Social Media and Political Participation

Abstract

Today, it is seen that people have the opportunity to access and use political information more quickly through the information age and possibilities of new media. Advances in New communication technologies have led to the emergence of the concept of social media, along with the concepts of new media and Web 2.0. This has set the stage for the production of interactive, two-way communication content by users on social media networks. Studies on this subject focus on the innovations, benefits and harms of new media platforms and technologies in terms of politics and political participation. Social media is a crucial factor in participatory democracies, making it easier for citizens to participate in politics. The effectiveness of social media tools in directing the public has been tested in the public uprisings against the Middle Eastern regimes such as the Arab Spring. The aim of this study is to explain the changes, innovations and opportunities created by social media as a method and scope in “Political Participation”, which is one of the most fundamental subjects of political science.

Keywords

• Social Media,Political Prticipation,Public Opinion

References

1. Alav, Orhan, (2014), Sosyal Medyanın Birey ve Toplumsal Yapıya Etkileri, Elektronik Sosyal Bilgiler Eğitim Dergisi, Cilt. 1, Sayı. 1, (1-22)
2. Almond, Gabriel and G. Bingham Powell, (1993), Comperative Politics: A Developmental Approach, Little Brown and Company, Boston
3. Aziz, Aysel, (2007), Siyasal İletişim, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara
4. Banko, Meltem and Ali Rıza Babaoğlan, (2013), Gezi Parkı Sürecine Dijital Vatandaş’ın Etkisi, Kişisel Yayınlar, İstanbul
5. Barbier Frederic and Catherine Bertho Lavenir, (2001), Diderottan İnternete Medya Tarihi, Çev: Kerem Eksen, Okuyanus Yayınları, İstanbul
6. Bat, Mikail ve Beril Akıncı Vural, (2010), Yeni Bir İletişim Ortamı Olarak Sosyal Medya: Ege Üniversitesi İletişim Fakültesine Yönelik Bir Araştırma”, Yaşar Üniversitesi Dergisi, Sayı. 20, Cilt. 5, (3348-3382)
7. Çankaya, Erol, (2015), Siyasal İletişim, İmge Yayınları, Ankara
8. Çetin, Selçuk ve Kamile Elmasoğlu, (2014), Politik Propaganda Aracı Olarak Sosyal Medya: Siyasilerin Gezi Parkı Olayları Esnasında Twitter Kullanım Pratikleri Üzerine Bir İnceleme, Teoriden Uygulamaya Siyasal İletişim, Ed: Samet Kavoğlu, Nobel Yayınevi, Ankara (223-239)

9. Dursun, Davut, (2008), Siyaset Bilimi, 4. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul
10. Eren, Veysel ve Abdullah Aydın, (2014), Sosyal Medyanın Kamuoyu Oluşturmadaki Rolü ve Muhtemel Riskler, KMÜ Sosyal ve Ekonomı̇k Araştırmalar Dergı̇si, Sayı. 16, (197-205)
11. Ete Hatem and Coşkun Taştan, (2013),Kurgu ile Gerçeklik Arasında Gezi Eymeleri, SETA Yayınları, Ankara
12. Genel, Mehmet Gökhan, (2012), Siyasal İletişim Kampanyalarında Sosyal Medyanın Kullanımı (12 Haziran 2011 Seçimleri “Twitter” Örneği), The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication – TOJDAC, 2 Issue: 4, (23-31)
13. Güler, Mehmet A., (2013), Kriz ve Yeni Toplumsal Hareketler: “İşgal Et” Örneği, Ulusal Sosyal Bilimler Kongresi Tebliği, (331- 362)
14. Heywood, Andrew, (2007), Siyaset, Çeviren: Zeynep Kopuzlu, Adres Yayınları, Ankara
15. Kapani, Münci, (2017), Politika Bilime Giriş, BB101 Yayınları, İstanbul
16. Kışlakçı, Turan, (2013), Arap Baharı, Mana Yayınları, İstanbul
17. Kongar, Emre, (2013) Gezi Direnişi, Türkiye’yi Sarsan Otuz Gün Gezi Direnişi, Cumhuriyet Kitapları, İstanbul
18. Köseoğlu, Yakup ve Hamza Al, (2013), Bir Siyasal Propaganda Aracı Olarak Sosyal Medya, Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt. 8, Sayı. 3, (103-125)
19. Özutku, Fatih and etc., (2014), Sosyal Medyanın ABCsi, Alfa Yayınları İstanbul
20. Roskin, Michael G. And etc., (2013), Siyaset Bilimi, Çeviren: Atilla Yayla, Adres Yayınları, Ankara
21. Sarıbay, Ali Yaşar, (2008), Politik Sosyoloji, Everest Yayınları, İstanbul
22. Sarıgöl, A., (2012), Arap Baharı’nın Son Darbesi Suriye’de Muhtemel Bir Kürt Oluşumunun Türkiye’ye ve Ortadoğu’ya Etkileri, B. Adıbelli (Ed.) Emperyalizm Oyununda İkinci Perde Arap Baharı ve Suriye, IQ Kültür Sanat Yayıncılık, İstanbul, (197-272)
23. Tokgöz, Oya, (2014), Siyasal İletişimi Anlamak, 2. Baskı, İmge Kitabevi Yayınları, Ankara
24. Törenli, Nurcan (2005), Bilişim Teknolojileri Temelinde Haber Medyasının Yeniden Biçimlenişi: Yeni Medya, Yeni İletişim Ortamı, Bilim ve Sanat Yayınları, Ankara
25. Tüfekçi, Zeynep and Christopher Wilson, (2012), Social Media and the Decision to Participate in Political Protest: Observations From Tahrir Square, Journal of Communication 62, (363–379)
26. Türk, Gül Dilek, (2013), “Demokrasinin Dördüncü Kuvveti Yeni Medya Teknolojileri” Türkiye’de İnternet Konferansı, İNETD XVIII, (55-60)
27. Udoka, Udensi Eugene, (2015), Social Media and Political Effects: A Case Study of the 2015 Nigeria's Presidential Election”, International Journal of Social Science and Humanities Research, Cilt. 3, Sayı. 2, (134-141)
28. Yeniçıktı, Nagihan Tufan, (2014), İletişimsel Eylem ve Facebook: Gezi Parkı Olaylarında Sosyal Medyanın Gücü, Selçuk İletişim Dergisi, Cilt: 4, Sayı:2, (263-284)
29. Yolbulan, Elif Okan and etc, (2014), The Role of Social Media in Political Marketing: 2014 Local Elections of Turkey, European Journal of Business and Management, Cilt. 6, Sayı. 22, (131-140)
30. Yüksel, Aysun, (2007), İletişim Bilgisi, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir
31. www.wearesocial.com
32. https://tr-tr.facebook.com/elshaheeed.co.uk/
33. http://turksam.org/ukrayna-daki-ayaklanmalarda-sosyal-medya
34. https://www.ntv.com.tr/dunya/moldovada-teknolojik-devrim,hjYfn-9CFU2C3IQ0m-0AYg
35. https://www.internetworldstats.com/stats.htm
36. http://occupywallst.org/
37. Radikal, 04.06.2013