Örgütsel Adalet ve Örgütsel Sessizlik Arasındaki İlişkiler: Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesinde Görgül Bir Araştırma

Abstract

Bu çalışmanın amacı, örgütsel adalet ve örgütsel sessizlik arasındaki ilişkiyi ve örgütsel adaletin ve örgütsel sessizliğin boyutları arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaçla Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi’nde görev yapan akademik ve idari personel üzerinde kolayda örneklem kullanılarak anket çalışması yapılmıştır. Araştırmada Niehoff ve Moorman (1993) tarafından geliştirilen Örgütsel Adalet Ölçeği ve Dyne vd. (2003) tarafından geliştirilen Örgütsel Sessizlik Ölçeği kullanılmıştır. Örgütsel adalet ile örgütsel sessizlik arasında negatif yönde ve anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Örgütsel adalet ile razı olma sessizliği ve savunma sessizliği arasında negatif yönde bir ilişki söz konusu iken prososyal sessizlikte ilişki bulunamamıştır. Örgütsel sessizlik ile örgütsel adaletin boyutlarında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Cinsiyet değişkenine göre örgütsel adalette farklılık bulunmuştur. Görev değişkenine göre örgütsel sessizlikte anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir.

Keywords

• Örgütsel adalet
• örgütsel sessizlik
• akademik personel
• idari personel
• Kırgızistan Türkiye Manas Üniversitesi

The Relationship Between Organizational Justice and Organizational Silence: An Empirical Research in Kyrgyz Turkish Manas University

Abstract

The aim of this study is to examine the relationship between organizational justice and organizational silence and the relations dimensions of organizational justice and organizational silence. For this purpose, a survey was conducted on academic and administrative staff working at Kyrgyz Turkish Manas University by using random sampling. Organizational Justice Scale developed by Niehoff and Moorman (1993) and Organizational Silence Scale by Dyne et al. (2003) were used in the study. A negative and significant relationship was found between organizational justice and organizational silence. While there is a negative relationship between organizational justice and acquiescent silence and defensive silence, there is no relation in prosocial silence. A significant negative relationship was found between organizational silence and organizational justice dimensions. A difference was found in organizational justice according to the gender variable. A significant difference was found in organizational silence according to the task variable.

Keywords

• Organizational justice
• organizational silence
• academic staff
• administrative staff
• Kyrgyz Turkish Manas University

References

1. Akan, B. B. & Oran, F. Ç. (2017). Akademisyenlerin Örgütsel Sessizlik Algıları: Konuya İlişkin Bir Uygulama. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6 (5), 72-90.
2. Akyüz, B. (2015). Örgütsel Sessizlik ve Bireysel Yaratıcılık Performansı İlişkisi: Örgütsel Özdeşleşmenin Aracılık Rolü. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 44, 207-216.
3. Aldhafri, S. & Alsaidi, D. (2020). Organizational Silence and its Relation to Organizational Justice among School Workers in Sultanate of Oman. Journal of Educational & Psychological Sciences, 21 (01), 373-401.
4. Alparslan, A. & Kayalar, M. (2012). Örgütsel Sessizlik: Sessizlik Davranışları, Örgütsel ve Bireysel Etkileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (6), 136-147.
5. Altaş, S. S. & Çekmecelioğlu, H. G. (2015). Örgütsel Adalet Algısının İş Tatmini, Örgütsel Bağlılık ve İş Performansı Üzerindeki Etkileri: Okul Öncesi Öğretmenleri Üzerinde Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29 (3), 421-439.
6. Al-Zu'bi, H. A. (2010). A Study of Relationship between Organizational Justice and Job Satisfaction. International Journal of Business and Management, 5 (12), 102-109.
7. Aykan, E. (2020). Çalışma Yaşamında Örgütsel Adaletsizlik Algısının Yöneticilerin İşten Ayrılma Niyeti, Yaşam Tatmini, Geri Çekilme ve Nezaketsizlik Davranışları Üzerindeki Etkisinin Tespitine Yönelik Bir Araştırma. Journal of Life Economics, 7 (2), 201-216.
8. Bagheri, G., Zarei, R. & Aeen, M. N. (2012). Organizational Silence (Basic Concepts and its Development Factors. Ideal Type of Management, 1 (1), 47-58.

9. Baş, G. & Şentürk, C. (2011). İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Örgütsel Adalet, Örgütsel Vatandaşlık ve Örgütsel Güven Algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1 (1), 29-62.
10. Beheshtifar, M., Borhani, H. & Moghadam, M. N. (2012). Destructive Role of Employee Silence in Organizational Success. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 2 (11), 275-282.
11. Beugre, C. D. & Baron, R. A. (2001). Perceptions of Systemic Justice: The Effects of Distributive, Procedural, and Interactional Justice. Journal of Applied Social Psychology, 31 (2), 324-339.
12. Bowen, F. & Blackmon, K. (2003). Spirals of Silence: The Dynamic Effects of Diversity on Organizational Voice. Journal of Management Studies, 40 (6), 1393-1417.
13. Chenji, K. & Sode, R. (2019). Workplace Ostracism and Employee Creativity: Role of Defensive Silence and Psychological Empowerment. Industrial and Commercial Training, 51 (6), 360-370.
14. Choi, S. (2011). Organizational Justice and Employee Work Attitudes: The Federal Case. The American Review of Public Administration, 41 (2), 185-204.
15. Cihangiroğlu, N. & Yılmaz, A. (2010). Çalışanların Örgütsel Adalet Algısının Örgütler İçin Önemi. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 10 (19), 194-213.
16. Cole, M. S., Bernerth, J. B., Walter, F. & Holt, D. T. (2010). Organizational Justice and Individuals' Withdrawal: Unlocking the Influence of Emotional Exhaustion. Journal of Management Studies, 47 (3), 367-390.
17. Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, C. O. & Ng, K. Y. (2001). Justice at the Millennium: A Meta-Analytic Review of 25 Years of Organizational Justice Research. Journal of Applied Psychology, 86 (3), 425-445.
18. Cropanzano, R., Bowen, D. E. & Gilliland, S. W. (2007). The Management of Organizational Justice. Academy of Management Perspectives, 21 (4), 34-48.
19. DeConinck, J. B. (2010). The Effect of Organizational Justice, Perceived Organizational Support, and Perceived Supervisor Support on Marketing Employees' Level of Trust. Journal of Business Research, 63 (12), 1349-1355.
20. Demirel, Y. & Seçkin, Z. (2011). Örgütsel Adaletin Bilgi Paylaşımı Üzerine Etkisi: İlaç Sektörü Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma. Bilig: Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 56, 99-119.
21. Dinçer, H. (2017). “İş Yerinde Yıldırma ve Örgütsel Sessizlik Arasındaki İlişki: Enerji Sektörü Üzerine Bir Araştırma”, Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
22. Durak, İ. (2014). Örgütsel Sessizliğin Demografik ve Kurumsal Faktörlerle İlişkisi: Öğretim Elemanları Üzerine Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28 (2), 89-108.
23. Dyne, L. V., Ang, S. & Botero, I. C. (2003). Conceptualizing Employee Silence and Employee Voice as Multidimensional Constructs. Journal of Management Studies, 40 (6), 1359-1392.
24. Erkutlu, H. & Chafra, J. (2019). Leader Machiavellianism and Follower Silence: The Mediating Role of Relational Identification and the Moderating Role of Psychological Distance. European Journal of Management and Business Economics, 28 (3), 323-342.
25. Greenberg, J. (1990). Organizational Justice: Yesterday, Today, and Tomorrow. Journal of Management, 16 (2), 399-432.
26. Greenberg, J. (2011). Organizational Justice: The Dynamics of Fairness in the Workplace. Chapter 8, In S. Zedeck (Ed.), Handbook of Industrial and Organizational Psychology, 271-327, Washington, DC: American Psychological Association.
27. Guo, L., Decoster, S., Babalola, M. T., De Schutter, L., Garba, O. A. & Riisla, K. (2018). Authoritarian Leadership and Employee Creativity: The Moderating Role of Psychological Capital and the Mediating Role of Fear and Defensive Silence. Journal of Business Research, 92, 219-230.
28. Gül, H. ve Özcan, N. (2011). “Mobbing ve Örgütsel Sessizlik Arasındaki İlişkiler: Karaman İl Özel İdaresinde Görgül Bir Çalışma”, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1 (2), 107-134.
29. Güngör, S. K. ve Potuk, A. (2018). “Öğretmenlerin Mobbing, Örgütsel Adalet ve Örgütsel Sessizlik Algıları ve Aralarındaki İlişki”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33 (3), 723-742.
30. İçerli, L. (2010). “Örgütsel Adalet: Kuramsal Bir Yaklaşım”, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 5 (1), 67-92.
31. İyigün, N. Ö. (2012). “Örgütsel Adalet: Kuramsal Bir Yaklaşım”, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (21), 49-64.
32. Jafari, P. and Bidarian, S. (2012). “The Relationship between Organizational Justice and Organizational Citizenship Behavior”, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 47, 1815-1820.
33. Kaplan, M. ve Öğüt, A. (2012). “Algılanan Örgütsel Adalet İle Sanal Kaytarma Arasındaki İlişkinin Analizi: Hastane Çalışanları Örneği”, Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 13 (1), 1-13.
34. Knoll, M. and Dick, R. V. (2013). “Do I Hear the Whistle…? A First Attempt to Measure Four Forms of Employee Silence and Their Correlates”, Journal of Business Ethics, 113 (2), 349-362.
35. Köybaşı, F., Uğurlu, C. T. ve Öncel, A. (2017). “Öğretmenlerin Örgütsel Adalet Algıları İle Örgütsel Sinizm Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (1), 1-14.
36. Lu, J. and Xie, X. (2013). “Research on Employee Silence Behavior: A Review Based on Chinese Family Enterprise”, Asian Social Science, 9 (17), 47-52.
37. Luo, Y. (2007). “The Independent and Interactive Roles of Procedural, Distributive, and Interactional Justice in Strategic Alliances”, Academy of Management Journal, 50 (3), 644-664.
38. Mittal, S., Shubham and Sengupta, A. (2019). “Multidimensionality in Organizational Justice-Trust Relationship for Newcomer Employees: A Moderated-Mediation Model”, Current Psychology, 38 (3), 737-748.
39. Moorman, R. H. (1991). “Relationship between Organizational Justice and Organizational Citizenship Behaviors: Do Fairness Perceptions Influence Employee Citizenship?”, Journal of Applied Psychology, 76 (6), 845-855.
40. Morrison, E. W. (2011). “Employee Voice Behavior: Integration and Directions for Future Research”, Academy of Management Annals, 5 (1), 373-412.
41. Morrison, E. W. and Milliken, F. J. (2000). “Organizational Silence: A Barrier to Change and Development in a Pluralistic World”, Academy of Management Review, 25 (4), 706-725.
42. Nabatchi, T., Bingham, L. B. and Good, D. H. (2007). “Organizational Justice and Workplace Mediation: A Six‐Factor Model”, International Journal of Conflict Management, 18 (2), 148-174.
43. Niehoff, B. P. and Moorman, R. H. (1993). “Justice as a Mediator of the Relationship between Methods of Monitoring and Organizational Citizenship Behavior”, Academy of Management Journal, 36 (3), 527-556.
44. Özçınar, M., Demirel, Y. ve Özbezek, B. D. (2016). “Çalışanların Örgütsel Adalet Algıları ve Örgütsel Sessizlik Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (13), 150-171.
45. Pinder, C. C. and Harlos, K. P. (2001). “Employee Silence: Quiescence and Acquiescence as Responses to Perceived Injustice”, Research in Personnel and Human Resources Management, 20, 331-369.
46. Poyraz, K., Kara, H. Ve Çetin, S. A. (2009). “Örgütsel Adalet Algılamalarının Örgütsel Vatandaşlık Davranışlarına Etkisine Yönelik Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 71-91.
47. Rhee, J., Dedahanov, A. and Lee, D. (2014). “Relationships among Power Distance, Collectivism, Punishment, and Acquiescent, Defensive, or Prosocial Silence”, Social Behavior and Personality: An International Journal, 42 (5), 705-720.
48. Sarıbay, B. ve Kayalı, C. A. (2016). “Çalışan Sessizliğinin Kültürel Değerlerle Olan İlişkisini Belirlemeye Yönelik İzmir İli Kamu Kuruluşlarında Bir Araştırma”, Ege Akademik Bakış, 16 (3), 531-540.
49. Serinkan, C. ve Erdiş, Y. Ü. (2014). “Dönüşümcü Liderlik Bağlamında Örgütsel Vatandaşlık ve Örgütsel Adalet”, Ankara, Nobel Yayınları, Yayın No: 853, ISBN: 978-605-133-755
50. Shojaie, S., Matin, H. Z. and Barani, G. (2011). “Analyzing the Infrastructures of Organizational Silence and Ways to Get Rid of It”, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 30, 1731-1735.
51. Skarlicki, D. P. and Folger, R. (1997). “Retaliation in the Workplace: The Roles of Distributive, Procedural, and İnteractional Justice”, Journal of Applied Psychology, 82 (3), 434-443.
52. Şimşek, E. ve Aktaş, H. (2014). “Örgütsel Sessizlik İle Kişilik ve Yaşam Doyumu Etkileşimi: Kamu Sektöründe Bir Araştırma”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (2), 121-136.
53. Tayfun, A. ve Çatır, O. (2013). “Örgütsel Sessizlik ve Çalışanların Performansları Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 5 (3), 114-134.
54. Tetik, S. (2012). “Kamu İşletmelerinde Çalışanların Örgütsel Adalet Algılarının Bazı Demografik Özellikler Açısından İncelenmesi”, Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4 (1), 239-249.
55. Turgut, M. ve Akbolat, M. (2017). “Örgütsel Vatandaşlık Davranışı, Örgütsel Özdeşleşme ve Örgütsel Sessizlik İlişkisine Yönelik Sağlık Çalışanları Üzerine Bir Araştırma”, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 20 (3), 357-384.
56. Tutar, H. ve Köse, S. (2018). “Örgütsel Adaletsizlik ve Sessizlik İlişkisinde Örgütsel Sinizmin Düzenleyici Rolü”, International Journal of Entrepreneurship and Management Inquiries, 2 (3), 152-175.
57. Tyler, T. R. and Blader, S. L. (2003). “The Group Engagement Model: Procedural Justice, Social İdentity, and Cooperative Behavior”, Personality and Social Psychology Review, 7 (4), 349-361.
58. Uçar, R. (2017). “Öğretmenlerin Örgütsel Sessizlik Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (ERTE Özel Sayısı), 209-232.
59. Usmani, S. and Jamal, S. (2013). “Impact of Distributive Justice, Procedural Justice, Interactional Justice, Temporal Justice, Spatial Justice on Job Satisfaction of Banking Employees”, Review of Integrative Business and Economics Research, 2 (1), 351-383.
60. Ünlü, Y., Hamedoğlu, M. A. ve Yaman, E. (2015). “Öğretmenlerin Örgütsel Adalet Algıları ve Örgütsel Sessizlik Düzeyleri Arasındaki İlişki”, Sakarya University Journal of Education, 5 (2), 140-157.
61. Wang, Y. D. and Hsieh, H. H. (2013). “Organizational Ethical Climate, Perceived Organizational Support, and Employee Silence: A Cross-Level Investigation”, Human Relations, 66 (6), 783-802.
62. Whiteside, D. B. and Barclay, L. J. (2013). “Echoes of Silence: Employee Silence as a Mediator between Overall Justice and Employee Outcomes”, Journal of Business Ethics, 116 (2), 251-266.
63. Wynen, J., Kleizen, B., Verhoest, K., Laegreid, P. and Rolland, V. (2020). “Just Keep Silent… Defensive Silence as a Reaction to Successive Structural Reforms”, Public Management Review, 22 (4), 498-526.
64. Yalçınsoy, A. (2017). “Örgütsel Sessizlik ve Sonuçları”, Journal of Social Science, 1 (1), 1-19.
65. Yaman, E. ve Ruçlar, K. (2014). “Örgüt Kültürünün Yordayıcısı Olarak Üniversitelerde Örgütsel Sessizlik”, Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 4 (1), 36-50.
66. Yeniçeri, Ö., Demirel, Y. ve Seçkin, Z. (2009). “Örgütsel Adalet İle Duygusal Tükenmişlik Arasındaki İlişki: İmalat Sanayi Çalışanları Üzerine Bir Araştırma”, KMU İİBF Dergisi, 11 (16) , 83-99.
67. Zahed, R. K. (2015). “The Mediating Effect of Social Undermining on the Relationship between Organizational Justice and Organizational Silence (The Case Study: Tax Organization of Fars Province)”, European Online Journal of Natural and Social Sciences, 4 (4), 752-760.