Üniversite Acil Servisine 112 Ambulans ile Başvuran Hastaların Uygunluk Düzeyinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Acil sağlık hizmetlerinin uygunsuz, acil olmayan sebeplerle kullanılması evrensel bir sorundur. Acil servisimize 112 ambulansı ile getirilen hastaların, üniversite acil servisine getirilme gerekliliği ve dolaylı yoldan ambulans kullanım uygunluğunu değerlendirdiğimiz çalışmamızın hastane öncesi ve sonrası acil sağlık hizmetlerinin daha etkin kullanımı için faydalı olacağını düşünmekteyiz. Gereç ve yöntem: Çalışmamız tanımlayıcı-kesitsel bir çalışmadır. Retrospektif ve prospektif olarak izlenmiştir. Çalışmamıza 112 ambulans ile başvuran ve ambulans kayıt formu temin edilebilen 3731 hasta dahil edilmiştir. Hastaların çalışmaya dahil edilen bilgileri için 112 ambulans müdahale formu ve hastanemizin otomasyon sisteminden yararlanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastalardan %60,9’u erkek, tüm hastaların yaş ortalaması 47,02 idi. 18 yaş üstü hastalar %84,6’lık bir kısmı oluşturmaktaydı. Hastaların %66,2’si SSK sağlık güvencesine sahipti.112 tarafından en sık konulan tanı/ön tanılar düşme, trafik kazası ve göğüs ağrısı olarak görüldü. 112 ve acil servis tanı/ön tanıları incelendiğinde cinsiyete ve yaşa göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark olduğu görüldü. Hastaların ölçülen vital bulgularının değerleri karşılaştırıldı. Hastaların sonlanım verileri incelendi. Yoğun bakım ünitesi yatışlarında en yüksek oranın acil servis yoğun bakım, servis yatışlarında ise ortopedi servisi olduğu görüldü. Hastaların 112 tarafından alındıkları yerler incelendiğinde %80,9’unun ev-olay yerinden olduğu gözlendi. Sonuç: Demografik özellikler acil ambulans hizmetleri kullanımında etkili rol oynamaktadır. Hastane öncesi sağlık personeli vital bulguların ölçümü ve triyaj konularında bilinçlendirilmelidir. Uygunsuz ambulans kullanımı ve buna bağlı gelişen yüksek taburculuk durumu, sağlık sistemi ile alakalı önemli sorunlarından biridir. 112 aracılığıyla yapılan sevklerde gerekli koordinasyon ve iş birliğinin sağlanması gereksiz sevkleri azaltarak kaynakların doğru kullanılmasına katkı sağlayacaktır.

Keywords

• Acil sağlık hizmetleri;
• ambulans
• Acil Çağrı Hizmetleri

Evaluation of the Suitability of Patient Acceptance in Emergency Medicine Department in University Hospital with 112 Ambulances

Abstract

Objective: Inappropriate use of emergency health services for non-emergent issues is a universal problem. We think that our study, in which we evaluated the necessity of bringing the patients brought to our emergency department by 112 ambulances to the university emergency department and indirectly the suitability of ambulance use, will be beneficial for more effective use of pre-and post-hospital emergency health services. Material and Method: Our study is a descriptive-cross-sectional study. Subjects followed retrospectively and prospectively. 3731 patients conducted in this study were accepted with 112 ambulances. An ambulance registration form was taken from all participants. The automation system of our hospital was used for obtaining data. Results: 60.9% of the participants were male, and the mean age of all participants was 47,02. Patients over the age of 18 comprised 84.6%. 66.2% of the patients had SSK health insurance. The most common diagnoses/prediagnoses made by 112 were falling, traffic accidents, and chest pain. 112 and emergency service when the diagnosis/prediagnoses were examined, it was seen that there was a statistically significant difference according to gender and age. The vital signs of the patients were compared. Outcome data of the patients were analyzed. It was observed that the highest rate (43.6%) in intensive care unit admissions was in the emergency service intensive care unit, and 38.2% in the service hospitalizations in the orthopedics service. When the places where the patients were taken by 112 were examined, it was observed that 80.9% were from home-crime places. Conclusion: Demographic features play an effective role in the use of emergency ambulance services. Pre-hospital healthcare personnel should be made aware of vital signs measurement and triage. Improper use of ambulances and high discharge status due to this is one of the important problems related to the health system. Providing the necessary coordination and cooperation in the referrals made through 112 will contribute to the correct use of resources by reducing unnecessary referrals.

Keywords

• Emergency medical services
• ambulances
• Emergency Call Services

References

1. İnan HF, Sofuoğlu T. Acil Sağlık Hizmetleri. Ertekin C, Çertuğ A, Atıcı A, Coşkun A, Aydınlı F, İnan H F ve ark. Acil Hekimliği Sertifika Programı Temel Eğitim Kitabı. 1. Baskı, Ankara: Onur Matbaacılık Ltd. Şti, 2006: 1-9.
2. Kawakami C, Ohshige K, Kubota K, Tochikubo O. Influence of socioeconomic factors on medically unnecessary ambulance calls. BMC Health Services Research. 2007;7:120.
3. Kapci M, Turkdogan K, Yiğit M, Akpinar O, Duman A, Celik M, et al. Demographic data of 112 cases transported to the emergency medicine clinic. Journal of Experimental And Clinical Medicine. 2014;31(2):87–90.
4. Ertan C, Akgün FS, Yücel N. Bir üniversite hastanesi acil servisine yapılan sevklerin incelenmesi. Turk J Emerg Med. 2010;10:65-70.
5. T.C. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Çalışma Yıllığı 2006. 1. baskı, Ankara: Kuban Matbaacılık Yayıncılık 2007:137-45.
6. Ayten S. Denizli ilinde 112 komuta merkezine yapılan aramalar ve acil ambulans hizmetlerinin kullanımının değerlendirilmesi. Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Denizli.
7. Olia PM, Mollica TV, Querci A. Eight months of emergency services by ambulance (with doctor on board) of the Emergency Department of Prato, Italy. Minervaanestesiol. 2002;68:849-54.
8. Karakus Yılmaz B, Çevik E, Dogan H, Sam M, Kutur A. Metropolde 112 acil sağlık hizmeti. Journal of Istanbul Faculty of Medicine. 2015;77(3);37-40.

9. Yaylacı S, Cimili Öztürk T, Çelik Yılmazer S. Acil servise ambulansla başvuran hastaların aciliyetinin retrospektif değerlendirilmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2013;4:64-7.
10. Silibolatlaz A. 112 ambulansı ile acil servise taşınan hastaların aciliyet durumlarının değerlendirmesi. Çukurova Üniversitesi, Uzmanlık tezi, Adana 2017.
11. Önge T, Satar S, Kozacı N, Açıkalın A, Köseoğlu Z, Gülen M, et al. Analysis of patients admitted to the emergency medicine department by the 112 emergency service. AEM. 2013;12:150-4.
12. Gülen M, Silibolatlaz A, Avci A, Satar S. Üçüncü basamak acil servise 112 ambulansı ile getirilen erişkin hastaların analizi. Boğaziçi Tıp Dergisi. 2018;(2):51-57.
13. Teoh LS, Gowardman JR, Larsen PD, Green R, Galletly DC. Glasgow Coma Scale: Variation in mortality among permutations of specific total scores. Intensive care med. 2000;26:157-61.
14. Köse A, Köse B, Öncü MR, Tuğrul F. Bir devlet hastanesi acil servisine başvuran hastaların profili ve başvurunun uygunluğu. Gaziantep Tıp Dergisi. 2011;17(2):57-6.
15. Sarı A. pamukkale üniversitesi tıp fakültesi hastanesi acil servisine 112 ambulansı ile başvuran hastaların sosyodemografik özelliklerinin ve klinik sonlanımlarının retrospektif olarak incelenmesi. Uzmanlık Tezi, Denizli 2020.
16. Nawar EW, Niska RW, Xu J. National hospital ambulatory medical care survey: 2005 emergency department summary. Adv Data. 2007;29:1-32.
17. Aydın T, Aydın ŞA, Köksal Ö, Özdemir F, Kulaç S, Bulut M. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi acil servisine başvuran hastaların özelliklerinin ve acil servis çalışmalarının değerlendirilmesi. Journal of Academic Emergency. 2010;9(4):163-68.