FİRMA MEVDUATLARI VE DIŞ TİCARET AÇISINDAN KUR RİSKİNİN YÖNETİLMESİNDE TÜREV ÜRÜNLERİN KULLANIMI

Abstract

Uluslararası Para Sistemi’nin 1973 yılında sabit kur sistemi yerine dalgalı kur sistemini benimsemesiyle faiz oranları ve döviz kurlarındaki değişiklikler, döviz kuru riskini ve bu riskten korunma (hedging) gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Çalışmada güdülen amaç doğrultusunda kur riskinden korunma yöntemlerinden türev ürünlerin kullanımının şirketlerin dış ticareti ve mevduatları açısından önemi uygulama örnekleriyle ele alınmıştır. Türev ürünlerin gelişmiş ülkelerdeki kullanım oranın yüksek olmasına rağmen, Türkiye’de türev ürünlerin bilinmesi ve kullanılması konusunda yetersizlik dikkati çekmektedir. Türev ürünlerin kullanımına ilginin artırılması kur riskinden korunma açısından önemli olacaktır.

Keywords

• Dalgalı Döviz Kuru,Döviz Kur Riski,Kur Riskinden Korunma,Türev Ürünler

References

1. Akkum, T. (2000). Döviz Opsiyonları ve Opsiyon Fiyatlama Modelleri, İ.Ü.İşletme Fakültesi Dergisi, 29 (1), ss.47-74.
2. Allayannis, G., Brown, G.W., and Klaper, L.F. (2001). Exchange Rate Risk Management : Evidence from East Asia, Darden Graduate School Working Paper, No.01-09.
3. Büker, S., Aşıkoğlu, R., ve Sevil, G. (1997). Finansal Yönetim, Anadolu Üniversitesi Kütüphane ve Dökümantasyon Merkezi, Eskişehir.
4. Ceylan, A. (2003). Finansal Teknikler, Ekin Kitabevi, Bursa.
5. Chow, E., H., ve Chen, H.L. (1998). The Determinants of Foreign Exchange Rate Exposure : Evidence on Japanese Firms, Pacific-Basin Finance Journal, 6, pp.153-174.
6. Çıkrıkçı, M. (1995). Swap Sözleşmelerinde Risk Ayarlaması (Hedging), Verimlilik Dergisi, 4, ss.97-106.
7. Çiftçi, F. ve Yıldız, R. (2013). Dış Ticarette Kur Riski Yönetimi : Temsili Bir Türk Dış Ticaret Firması İçin Uygulama Örnekleri, Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, Cilt: 5, Sayı:9.
8. Çömlekçi, İ., ve Güngör, B. (2012). Beş Yıldızlı Otel İşletmelerinde Muhasebe-Finans Yöneticilerinin Finansal Riskten Korunma Yöntemlerine İlişkin Algıları, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (33), ss.49-66.

9. Doğanay, M. (2016). Döviz Kuru Riski Yönetimi : Türkiye Tütün Endüstrisi Örneği, Journal of Business Research Turk, 8/1, ss.518-537. Ertürk, O. (1994). Hedging (Risk Yönetimi), Kalkınma Dergisi, 45, ss.23-26.
10. Galum, M. (1990). Strategic Management of Exchange Rate Risk, Long Range Planning, 23 (4), ss.65-72.
11. Grant, R., and Soenen, L. (2004). Strategic Management of Operating Exposure, European Management Journal, 22 (1), pp.53-62.
12. Kırım, A. (1990. Mali Risk Yönetimi Açısından Gelecek (Futures) Piyasaları, Bankacılar Dergisi, 1(3), ss.28-32.
13. Korkmaz, T. (1999). Hisse Senedi Opsiyonları ve Opsiyon Fiyatlama Modelleri, Ekin Kitabevi Yayınları, Bursa, s.7.
14. Kutukız, D. (2005). ‘’Turizm Sektöründe Döviz Riski ve Korunma Yöntemleri’’, Muhasebe-Finansman Dergisi (MUFAD), Cilt 28, ss. 198-207, Ekim-2005. Malindretos, J. (1995). Hedging Preferences and Foreign Exchange Exposure Management, Multinational Business Review, pp.56-64.
15. Martin, A.D., and Mauer, L.J. (2003). Transaction Versus Economic Exposure : Which has Greater Cash Flow Consequences, International Review of Economic and Finance, 12, pp.437-449.
16. Mutluay, A. H., ve Turaboğlu, T.T. (2013). Döviz kuru Değişimlerinin Firma Performansına Etkileri : Türkiye Örneği, BDDK Bankacılık ve Finansal Piyasalar, 7 (1), ss.59-78.
17. Örten, R., ve Örten, İ. (2001). Türev Finansal Araçlar ve Muhasebe Uygulamaları, Gazi Kitabevi, Ankara.
18. Özen, E., Yolaş, S., ve Özdemir, L. (2006). İMKB’de İmalat İşletmelerinin Döviz Kuru Riskinden Korunma Düzeylerine İlişkin Bir Araştırma, 5.Orta Anadolu İşletmecilik Kongresi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, ss.241-249.
19. Pradhan, G., Schuster, Zl, and Upadhyaya, K.P. (2004). Exchange Rate Uncertainty and the Level of Investment in Selected South-East Asian Countries, Applied Economics, 36 (19), pp.2161-2165.
20. Sezer, S. (1999). Döviz Kuru Riskine Karşı Firmaların Duyarlılığı: Kayseri Örneği, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi) Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aralık 1999.
21. Seyidoğlu, H. (1997). Uluslararası Finans, Güzem Yayınları, İstanbul.
22. Shiu, Y.W.; Moles, P. (2010). What Motivates Banks to Use Derivatives : Evidence from Taiwan, The Journal of Derivatives, Vol.17, No.4, pp.67-78.
23. Shyu,Y.W; Reichert, A.K. (2002). The Determinants of Derivative Use by U.S. and Foreign Banks, Research in Finance, Vol. 19, pp.143-172.
24. Simons, K. (1995). Interest Rate Derivatives and Asset-Liability Management by Commercial Banks, New England Economic Review, January/February, pp.17-28.
25. Soenen, L.A., and Madura, J. (1991). Foreign Exchange Management A Strategic Approach, Long Range Planning, 24 (5), pp.119-124.
26. Yılmaz, M.K. (2000). Döviz Vadeli İşlem Sözleşmeleri (Currency Futures), Der Yayınevi, İstanbul.