Sınıf Öğretmenlerinin Beden Eğitimi ve Oyun Dersi Öğretimindeki Güven Seviyelerinin Değerlendirilmesi
Öz
Bu çalışmanın temel amacı sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersi öğretimi sırasındaki güven seviyelerinin araştırılmasıdır. Buna ek olarak; cinsiyet, okutulan sınıf ve hizmet yılı gibi faktörlerin öğretmenlerin güven seviyesine etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Çalışmaya Ankara’nın Çankaya ilçesinde görev yapan 320 (147 Kadın ve 173 Erkek) sınıf öğretmeni gönüllü olarak katılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersi öğretimi sırasındaki güven seviyelerini ölçmek için Spittle, Watt ve Spittle (2011) tarafından geliştirilen ve Türkçeye adapte edilen 6’lı likert yapıya sahip, 2 alt boyutlu (yönetim ve planlama becerileri, spor becerileri öğretimi) kendine güven ölçeği kullanılmıştır. Sınıf öğretmenlerin ders öğretimi sırasındaki kendilerine güven seviyesi orta düzeyde bulunmuştur (X=4.00, SS=0.95). Öğretmenlerin beden eğitimi ve oyun dersindeki yönetim ve planlama becerileri konusundaki güven seviyeleri (X=4.24, SS=0.93), spor becerileri öğretimi (X=3.23, SS= 1.29) konusundaki güven seviyesinden daha yüksek çıkmıştır. Kadın ve erkek sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersindeki güven seviyeleri arasında anlamlı bir fark çıkmamıştır. Öğretmenlerin hizmet yılı (Wilks’λ= .969, F (6, 630) = 1.65, p > .05) ve okuttukları sınıf düzeyi (Wilks’ λ= .987, F (6, 632) = .682, p > .05) ile bu dersin öğretimi sırasındaki kendine güven seviyeleri arasında da anlamlı bir fark bulunmamıştır. Farklı branşlara yönelik spor öğretim becerileri konusunda sınıf öğretmenlerine hizmet içi eğitimlerin verilmesi, yönetim ve planlama konusunda öğretmenlere alan uzmanları yardımı ile destek sağlanması dersin etkinliğinin artırılması için yararlı olacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Arbuckle JL. (1999). Amos 4.0 user's guide. Measures of Fit. Chicago: Smallwaters.
- Arslan Y, Altay F. (2008). Classroom teachers’ views towards physical education curriculum and implementation of physical education. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 19(2), 63-79.
- Ashton P. (1984). Teachers' sense of efficacy: A self-or norm-referenced construct?. Florida Journal of Educational Research, 26(1), 29-41.
- Bandura A. (1986). The explanatory and predictive scope of self-efficacy theory. Journal of Social and Clinical Psychology, 4(3), 359-373.
- Bayat, S., Kaymak, M. N., Balcı, O. (2016). Sınıf öğretmenlerinin oyun ve fiziki etkinlikler dersinde karşılaştıkları güçlüklere ilişkin görüşleri. Journal of Human Sciences, 13(3), 4917-4930.
- Beaton DE, Bombardier C, Guillemin F, Ferraz MB. (2000). Guidelines for the process of cross-cultural adaptation of self-report measures. Spine, 25(24), 3186-3191.Bentler PM. (1990). Comparative fit indexes in structural models. Psychological bulletin, 107(2), 238.
- Boz T, Yıldırım A. (2014). 4+ 4+ 4 eğitim sisteminde birinci sınıf öğretmenlerinin karşılaştığı zorluklar. Başkent University Journal of Education, 1(2), 54-65.
- Bozdemir R, Çimen Z, Kaya M, Demir O. (2015). Sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve spor dersinde karşılaştıkları problemler (Tokat ili örneği). Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5, 221-234.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Nilgün Ulu
Bu kişi benim
Türkiye
Tuba Yazıcı
Bu kişi benim
Türkiye
İrmak Hürmeriç Altunsöz
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
7 Kasım 2019
Gönderilme Tarihi
11 Ocak 2019
Kabul Tarihi
9 Ekim 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 30 Sayı: 3
Cited By
Use of parkour in primary school physical education to develop motor creativity, divergent thinking, movement competence, and perceived motor competence
Physical Education and Sport Pedagogy
https://doi.org/10.1080/17408989.2024.2400094An exploration of practice-based professional development programs and the role of the facilitator: Changes in primary school teachers' perceived knowledge and attitudes towards the teaching of fundamental motor skills
International Journal of Educational Research
https://doi.org/10.1016/j.ijer.2025.102781