Dionysos, Devrim ve Demokrasi: Nietzsche ve Fransız Devrimi

Nietzsche, Batı siyasal yaşamına damga vuran tarihsel eğilimi “demokratik hareket”in gelişimi olarak değerlendirir. Ancak bu demokratik gelişim politik nihilizmin bir tezahürü olan siyasal dekadansı ifade etmektedir. Demokratik değerlerin siyasal yaşama egemen kılınmasında önemli rol oynayan devrim, söz konusu dekadansın gelişim tarihinde önemli bir uğrak ve aşamayı ifade etmektedir. Efendi ve köle değerlerinin mücadelesi olarak okunan tarihte “son büyük köle ayaklanması”nı temsil eden Fransız Devrimi etkileri halen devam eden bir olaydır/isyandır. Devrimin idealleri olan eşitlik, kardeşlik ve özgürlük gerçekte hıncın ifadesi olan Hıristiyani sürü değerleridir. Siyasal değişimi motive eden radikal umut/iyimserlik ve total değişimi reddeder.  Nietzsche, devrimci coşku ve sosyopolitik idealleri tehlikeli düşler olarak niteler. Rousseau’nun temsilcisi olduğu devrimin değerleri soylu değerleri ifade eden Rönesans değerlerini yıkmıştır. Buna karşın Nietzsche, devrimin taşıyıcısı olduğu demokratik değerlerin üstesinden geldiğini düşündüğü Napolyon’u soylu değerlerin temsilcisi olarak takdir eder.