIK ÜZERİNE ETKİSİ

Sosyal Araştırmalar ve Yönetim Dergisi

https://doi.org/10.35375/sayod.520951

Turning crisis into opportunity? The Syrian refugee crisis and evolution of welfare policy for refugees in Turkey from a public choice theory perspective

Critical Social Policy

https://doi.org/10.1177/0261018320906776

Please click for the statistics of Google Scholar.

Past And Current States of Social Policy in Turkey: Is it Philanthropy Institutionalized? Is it Progress?

Türkiye’de Sosyal Politikanın Dünü, Bugünü: Hayırseverliğin Kurumsallaşması mı? Gelişim mi?

Abstract

Keywords

Past And Current States of Social Policy in Turkey: Is it Philanthropy Institutionalized? Is it Progress?

Abstract

Keywords

References

Details

Primary Language

Subjects

Journal Section

Authors

Publication Date

Submission Date

Acceptance Date

Published in Issue

DOI

IZ

Cite

Cited By

Sosyal Hizmetin Gelişiminde Türkiye’nin Konumu: Teorik Bir Analiz

MALİYET PAYLAŞIM YÖNTEMLERİNİN SAĞLIK HİZMETİ KULLANIMI VE SAĞLIK ÜZERİNE ETKİSİ

Turning crisis into opportunity? The Syrian refugee crisis and evolution of welfare policy for refugees in Turkey from a public choice theory perspective

Türkiye’de Sosyal Devletin Sosyal Yardım Bağlamında Değerlendirilmesi

Türkiye'de Hanehalklarına Yapılan Sosyal Yardımların Belirleyicileri

CHP and AK Party’s Political Party Programs in the Light of Social Policy Evaluation

Sosyal Devlet ve Türkiye’de Temel Uygulama Alanları

New Turkey, social policy, and a daytime talk show as a remedy: Müge Anlı as a modern Çalıkuşu

TÜRKİYE’DE 1950-1960 DÖNEMİNDE UYGULANAN İKTİSAT POLİTİKALARININ YOKSULLUK BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

Geleneksel Yardımlaşma Geleneğinden Dijital Dayanışmaya: İmecenin Dijital Yüzü