Mimarlık ve şehircilikte, mevcut yapı stoğu ve doğal peyzaj dahil olmak üzere tüm kaynak ve malzemeleri kapsayan, döngüsellik ve uyarlanabilirlik eksenli bir tasarım kültürüne yönelim artmaktadır. Yıkım eylemi sorgulanmakta, mevcut yapılarda ve kentsel mekanlarda, onarım, bakım ve yeniden işlevlendirmeyi önceleyen müdahale ve dönüşümler daha fazla tercih edilmektedir. Bu makale, yeniden işlevlendirmeye ilişkin el kitapları ve atlaslarda baskın olan örnek temelli ve pratik odaklı yaklaşımlardan farklılaşarak, yapılı çevrenin birikmiş bilgisinden ve deneysel çeşitliliğinden öğrenmenin önemini vurgulamaktadır. Yeniden işlevlendirilmiş yapıları tekil olarak değil, kolektif olarak bağlamlarıyla bütünleşik olarak incelemenin, mevcut yapılı çevreye eleştirel bir bakış açısı getirdiğini ve özen temelli bir yaklaşımı teşvik ettiğini savunmaktadır. Makale, Ankara’ya odaklanan ve kenti yeniden işlevlendirmenin deneysel bir arşivi olarak inceleyen lisansüstü düzeyde bir ders kapsamında yürütülen araştırma projesine dayanmaktadır. Araştırma kapsamında öğrenciler, kentteki yeniden işlevlendirilmiş yapıların iz sürme, haritalama ve dizinleme yoluyla bir arşivini oluştururken aynı zamanda dönüştürülmüş yapılı çevreleri yorumlamanın yaratıcı ve eleştirel yollarını aramışlardır. Öğrencilerin ikamet ettiği şehirde yer alan bu araştırma, mevcut yapıları geçirdikleri dönüşümler sonrası deneyimleme fırsatı sunarak, yeniden işlevlendirmenin yalnızca bir tasarım müdahalesi olarak değil, bir süreç olarak anlaşılmasını hedeflemektedir. Bu araştırma, mimarlık eğitimini, mimarlık pratiğinin giderek daha fazla dönüşüm ve yeniden işlevlendirmeye odaklanan süreçleriyle bütünleştirmek için yerleşik ve araştırma temelli bir öğrenme modeli önermekte; kenti bir arşiv olarak incelemenin kavramsal ve stratejik araçlarını tartışmaktadır.
Bu araştırma, yapılı çevreyi saha çalışması, literatür taraması ve kamuya açık arşiv ve veri tabanı kaynakları aracılığıyla incelediği için etik incelemeden muaftır.
There is a growing awareness in architecture and urbanism regarding the adoption of a culture of circularity and adaptability, which emphasizes the reuse of existing resources and materials. Demolition is being reevaluated, with a greater demand for transforming existing buildings and urban spaces, prioritizing repair and reuse over new construction. This paper emphasizes the significance of learning from the accumulated knowledge and experimental diversity within the built environment, responding to the evolving nature of architectural practice that increasingly focuses on adaptive reuse. Diverging from the predominant case-based and practice-oriented approach in handbooks and atlases on adaptive reuse, this study argues that examining reused buildings collectively rather than individually encourages critical attention to what already exists in the urban fabric and fosters a care-based approach to built heritage. This paper draws on a research project from a graduate-level course focused on the city of Ankara, studying it as an experimental archive of adaptive reuse, where students are engaged in tracing, mapping, and indexing to create an archive of reused buildings in the city, as they are encouraged to develop creative and critical ways of interpreting transformed built environments. Situated in the very city where the students reside, this research study provides opportunities to experience existing buildings in their post-reuse periods, expanding the understanding of adaptive reuse as not merely a design intervention, but as an ongoing process. The paper proposes a situated and research-based learning model to integrate architectural education with architectural practices increasingly focused on transformation and adaptive reuse; it discusses conceptual and strategic tools for examining the city as an archive.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Architecture (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | November 3, 2025 |
| Acceptance Date | December 29, 2025 |
| Publication Date | February 15, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.54864/planarch.1816453 |
| IZ | https://izlik.org/JA62PB48NB |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 10 Issue: 1 |
Content of this journal is licensed under a Creative Commons Attribution NonCommercial 4.0 International License