DETERMINING THE BURNOUT LEVEL OF THE PERSONNEL IN THE 25TH WINTER UNIVERSIADE COORDINATION CENTER

Abstract

Keywords

• -

25. DÜNYA ÜNİVERSİTELER KIŞ OYUNLARI KOORDİNASYON MERKEZİ ÇALIŞANLARININ TÜKENMİŞLİK DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ

Abstract

Keywords

• -

References

1. Akçamete, G., Kaner, S., Sucuoğlu, B. (2001). Öğretmenlerde Tükenmişlik, İş Doyumu ve Kişilik. Nobel Yayınları, Ankara.
2. Aslan, H. (1996). “Tıpta Uzmanlık Öğrencisi Hekimlerde Tükenme Düzeyleri” Türk Psikiyatri Dergisi, 7(1).
3. Avşaroğlu, S., Deniz, M. E., Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi, S.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, ss.115–129.
4. Budak, G., Sürgevil, O. (2005). Tükenmişlik ve tükenmişliği etkileyen örgütsel faktörlerin analizine ilişkin akademik personel üzerinde bir uygulama, Dokuz Eylül Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 20(2), ss.95-108.
5. Cemaloğlu, N., Erdenoğlu Şahin. D. (2007) “Öğretmenlerin Mesleki Tükenmişlik Düzeylerinin Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi”, Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(2), 465-484, Kastamonu.
6. Ceyhan, A.A., Siliğ, A. (2005). Banka Çalışanlarının Tükenmişlik Düzeyleri ile Uyum Düzeyleri Arasındaki İlişkiler, Sosyal Bilimler Dergisi (2).
7. Cordes, C. L., Dougherty, T. W. (1993). A review and an integration of research on job burnout. Academy of Management Review, 18, 621-656.
8. Çokluk, Ö. (1999) “Zihinsel ve İşitme Engelliler Okulunda Görev Yapan Yönetici ve Öğretmenlerde Tükenmişliğin Kestirilmesi”, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

9. Ergin, C. (1992). “Doktor ve Hemşirelerde Tükenmişlik ve Maslach Tükenmişlik Ölçeğinin Uygulanması” VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları, Türk Psikologlar Derneği Yayınları, Ankara.
10. Freudenburg, N.D. (1974). Staff Burnout,First of Social Issue,30.
11. Gençay,A. Ö.(2007). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin İş Doyumu ve Mesleki Tükenmişliklerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Kastamonu Eğitim Dergisi,Cilt:15, No:2, s.s.765-780.
12. Güdük,M., Erol, Ş., Yağcıbulut, Ö., Uğur, Z., Özvarış, B.Ş., Aslan, D. (2005). Ankara'da Bir Tıp Fakültesi'nde Okuyan Son Sınıf Öğrencilerde Tükenmişlik Sendromu, Cilt-14, Sayı-8,ss.169.
13. Gündüz, B. (2005). İlköğretim Öğretmenlerinde Tükenmişlik, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), ss.152-166.
14. Kaçmaz, N. (2005). Tükenmişlik sendromu, İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi, Cilt:68, S.1,ss.29-32.İstanbul.
15. Kırılmaz, A.Y., Çelen, Ü., Sarp, N. (2003). “İlköğretimde Çalışan Bir Öğretmen Grubunda “Tükenmişlik Durumu” Araştırması”. İlköğretim online 2 (1) 2-9.
16. Kırımoğlu, H., Tatlıcı, M. (2008). Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi Cilt 2, Sayı.4.
17. Maslach, J., Jackson, S.E. (1981). The Measurement of Experienced Burnout, Journal of Occupational Behaviour,2,ss.99-113.
18. Ok, S. (1995). Banka İs Görenlerinin İs Doyumunun Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi. Ankara.
19. Sandström, A., Rhodin, N.R., Lundberg, M., Olsson, T., Nyberg, L. (2005). Impaired Cognitive Performance in Patients with Chronic Burnout Syndrome, Biological Psychology, ss.271-279.
20. Sever, D. A. (1997). Hemşirelerin İş Stresi ile Başa Çıkma Yolları ve Bunun Sonuçlarının Araştırılması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
21. Sucuoğlu, B., Kuloğlu, N. (1996). Özürlü çocuklarla çalışan öğretmenlerde tükenmişliğin değerlendirilmesi, Türk Psikoloji Dergisi, 10(36), 44-60.
22. Sünter, A.T., Canbaz, S., Dabak, Ş., ve diğerleri. (2006). Pratisyen hekimlerde tükenmişlik, işe bağlı gerginlik ve iş doyumu düzeyleri, Genel Tıp Dergisi, 16 (1) 9- 14.
23. Taycan, O., Kutlu, L., Çimen, S., Aydın, N. (2006). Hemşirelerde depresyon ve tükenmişlik düzeyinin sosyo demografik özelliklerle ilişkisi, Anatolian Journal of Psychiatry,(7),ss.100-108.
24. Ünal, S., Karlıdağ, R., Yoloğlu, S. (2001) “Hekimlerde Tükenmişlik ve İş Doyumu Düzeylerinin Yaşam Doyumu Düzeyleri ile İlişkisi”. Klinik Psikiyatri Dergisi. (4). ss.113-118.