Job-Occupation Choice and Happiness at Work of Refugees: A Cross-Country Qualitative Research

This study aims at examining and comparing the situational conditions, terms and resources that are effective in the choice of job-occupation and situations that make them happy in their job in the country of origin (the country they come from) and the host country (Türkiye) from which they migrate. In line with this aim, the phenomenology approach, which is one of the qualitative research methods, has been used in this study. Qualitative data obtained as a result of structured interviews with 16 refugees who came to Türkiye from Syria, Afghanistan and Iraq, currently working in an organization or running their own business, have been subjected to content analysis. According to the findings of the study, it has been determined that the majority of the refugees (f=13) have different jobs in the country of origin and the host country, and the factors that affect their choice of job-occupation have changed. While the main factor that causes the choice of job-occupation in the country of origin is the orientation of the family and being raised in that occupation from childhood (f=6), in the host country, the job-occupation is a necessity rather than a choice (f=11), the obligation to look after the family and financial needs have been the source of the motivation to work in any kind of job. When the two countries are compared, it has been determined that the reasons for the happiness of the refugees in the work they do in the host country also change. The sources that make them happy at work in the country of origin are spending time with family, achievement, service to the country, passion for the work, financial gain, spirituality, dignity and trust. Resources that make them happy at work in the host country are financial gain, social support, autonomous working conditions, being helpful to others, equity, appreciation and spirituality.

Bu çalışmanın amacı, göçmenlerin menşe ülkede (geldikleri ülkede) ve göç ettikleri ev sahibi ülkede (Türkiye’de) iş-meslek seçiminde etkili olan ve işlerinde mutlu olmalarını sağlayan durumsal şartların, koşulların ve kaynakların neler olduğunu tespit etmek ve karşılaştırmaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olan fenomoloji yaklaşımı kullanılmıştır. Araştırmada; Suriye, Afganistan ve Irak’tan Türkiye’ye gelen mevcutta bir işletmede çalışan veya kendi işini yapan 16 mülteci ile yapılan yapılandırılmış görüşmeler sonucu elde edilen nitel veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Çalışmanın bulgularına göre mültecilerin çoğunluğunun (f=13) menşe ülkede ve ev sahibi ülkede yaptıkları işlerin ve iş-meslek seçiminde etkili olan unsurların farklılaştığı tespit edilmiştir. Menşe ülkede iş-meslek seçimine kaynaklı eden temel unsur ailenin yönlendirmesi ve çocukluktan o meslekte yetişmesi iken (f=6) ev sahibi ülkede ise yapılan işin-mesleğin bir seçimden çok zorunluluk olduğu (f=11), aileye bakma yükümlülüğü ve mali ihtiyaçların herhangi bir işte çalışma güdüsüne kaynaklık ettiği bulunmuştur. İki ülke kıyaslandığında mültecilerin ev sahibi ülkede yaptıkları işte mutluluk sebeplerinin de değiştiği tespit edilmiştir. Menşe ülkede işlerinde mutlu olmalarını sağlayan kaynaklar aileyle vakit geçirme, başarma, vatana hizmet, yapılan işe tutku, maddi kazanç, maneviyat, saygınlık ve güvendir. Ev sahibi ülkede işlerinde mutlu olmalarını sağlayan kaynaklar ise maddi kazanç, sosyal destek, özerk iş koşulları, başkalarına faydalı olma, hakkaniyet, takdir ve maneviyattır.