The Turkish Adaptation Study of the Digital Addiction Scale For Children: A Validity and Reliability Study

Abstract

Objective: The study was conducted to perform the Turkish validity and reliability study of the Digital Addiction Scale for Children (DASC). Methods: The study was completed with 259 students (primary school 4th grade, secondary school 5th, 6th, and 7th grades). The research data were analyzed by transferring them to Statistical Package for the Social Science (SPSS) 25 and Amos 22.0.0.0 package programs. In the validity and reliability analyses of the scale, exploratory factor analysis (EFA), confirmatory factor analysis (CFA), reliability analysis (Cronbach’s alpha), and test-retest were performed to determine the internal consistency of the factors. Results: The Kaiser-Meyer-Olkin value was found to be 0.941 as a result of EFA, and the following fit indices were obtained as a result of CFA; χ²/sd: 2.258, (RMSEA): 0.07, Comparative Fit Index (CFI): 0.907, Standardized Root Mean Square Residual (SRMR): 0.049. Cronbach's alpha value of the overall 25-item scale was found to be 0.946. As a result of the test-retest, the Intraclass Correlation Coefficient (ICC) was identified as 0.938 for the overall scale. Conclusion: It was found that the DASC was a valid and reliable measurement tool that could assess the level of digital addiction in Turkish children aged 9-12.

Keywords

• Digital addiction
• Middle childhood
• Scale
• Validity
• Reliability

References

1. WHO, 2021. “Addictive behaviours” https://www.who.int/health-topics/addictive-behaviours#tab=tab_2.
2. American Psychiatric Association; APA. Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5®). American Psychiatric Publishing. Retrieved from: https://cdn.website-editor.net/30f11123991548a0af708722d458e476/files/uploaded/DSM%2520V.pdf at 03.06.2021
3. Sözbilir A. Açık hava etkinliklerinin dijital bağımlılık düzeyine etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Halk Eğitimi Anabilim Dalı, Halk Eğitimi Bilim Dalı, İstanbul, 2019.
4. Smahel D, Machackova H, Mascheroni G, Dedkova L, Staksrud E, Ólafsson K, Livingstone S, Hasebrink U. EU Kids Online 2020: Survey results from 19 countries. EU Kids Online. 2020. https://doi.org/10.21953/lse.47fdeqj01ofo
5. Panova T, Carbonell X. Is smartphone addiction really an addiction? Journal of Behavioral Addictions, 2018; 7(2): 252–259.
6. Kraut R, Patterson M, Lundmark V, Kiesler S, Mukopadhyay T, Scherlis W. Internet paradox: A social technology that reduces social involvement and psychological well-being. American Psychologist, 1998: 53 (9); 1017-1031.
7. Desjarlais M, Willoughby T. A longitudinal study of the relation between adolescent boys and girls’ computer use with friends and friendship quality: Support for the social compensation or the rich-get-richer hypothesis? Computers in Human Behavior, 2010; 26: 896–905.
8. Stepanikova I, Nie NH, He X. Time on the Internet at home, loneliness, and life satisfaction: Evidence from panel time-diary data. Computers in Human Behavior, 2010; 26: 329–338.

9. Erkorkmaz Ü, Etikan İ, Demir O, Özdamar K, Sanisoğlu SY. Doğrulayıcı faktör analizi ve uyum indeksleri. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 2013; 33(1): 210-223.
10. Kwon M, Lee JY, Won WY, Park JW, Min JA, Hahn, Kim DJ. Development and validation of a smartphone addiction scale (SAS). PloS one, 2013; 8(2): e56936. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0056936
11. Demirci K, Orhan H, Demirdas A, Akpınar A, Sert H. Validity and reliability of the Turkish Version of the smartphone addiction scale in a younger population. Bulletin of Clinical Psychopharmacology, 2014; 24(3): 226-234.
12. Hawi NS, Samaha M, Griffiths MD. The digital addiction scale for children: Development and validation. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 2019;22(12):771-778.
13. Göldağ B. Lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılık düzeylerinin demografik özelliklerine göre incelenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi (YYU Journal of Education Faculty), 2018;15(1):1287-1315. http://dx.doi.org/10.23891/efdyyu.2018.105
14. Eryılmaz S, Çukurluöz Ö. Lise öğrencilerinin dijital bağımlılıklarının incelenmesi: Ankara ili, Çankaya ilçesi örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 2018;17(67):889-912.
15. Arslan A, Bardakçı S. Üniversite öğrencilerinin dijital bağımlılık düzeylerinin iletişim becerileri üzerindeki etkisinin incelenmesi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 2020;8(20):36-63.
16. Altınok M. Lise öğrencilerinin dijital bağımlılık ve yaşam doyumunun incelenmesi. TEBD, 2021;19(1):262-291. https://doi.org/10.37217/tebd.689774
17. Brown TA. Confirmatory factor analysis for applied research. Second ed. The Guilford Press, 2015.
18. Finch W. Exploratory factor analysis. SAGE Publications Inc. 2020. https://dx.doi.org/10.4135/9781544339900
19. Sümbüloğlu K, Akdağ B. İleri biyoistatistiksel yöntemler. Hatiboğlu Yayınları, 1. Baskı. pp:160, 2009.
20. Shrestha N. Factor analysis as a tool for survey analysis. American Journal of Applied Mathematics and Statistics, 2021; 9(1): 4-11. doi: 10.12691/ajams-9-1-2.
21. MacCallum RC, Widaman KF, Zhang S, Hong S. Sample size in factor analysis. Psychological Methods, 1999; 4(1): 84-99.
22. Hutcheson G, Sofroniou N. The multivariate social scientist: Introductory statistics using generalized linear models. Sage Publication, Thousand Oaks, CA; 1999. https://doi.org/10.4135/9780857028075
23. Alpar R. Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinden örneklerle uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik-SPSS’de çözümleme adımları ile birlikte. 3. Baskı. Detay Yayıncılık; 2014: pp: 434-485.
24. Yeşilyurt S, Çapraz C. Ölçek geliştirme çalışmalarında kullanılan kapsam geçerliği için bir yol haritası. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2018; 20(1): 251-264. https://doi.org/10.17556/erziefd.297741
25. Schumacker RE, Lomax RG. A beginner's guide to structural equation modeling (3rd ed.). New York, NY: Routledge; 2010.
26. Karagöz Y. SPSS-AMOS-META uygulamalı istatistiksel analizler. Ankara: Nobel Yayıncılık; 2019: pp: 1043-1044
27. Byrne BM. (2010). Structural equation modelling with Amos, New York, Routledge.
28. DeVellis RF, Thorpe CT. Scale development, theory and applications. Fifth Edition. Thousand Oaks, California: SAGE Publication Inc.; 2022: pp:125-128
29. Hayran M, Hayran M. Basic statistic for health research. Ankara: Art Ofset Matbacılık Yayıncılık; 2011: pp:132-332
30. Jonhson B, Christensen L. Educational research: Quantitative, qualitative, and mixed approaches. California: SAGE Publication, Inc.; 2014: pp: 277-316
31. Şencan H. Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlilik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2005: pp: 65-104
32. Özdamar K. (2013). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi-II, (Çok değişkenli yöntemler), 9. Baskı, Eskişehir: Nisan Kitabevi.
33. Arslan A. Üniversite öğrencilerinin dijital bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. International e-Journal of Educational Studies (IEJES), 2020;4(7):27-41. DOI: 10.31458/iejes.600483
34. Irmak AY, Erdoğan S. Dijital oyun bağımlılığı ölçeği Türkçe formunun geçerliliği ve güvenilirliği. Anatolian Journal of Psychiatry, 2015;16(Special issue.1): 10-18.
35. Durak H, Seferoğlu SS. Ortaokul öğrencilerinin akıllı telefon kullanımları ve bağımlılık düzeyleriyle ilgili bir inceleme. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2018; 8(1): 1-28.
36. Karakoç FY, Dönmez L. Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitimi Dünyası, 2014; 13(40): 39-49. https://doi.org/10.25282/ted.228738
37. Seçer İ. Psikolojik test ve geliştirme ve uyarlama süreci. SPSS ve Lisrel uygulamaları. 2. Baskı. Ankara: Anı Yayıncılık; 2018: pp: 65-104
38. Korkmaz M. Psikolojik ölçmenin yeni kuralları ve Türkiye’deki durumu. Türk Psikoloji Bülteni, 2007; 13(40): 8-14.
39. Erkuş A. Psikometrik terimlerin Türkçe karşılıklarının anlamları ile yapılan işlemlerin uyuşmazlığı. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 2010; 1(2): 72-77.