THE RELATIONSHIP BETWEEN MANAGERS' HUMOR STYLES AND EMPLOYEES' ATTITUDES TOWARDS ORGANIZATIONAL CYNICISM: A RESEARCH ON THE AUTOMOTIVE INDUSTRY IN BURSA CITY

Abstract

The purpose of this study is to examine the relationship between the humor styles of managers working in automotive companies operating in Bursa and the organizational cynicism attitudes of employees. In line with the purpose of the study, 14 hypotheses were developed and data were collected from 210 white-collar employees working in automotive companies in Bursa. In order to determine the relationship between the humor styles of the managers and the organizational cynicism attitudes of the employees, a questionnaire consisting of two scales, the Humor Style Scale and the Organizational Cynicism Scale, and demographic questions was used. The data collected through the questionnaire were analyzed using the SPSS 26.0 package program.

Keywords

• Humor
• Organizational Cynicism
• Management
• Employee
• Automotive

YÖNETİCİLERİN MİZAH TARZLARI İLE ÇALIŞANLARIN ÖRGÜTSEL SİNİZM TUTUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİ: BURSA İLİ OTOMOTİV SEKTÖRÜNDE BİR ARAŞTIRMA

Abstract

Bu çalışmanın amacı, Bursa'da faaliyet gösteren otomotiv firmalarında görev yapan yöneticilerin mizah tarzları ile çalışanların örgütsel sinizm tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmanın amacı doğrultusunda 14 tane hipotez geliştirilmiş ve Bursa ilinde yer alan otomotiv firmalarında görev yapan 210 beyaz yakalı çalışandan anket yoluyla veri toplanmıştır. Yöneticilerin mizah tarzları ile çalışanların örgütsel sinizm tutumları arasındaki ilişkinin tespit edilmesi için Mizah Tarzı Ölçeği ve Örgütsel Sinizm Ölçeği olmak üzere iki ölçekten ve demografik sorulardan oluşan bir anket kullanılmıştır. Anket aracılığı ile toplanan veriler, SPSS 26.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir.

Keywords

• Mizah
• Örgütsel Sinizm
• Yönetim
• Çalışan
• Otomotiv

References

1. Alay, O. (2019). Mizah Kavramı ve Mizahın Tarihsel Süreci. Türk Dili Dergisi, 22-30.
2. Altınkurt, Y., & Yılmaz, K. (2016). Öğretmenlerin Mizah Tarzları İle Örgütsel Sinizm Düzeyleri Arasındaki İlişki. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 122-143.
3. Balazs, S., Kuchinka, D. G., Mantz, T., & Bracken, D. (2017). Creating An Innovative Workplace: Effects of Humor Style and Supervisor Support. European Journal of Management, 37-48.
4. Brandes, P. M. (1997). Organizational Cynicism: Its Nature, Antecedents and Consequences. Doktora Tezi. The University of Cincinnati.
5. Brandes, P., Dharwadkar, R., & Dean, J. W. (1999). Does Organizational Cynicism Matter? Employee and Supervisor Perspectives on Work Outcomes. Eastern Academy of Management Proceedings, 150-153.
6. Büyüköztürk, Ş. (2020). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Yayınları.
7. Byrne, Z. S., & Hochwarter, W. A. (2008). Perceived Organizational Support and Performance Relationships Across Levels of Organizational Cynicism. Journal of Managerial Psychology, 54-72.
8. Cemaloğlu, N., Kalkan, F., Dağlı, E., & Çilek, A. (2014). Examining the Relation between Humor Acts of School Principals and Teachers’ Exposure Level to Mobbing and Organizational Cynicism Based on the Perceptions of Teachers. International Journal of Teaching and Education, 2-17.

9. Çetinkaya, F. F., & Özkara, B. (2015). Hizmet İşletmelerinde Psikolojik Sözleşme İhlalleri ve Örgütsel Sinizm İlişkisi: Kapadokya Bölgesi 4 ve 5 Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Araştırma. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 72-91.
10. Çetinkaya, F. F., & Şener, E. (2016). Yöneticilerin Mizah Tarzlarının Çalışanların Örgütsel Sinizm Algısına Etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 207-221.
11. Çimen, B. (2011). Devlet ve Özel Okullarda Görev Yapan Sınıf Öğretmenlerinin Öğretim Sürecinde Mizah Kullanma Yeterlilikleri Konusunda Algılarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Dean, J. W., Brandes, P., & Dharwadkar, R. (1998). Organizational Cynicism. Academy of Management Review, 341-352.
13. Eaton, J. A. (2000). A Social Motivation Approach to Organizational Cynicism. Master of Arts. Toronto: York University.
14. Erdoğan , İ. (1994). İşletmelerde Davranış. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
15. European Commission, (2007). Innovation Cluster in Europe: A Statistical Analysis and Overview of Current Policy Support. Enterprise and Industry Directorate-General, DG Enterprise and Industry Report.
16. Gkorezis, P., Petridou, E., & Xanthiakos, P. (2014). Leader Positive Humor and Organizational Cynicism: LMX as a Mediator. Leadership & Organization Development Journal, 305-315.
17. Hançerlioğlu, O. (1995). Dört Bin Yıllık Düşünce, Sanat ve Bilim Tarihinin Klasik Yapıtları Üzerine Eleştirel İnceleme. İstanbul: Remzi Kitabevi.
18. Heath, R. L. (1998). Humor Following Cerebrovascular Accident. Unpublished Doctoral Dissertation. University of Kentucky, UMI, Dissertation Information Service.
19. Kalağan, G. (2009). Araştırma Görevlilerinin Örgütsel Destek Algıları ile Örgütsel Sinizm Tutumları Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi. Antalya, Türkiye: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Karakuş, B. (2022). Türkiye'de Uygulanan Ar-ge ve İnovasyon Politikalarının Özel Sektör Üzerindeki Etkisi: Bursa Otomotiv Sektörü Örneği. Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir, Türkiye: Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Kart, M. E. (2015). Örgütsel Sinizm Bağlamsal Performans ve Etik İdeoloji. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
22. Köklü, N. (1995). Tutumların Ölçülmesi ve Likert Tipi Ölçeklerde Kullanılan Seçenekler. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences, 81-93.
23. Köse, S. (2018). Örgütsel Adaletsizlik ve Sessizlik İlişkisinde Örgütsel Sinizmin Aracılık Rolü. Doktora Tezi. Sakarya, Türkiye: Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü.
24. Martin, R. A., Puhlik-Doris, P., Larsen, G., Gray, J., & Weir, K. (2003). Individual Differences in Uses of Humor and Their Relation to Psychological Well-being: Development of the Humor Styles Questionnaire. Journal of Research in Personality, 48–75.
25. Öngören, F. (1998). Cumhuriyet'in 75. Yılında Türk Mizahı ve Hicvi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
26. Pallant, J. (2020). SPSS Kullanma Kılavuzu (3. baskı). (S. Balcı, & B. Ahi, Çev.) Anı Yayınları.
27. Provine, R. (2001). Laughter: A Scientific İnvestigation. New York: Penguin Press.
28. Puhlik-Doris, P., & Martin, R. (1999). A New Measure of Humor: Distinguishing Adjusted from Maladjusted Humor. Sense of Humor: Further Explorations of a Personality Characteristic. Symposium Conducted at the 11th International Society for Humor Studies. Oakland, CA.
29. Romero, E. J., & Cruthirds, K. W. (2006). The Use of Humor in the Workplace. Academy of Management Perspectives, 58-69.
30. Tabachnich, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics. Boston: Pearson.
31. Torun, Y. (2016). Personel Güçlendirme ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisinde Örgütsel Sinizmin Aracılık Rolü: Örgütsel Sinizm Ölçeği Geliştirmeye Yönelik Bir Araştırma. Doktora Tezi. İstanbul, Türkiye: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Tremblay, M. (2016). Humor in Teams: Multilevel Relationships Between Humor Climate, Inclusion, Trust, and Citizenship Behaviors. Journal of Business and Psychology, 363–378.
33. Yerlikaya, E. E. (2003). Mizah Tarzları Ölçeği'nin (The Humor Styles Questionnaire) Uyarlama Çalışması. Yüksek Lisans Tezi. Adana, Türkiye: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
34. Yerlikaya, E. E. (2009). Üniversite Öğrencilerinin Mizah Tarzları ile Algılanan Stres, Kaygı ve Depresyon Düzeyleri Arasında İlişkinin İncelenmesi. Doktora Tezi. Adana: Çukurova Üniversistesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
35. Yerlikaya, N. (2007). Lise Öğrencilerinin Mizah Tarzları İle Stresle Başa Çıkma Tarzları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Adana: Çukuroca Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.