Annual Growth of Individual Pension Funds and Progressive Analysis of İt's Development in Turkey

Abstract

States have established various social security systems in order to eliminate the risks that their citizens will face at various times. Over time, the existing social security systems not meeting the expectations sufficiently and the search for new funding sources in order to meet the financing needs of the states gave birth to the private pension system. Thus, through these funds, individuals were directed to save and additional income was provided to individuals during their retirement. On the other hand, it contributed to the development of economic resources and capital markets needed by states and to channel savings to investment. Private pension funds, which are considered very important by developed and developing countries and are valuable in terms of providing economic resources, are a type of investment. The Private Pension System Law, which began de facto on October 27, 2003, entered into force on October 7, 2001. While in some countries access to the pension system is left to the choice of individuals, in some countries this is subject to a legal requirement. The aim of this study is; To examine the size of the private pension funds over the last ten years and the number of participants included in the system, using data from the Pension Monitoring Center. ,

Keywords

• Social Security
• Individual Pension
• State Contribution

References

1. Arslan, S. & Çelik, M. S. & Haykır Ö. (2019). Türkiye’de ve Dünya’da Bireysel Emeklilik Sistemi Uygulamaları Üzerine Bir İnceleme, II. Uluslararası Multidisipliner Çalışmaları Kongresi, 4 -5 Mayıs 2018, Adana.
2. Canatan, A. (2007). Yaşlılık ve Emeklilik Üzerine, Din ve Toplum, (1), 70-76.
3. Canatan, A. (2008). Sosyal yönleriyle yaşlılık. Ankara: Palme Yayıncılık.
4. Çetinkaya, E. (2011). Emekli Bireylerde Yaşam Doyumunun Yordayıcıları Olarak Sosyal Destek ve Öz-yeterlilik. Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
5. Ekin, N. & Alper, Y. & Akgeyik, T. (1999) Türk Sosyal Güvenlik Sistemi’nde Arayışlar: Özelleştirme ve Yeniden Yapılanma. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
6. Emeklilik Gözetim Merkezi Bireysel Emeklilik Sistemi 2017 Yılı Gelişim Raporu 2017. www.egm.org.tr/
7. Elkatmış, M. A. (2012). Bireysel Emeklilik Sistemi. Yüksek lisans tezi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
8. Gerek, N. (2004). Türkiye’de Sosyal Güvenliğin Doğuşu ve Gelişimi, Sosyal Güvenlik Hukuku, (Ed: Gerek, N.), Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

9. Natof, A. (2010). Türkiye’de Bireysel Emeklilik Sistemini Oluşturan Emeklilik Fonları ve Alternatif Sermaye Piyasası Araçları ile Karşılaştırılması: 2003’ten Günümüze Kadar. Yüksek lisans tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul . Oktayer, N. & Oktayer A. (2007) Özel Emeklilik Fonlarının Finansal Piyasaların Gelişimine Etkileri, Afyon Kocatepe Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi
10. Özel Ö. & Yalçın C. (2013) “Yurtiçi Tasarruflar ve Bireysel Emeklilik Sistemi: Türkiye’deki Uygulamaya İlişkin Bir Değerlendirme” Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası.
11. Selim, S. & Çelik, O. (2014) Bireysel Emeklilik Fonlarını Belirleyen Faktörler: OECD Örneği, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi (28)
12. Solmaz, A. (2016). Bireysel Emeklilik Fonlarının Türkiye Ekonomisindeki Önemi, Gelişmişimi ve Avrupa Birliği Ülkeleriyle Karşılaştırılması, Yüksek lisans tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Anabilim Dalı, Aydın.
13. Teksöz, T. (2003) “Sosyal Güvenlik Sisteminde Reform”, TİSK-İşveren Dergisi, Mayıs 2003 (www.tisk.org.tr).
14. Tunay, B. (2001). Finans Sisteminde Yeni Yönelimler: Türk Finans Piyasalarının Bugünü ve Geleceği. İstanbul: Beta Basım.
15. Türker, H. (2011). Bireysel Emeklilik Yatırım Fonlarının Sermaye Piyasalarına Etkileri, Yüksek lisans tezi. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Muhasebe ve Finansman Anabilim Dalı, İstanbul.
16. Yazıcı, S. (2015). Bireysel Emeklilik Sitemi ve Türkiye Uygulaması, Doktora tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Ankara
17. Zunluoğlu, A. (2014). Sosyal Güvenlik Reformu Bağlamında Sosyal Güvenlik Kurumu’nun Yönetimine, Yapısına ve Aktüeryal Duruma Yönelik Değerlendirmeler, Yüksek lisans tezi. Turgut Özal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. 4632 Sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanunu, madde 1. Resmi Gazete 07.04.2001
19. www.egm.org.tr/////////////////////////////
20. www.spk.gov.tr//////////////////////////////
21. www.tsb.org.tr//////////////////////////////