DETERMINING THE ROLE OF PHYSICAL EDUCATION AND SPORTS SCHOOL STUDENTS’ MULTIPLE INTELLIGENCES AREAS ON METACOGNITIVE AWARENESS AND PROBLEM SOLVING SKILLS

Abstract

The aim of this study is to determine the relationship between metacognitive awareness, problem solving and multiple intelligence, and to examine the role of multiple intelligence in determining of metacognitive awareness and problem solving. A total of 450 Physical Education and Sport School students (153 female, 297 male) were voluntary participated in this study. Three different measurement tools were used in this study; Metacognitive Awareness Inventory (MAI), Problem Solving Inventory (PSI) and Multiple Intelligence Inventory (MI). Descriptive statistics, Pearson correlation and multiple regression analysis (enter) were applied on data. A positive linear correlation among metacognitive awareness, problem solving and multiple intelligence was found in the study (p<.01). Besides of that it is determined that multiple intelligence explained problem solving 25 % and metacognitive awareness 47 %. All these findings revealed that students’ level of metacognitive awareness, problem solving skills and multiple-intelligence areas are closely related with each other and these concepts supports each other as well.

Keywords

• Metacognition, Problem solving, Multiple Intelligence, Physical Education and Sport

BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN ÇOKLU ZEKÂ ALANLARININ ÜSTBİLİŞSEL FARKINDALIK VE PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİNİ BELİRLEMEDEKİ ROLÜ.

Abstract

Bu çalışmanın amacı, üstbilişsel farkındalık, problem çözme ve çoklu zekâ alanları arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve çoklu zekâ alanlarının, üstbilişsel farkındalık ve problem çözme becerileri üzerindeki rolünün incelenmesidir. Araştırmaya, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu’nda öğrenim gören 450 öğrenci (153 kadın ve 297 erkek) gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada, Üstbilişsel Farkındalık Envanteri (ÜFE), Problem Çözme Envanteri(PÇE) ve Çoklu Zekâ Envanteri (ÇZE) olmak üzere üç farklı ölçüm aracı kullanılmıştır. Elde edilen veri setine, tanımlayıcı istatistikler, Pearson momentler çarpımı korelasyon ve çoklu regresyon analizleri (enter yöntemi) uygulanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, üstbilişsel farkındalık, problem çözme ve çoklu zekâ alanları arasında pozitif ilişki olduğu belirlenmiştir (p<.01). Bununla birlikte, çoklu zeka alanlarının problem çözmeyi % 25; üstbilişsel farkındalığı ise % 47 oranında açıkladığı belirlenmiştir. Tüm bu sonuçlar, öğrencilerin sahip oldukları üstbilişsel farkındalık düzeylerinin, problem çözme becerilerinin ve zekâ alanlarının birbirleriyle yakından ilişkili olduğunu ve tüm bu yapıların birbirlerini desteklediğini göstermektedir.

Keywords

• Üstbiliş, Problem çözme, Çoklu zekâ, Beden eğitimi ve spor

References

1. Abaan S, Altıntoprak A. (2005). Hemşirelerde problem çözme becerileri: Öz değerlendirme sonuçlarının analizi. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12(1), 62-76.
2. Akın A, Abacı R, Çetin B. (2007). The validity and reliability study of the Turkish version of the metacognitive awareness inventory. Educational Science: Theory & Practice, 7(2), 655-680.
3. Aslan O, Sağır ŞU. (2012). Fen ve teknoloji öğretmen adaylarının problem çözme becerileri. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 9(2), 82-94.
4. Başaran BI. (2004). Etkili öğrenme ve çoklu zekâ kuramı: Bir inceleme. Ege Eğitim Dergisi, 5, 7-15.
5. Bedel EF. (2012). An examination of locus of control, epistemological beliefs and metacognitive awareness in preservice early childhood teachers. EducationalSciences: Theory & Practice, 12, 3051-3060.
6. Brown AL. (1980). Metacognitive development and reading. (RJ Spiro, B Bruce, W Brewer, Eds.) Theoretical issues in reading comprehension. Hillsdale, NJ: Lawrence Erbaum.
7. Çinkılıç İ, Soyer F. (2013). Beden eğitimi öğretmen adaylarının çoklu zekâ alanları ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Dergisi, 8(1),1306-4371.
8. D’Zurilla TJ, Nezu M. (1990). Development and preliminary evaluation of the social problem solving. Psychological Assessment: A Journal of Consulting and Clinical Psychology, 2(2), 156-163.

9. Duman B. (2009). Neden beyin temelli öğrenme? Ankara: Pagem Akademi.
10. Ermis E, Imamoglu O. (2013). The effect of doing sports on the multiple intelligences of university students. International Journal of Academic Research Part B, 5(5), 174-179.
11. Field A. (2005). Discovering statistics using SPSS. London: Sage.
12. Gardner H. (1993). Multiple intelligences: The theory in practice. New York: A Division of Harper Collins Publishers.
13. Genç M. (2012). Öğretmenlerin çoklu zekâ alanları ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 77-88.
14. Genç SZ, Kalafat T. (2007). Öğretmen adaylarının demokratik tutumları ile problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(22), 20-22.
15. Güss CD, Wiley B. (2007). Metacognition of problemsolving strategies in Brazil, India, and the United States. Journal of Cognition and Culture, 7, 1-25.
16. Hacker DJ, Dunlosky J. (2003). Not all metacognition is created equal. New Directions for Teaching and Learning, 95, 73-79.
17. Heppner PP, Anderson WP. (1985). The relationship between problem solving self -appraisaland psychological adjustment. Cognitive Therapy and Research, 4, 415-427.
18. Heppner PP, Petersen CH. (1982). The development and implications of a personal problem solving inventory. Journal of Counseling Psychology, 29(1), 66-75.
19. Hoffman B, Spatariu A. (2008). The influence of self-efficacy and metacognitive prompting on math problem-solving efficiency. Contemporary Educational Psychology, 33, 875-893.
20. Hoşgörür V, Katrancı M. (2007). Sınıf ve beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğrencilerinin baskın zekâ alanları (Kırıkkale üniversitesi eğitim fakültesi örneği). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 33-42.
21. Kajamies A, Vauras M, Kinnunen R. (2010). Instructing low-achievers in mathematical word problem solving. Scandinavian Journal of Educational Research, 54(4), 335-355.
22. Karabulut EO, Kuru E. (2009). Ahi Evran üniversitesi beden eğitimi öğretmenliği bölümü öğrencilerinin problem çözme becerileri ile kişilik özelliklerinin çeşitli değişkenler bakımından incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3),119-127.
23. Karakelle S. (2012). Üst bilişsel farkındalık, zekâ, problem çözme algısı ve düşünme ihtiyacı arasındaki bağlantılar. Eğitim ve Bilim, 37(164), 237-250.
24. Keskin G, Yıldırım GÖ. (2008). The evaluation of university students in terms of problem solving, autonomy, multiple intelligences based on constructiveapproach norms. İnönü University Journal of the Faculty of Education, 9, 16, 67-88.
25. Leutwyler B. (2009). Metacognitive learning strategies: differential development patterns in high school. Metacognition Learning, 4, 111-123.
26. Morgan H. (1996). An analysis of Gardener’s theory of multiple intelligence. Roeper Review, 18(4), 263-269.
27. Özden Y. (1997). Öğrenme ve öğretme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
28. Özkütük N, Silkü A, Orgun F, Yalçınkaya M. (2003). Öğretmen adaylarının problem çözme becerileri, Ege Eğitim Dergisi, 2(3), 1-9.
29. Özsoy G. (2006). Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi: Problem çözme ve üstbiliş. Ankara: Kök Yayıncılık.
30. Özsoy G, Günindi Y. (2011). Okulöncesi öğretmen adaylarının üstbilişsel farkındalık düzeyleri. İlköğretim Online, 10(2), 430-440.
31. Peat J, Barton B. (2005). Medical statistics: A guide to data analysis and critical appraisal. Blackwell Publishing.
32. Saban Aİ, Yüce SG. (2012). İlköğretim 6. 7. ve 8. Sınıf öğrencilerinde problem çözme, bilişsel farkındalık ve epistemolojik inançlar. International Journal of Human Sciences, 9(2), 1402-1428.
33. Saracaloğlu AS, Çengel M. (2013). Cinsiyet, yaş ve düşünme ihtiyacı düzeyinin bilişötesi farkındalığı yordayıcılığı. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 01-13.
34. Schraw G, Dennison R. (1994). Assessing metacognitive awareness. Contemporary Educational Psychology, 19, 460-470.
35. Schreglmann S, Doğruluk S. (2012). Bilişim teknolojileri öğretmen adaylarının problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 143-150.
36. Serin NB, Pehlivan A, Serin O, Şahin S, Saygılı G. (2012). Relationship between intelligence areas and interpersonal problem solving skills according to multiple intelligences theory. International Online Journal of Primary Education, 1(2), 16-24.
37. Şahin N, Şahin NH, Heppner PP. (1993). Psychometric properties of the problem solving inventory in a group of Turkish university students. Cognitive Therapy and Research, 17(4), 379-396.
38. Yavuz D, Memiş A. (2010). Investigation of selfefficacy perception and metacognitive awareness of prospective teachers. The International Journal of Research in Teacher Education, 1(1), 12-27.
39. Zimmerman BJ. (2000). Self-efficacy: An essential motive to learn. Contemporary Educational Psychology, 25, 82-91.