HASAN YÜKSEL’İN “ORUÇ BEĞ TARİHİ’NİN NEŞRİNE DAİR” İSİMLİ YAZISINA1 CEVABIMDIR

Hasan Yüksel (İnceleyici); yazısının Giriş’inde ilk baskı yılından (2007) on yedi yıl sonra Oruç Beğ Tarihi çalışmamı neden inceleme ihtiyacı duyduğunu, Oruç metinlerine karşı bu derin muhabbetin kendisinde birdenbire nasıl zuhur ettiğini, esas meselenin ne olduğunu günümüz tarihçilerinden ziyade gelecek kuşak tarihçilerin merakını gidermek için açıklaması gerekirdi. Genelde Türk tarih ilminde, özelde Osmanlı tarihçiliğinde yayımlanmasından yıllar sonra hiçbir açıklama yapılmadan “inceleme yazısı” yazılan ilk eser Oruç Beğ Tarihi olmalıdır. Bu önemli Osmanlı tarih kaynağı üzerindeki incelemenin talihsizliği; XV. yüzyıl kronikleriyle son birkaç yıldır meşgul olan2, kronik metinlerini yeterince tanımayan, dil ve üslubuna hâkim olmayan, görüleceği gibi Oruç Beğ’in hayatı ve Oruç yazmaları üzerine ortaya atılan yeni tezleri değil, geçerliliğini çoktan yitirmiş görüşleri hararetle benimseyen, neşre esas aldığım Paris yazmalarından P ile Pa nüshası için -ispat edildiği hâlde- “Varsayımdan ibarettir” diyebilen; “İlk Anonim” iddiası ile yayımlanan eser3 hakkında tamamen ilmî tenkit usûl ve esasları çerçevesinde kaleme aldığım yazılarımın4 kendisi üzerinde derin izler bıraktığı anlaşılan biri tarafından yapılmış olmasıdır. İşte inceleme yazısının on yedi yıl sonra yazılmasının arka planında o ruh hâli yatmaktadır.