Research Article

Communication Competence and Stakeholder Communication as a Dimension of Distinctive Competence in Work Life: A Qualitative Qualitative Research

Volume: 20 Number: Human Behavior and Social Institutions October 30, 2023
TR EN

Çalışma Yaşamında Rekabette Fark Yaratan Bir Yetkinlik Boyutu Olarak İletişim Yetkinliği ve Paydaş İletişimi: Nitel Bir Araştırma

Öz

Bu çalışma, çalışanların yetkinlik algısını ortaya koymak ve yetkinliğin en fazla hangi yetkinlik alanları ve alt bileşenleri ile ilişkilendirildiğini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Nitel araştırma yaklaşımının benimsendiği çalışma fenomolojik desende tasarlanmış olup araştırma verileri derinlemesine görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Araştırma bulguları, özel sektör çalışanlarının mesleki tecrübeleri doğrultusunda sorulara verdikleri cevaplar üzerinden mesleki yetkinlik algıları ve günümüz rekabetçi iş yaşamında başarılı olabilmek için öne çıkardıkları yetkinlik türleri üzerinden yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, özel sektör çalışanlarının yetkinlik algılarının literatürle paralel olarak teknik/fonksiyonel, temel/yönetsel ve davranışsal/kişisel olmak üzere üç ana temada açıklandığı tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen en önemli araştırma bulgusu ise, katılımcılar tarafından günümüzde en önemli yetkinlik türünün iletişim yetkinliğine sahip olma olarak öne çıkarılmasıdır. Bununla birlikte katılımcılar, çalışma yaşamında iletişim yetkinliğinin farklı türlerinden bahsetmek sureti ile iletişim yetkinliğinin alt temalarını da belirginleştirmişlerdir. İletişim yetkinliği konusunda tüm katılımcılar tarafından “paydaş iletişiminin” en fazla öne çıkarılan iletişim yetkinlik türü olduğu görülmüştür. Paydaş iletişimini sırasıyla; ekip içi iletişim, etkili iletişim becerileri, ikna edici iletişim, sosyal iletişim ve empatik iletişim izlemektedir. Bunun yanı sıra; network odaklı iletişim, pazarlama iletişimi, mesleki dilde iletişim, iletişimde dinleme-ikna ve iletişimde güvenilir olma konuları çalışma yaşamında iletişim yetkinliği ana teması içerisinde öne çıkarılan alt temalardır.

Anahtar Kelimeler

Yetkinlik Algısı , İletişim Yetkinliği , Paydaş İletişimi , Nitel Araştırma , Fenomolojik Araştırma.

References

  1. Akgeyik, T. (2001). Değişim Yönetimi: İnsan Kaynakları Yönetiminin Yeni Görev Alanı. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Maliye Araştırma Merkezi Konferansları. 40.Seri. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/iumamk/issue/752/8675
  2. Akın, U. (2014). Okul Müdürlerinin İnisiyatif Alma Düzeyleri İle Öz-Yeterlikleri Arasındaki İlişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 20(2), 125-149.
  3. Akturan, U. ve Esen, A. (2008). Fenomenoloji. T. Baş ve U. Akturan (Ed.) içinde, Nitel araştırma yöntemleri (ss.83-98). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  4. Arat, M. (2008). Çalışma Yaşamında Bireysel Temel Yetkinlikler ve Kazanılmasında Okul Öncesi Dönemde Anne Baba Yetiştirmesinin Önemi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
  5. Armstrong, M. (2014). A Handbook of Human Resource Management Practice (13. baskı). London: Kogan Page.
  6. Bayraktar, O. (2018). Çalışan Yetkinliklerine Kavramsal Bir Yaklaşım. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(33), 301-314.
  7. Buluş, M., Atan, A. ve Sarıkaya, E. Ha. (2017). Etkili İletişim Becerileri: Bir Kavramsal Çerçeve Önerisi ve Ölçek Geliştirme Çalışması. International Online Journal of Educational Sciences. 1-16.
  8. Creswell, J. W. (2017). Nitel Araştırmacılar için 30 Temel Beceri. 2. Baskı. Çev: Hasan Özcan. Ankara: Anı Yayıncılık.
  9. Çelikaleli, Ö. ve Akbay, S. E. (2013). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Erteleme Davranışı, Genel Yetkinlik İnancı ve Sorumluluklarının İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14(2), 237-254.
  10. Çilenti, K. (1984). Eğitim Teknolojisi ve Öğretim. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
APA
Kuşku Özdemir, E. (2023). Communication Competence and Stakeholder Communication as a Dimension of Distinctive Competence in Work Life: A Qualitative Qualitative Research. OPUS Journal of Society Research, 20(Human Behavior and Social Institutions), 770-782. https://doi.org/10.26466/opusjsr.1344256