Evaluation of Self-Confidence Level of Classroom Teachers in Teaching Physical Education and Game Course

Abstract

The main purpose of this study was to examine the self-confidence level of classroom teachers in teaching physical education and game course. Besides, whether factors such as gender, class and year of service affect the self-confidence level of teachers was investigated. This study was conducted at Çankaya District, and 320 teachers (147 female and 173 male) have voluntarily participated in this study. The self-confidence scale developed by Spittle, Watt, and Spittle (2011) was used to measure the confidence levels of the classroom teachers in teaching the physical education and game course. The self-confidence scale, which is adapted to Turkish, has a 6-point Likert structure and consists of 2 sub-dimensions (management and planning skills, sports skills). Findings revealed that classroom teachers had a low level of self-confidence while teaching physical education and game course (M=4.00, SD=.95). Teachers' confidence level in management and planning skills (M=4.24, SD=.93) was higher than teaching sports skills (M=3.23, SD=1.29). Besides, there was no significant difference between the confidence level of male and female classroom teachers. It was also found that there was no significant difference between experience year and teachers' confidence level (Wilks' Lambda =.969, F (6, 630) = 1.65, p > .05), and between grade level and teachers' self-confidence level (Wilks' Lambda =.987, F (6, 632) = .682, p > .05). Providing in-service training to classroom teachers on teaching sports skills in various branches and providing support to teachers with the help of field experts in management and planning will be beneficial to increase the effectiveness of the course.

Keywords

• Classroom teachers,Physical education and game course,Self-confidence,Teaching skills

Sınıf Öğretmenlerinin Beden Eğitimi ve Oyun Dersi Öğretimindeki Güven Seviyelerinin Değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışmanın temel amacı sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersi öğretimi sırasındaki güven seviyelerinin araştırılmasıdır. Buna ek olarak; cinsiyet, okutulan sınıf ve hizmet yılı gibi faktörlerin öğretmenlerin güven seviyesine etkisi olup olmadığı araştırılmıştır. Çalışmaya Ankara’nın Çankaya ilçesinde görev yapan 320 (147 Kadın ve 173 Erkek) sınıf öğretmeni gönüllü olarak katılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersi öğretimi sırasındaki güven seviyelerini ölçmek için Spittle, Watt ve Spittle (2011) tarafından geliştirilen ve Türkçeye adapte edilen 6’lı likert yapıya sahip, 2 alt boyutlu (yönetim ve planlama becerileri, spor becerileri öğretimi) kendine güven ölçeği kullanılmıştır. Sınıf öğretmenlerin ders öğretimi sırasındaki kendilerine güven seviyesi orta düzeyde bulunmuştur (X=4.00, SS=0.95). Öğretmenlerin beden eğitimi ve oyun dersindeki yönetim ve planlama becerileri konusundaki güven seviyeleri (X=4.24, SS=0.93), spor becerileri öğretimi (X=3.23, SS= 1.29) konusundaki güven seviyesinden daha yüksek çıkmıştır. Kadın ve erkek sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve oyun dersindeki güven seviyeleri arasında anlamlı bir fark çıkmamıştır. Öğretmenlerin hizmet yılı  (Wilks’λ= .969, F (6, 630) = 1.65, p > .05) ve okuttukları sınıf düzeyi (Wilks’ λ= .987, F (6, 632) = .682, p > .05) ile bu dersin öğretimi sırasındaki kendine güven seviyeleri arasında da anlamlı bir fark bulunmamıştır. Farklı branşlara yönelik spor öğretim becerileri konusunda sınıf öğretmenlerine hizmet içi eğitimlerin verilmesi, yönetim ve planlama konusunda öğretmenlere alan uzmanları yardımı ile destek sağlanması dersin etkinliğinin artırılması için yararlı olacaktır.

Keywords

• Sınıf öğretmenleri,Oyun ve fiziki etkinlikler dersi,Özgüven,öğretim becerileri

References

1. Arbuckle JL. (1999). Amos 4.0 user's guide. Measures of Fit. Chicago: Smallwaters.
2. Arslan Y, Altay F. (2008). Classroom teachers’ views towards physical education curriculum and implementation of physical education. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 19(2), 63-79.
3. Ashton P. (1984). Teachers' sense of efficacy: A self-or norm-referenced construct?. Florida Journal of Educational Research, 26(1), 29-41.
4. Bandura A. (1986). The explanatory and predictive scope of self-efficacy theory. Journal of Social and Clinical Psychology, 4(3), 359-373.
5. Bayat, S., Kaymak, M. N., Balcı, O. (2016). Sınıf öğretmenlerinin oyun ve fiziki etkinlikler dersinde karşılaştıkları güçlüklere ilişkin görüşleri. Journal of Human Sciences, 13(3), 4917-4930.
6. Beaton DE, Bombardier C, Guillemin F, Ferraz MB. (2000). Guidelines for the process of cross-cultural adaptation of self-report measures. Spine, 25(24), 3186-3191.Bentler PM. (1990). Comparative fit indexes in structural models. Psychological bulletin, 107(2), 238.
7. Boz T, Yıldırım A. (2014). 4+ 4+ 4 eğitim sisteminde birinci sınıf öğretmenlerinin karşılaştığı zorluklar. Başkent University Journal of Education, 1(2), 54-65.
8. Bozdemir R, Çimen Z, Kaya M, Demir O. (2015). Sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ve spor dersinde karşılaştıkları problemler (Tokat ili örneği). Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5, 221-234.

9. Brown L, Cox BJ. (2014). Exploring confidence levels of pre-service teachers in physical education field experiences. Journal of Studies in Education, 4(4), 12-19.
10. Browne MW, Cudeck R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. Sage Focus Editions, 154, 136-136.
11. Burgess R, Goulding M. (2009). “I‟m a primary non-specialist PE teacher, get me out of here.” Paper presented at the British Educational Research Association Annual Conference, University of Manchester, 2-5 September 2009. http://www.leeds.ac.uk/educol/documents/184131.pdf Mart 3 adresinden erişildi.
12. Can-Ceylan G, Dalaman O. (2017). İlkokul 2. sınıf oyun ve fiziki etkinlikler dersi kazanımlarının gerçekleşme düzeyine ilişkin öğretmen görüşleri. Uluslararası Eğitm Bilimleri Dergisi, 19(4), 2345-254.
13. Chedzoy S. (2000). Students’ perceived competence to teach physical education to children aged 7 to 11 years in England. European Journal of Physical Education, 5(1), 104-127.
14. Chróinín DN, O’Sullivan M. (2016). Elementary Classroom Teachers’ Beliefs Across Time: Learning to Teach Physical Education. Journal of Teaching in Physical Education, 35(2), 97-106.
15. Cotton J. (2013). The Institutional Setting. Australian School of Internetional Relations (pp.7-20). Palgrave Macmillian US.
16. Dağdelen O, Kösterelioğlu İ. (2015). İlkokullardaki oyun ve fiziki etkinlikler dersinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, 97-128.
17. Faulkner GE, Dwyer JJ, Irving H, Allison KR, Adlaf EM, Goodman J. (2008). Specialist or nonspecialist physical education teachers in Ontario elementary schools: Examining differences in opportunities for physical activity. Alberta Journal of Educational Research, 54(4), 407.
18. Hair JF, Black WC, Babin BJ, Anderson RE, Tatham RL. (2006). SEM: confirmatory factor analysis. Multivariate data analysis. Pearson Prentice Hall, Upper Saddle River, 770-842.
19. Graham JM, Guthrie AC, Thompson B. (2003). Consequences of not interpreting structure coefficients in published CFA research: A reminder. Structural Equation Modeling, 10(1), 142-153.
20. Garrett R, Wrench A. (2007) Physical experiences: primary student teachers’ conceptions of sport and physical education, Physical Education and Sport Pedagogy, 12 (1) pp 23-42. Jones, P. S., Lee, J. W., Phillips, L. R., Zhang, X. E., & Jaceldo, K. B. (2001). An adaptation of Brislin’s translation model for cross-cultural research. Nursing Research, 50(5), 300-304.
21. Jones C, Mason J. (2012) Experiential learning, Mathematics Teaching 229, pp38-41.
22. Kazu H, Aslan S. (2014). Oyun ve fiziki etkinlikler dersinin birinci sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre değerlendirilmesi (Elazığ ili örneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 49-63.
23. Kline RB. (1998). Software review: Software programs for structural equation modeling: Amos, EQS, and LISREL. Journal of psychoeducational assessment, 16(4), 343-364.
24. Makwana AB. (2013). The role of teacher’s self confidence and teaching ability with different component of teaching. Research in Education, 2(9), 54-56.
25. MEB. (2012). Oyun ve Fiziki Etkinlikler Dersi Öğretim Programı (1-4.sınıflar). https://tegm.meb.gov.tr/dosya/ogretimprogrami.pdf adresinden erişildi. MEB. (2018). Oyun ve Fiziki Etkinlikler Dersi Öğretim Programı (İlkokul 1, 2,3 ve 4.sınıflar). http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/2018120202845777-OYUN%20VE%20FIZIKI%20ETKINLIKLER%20OGRETIM%20PROGRAMI.pdf adresinden erişildi.
26. Morgan P. (2005). Approaches to increase physical activity: reviewing the evidence for exercise-referral schemes. Public Health, 119(5), 361-370.
27. Morgan PJ, Bourke SF. (2005). An investigation of preservice and primary school teachers’ perspectives of PE teaching confidence and PE teacher education. ACHPER Healthy Lifestyles Journal 52(1), 7-13.
28. Morgan P, Bourke S. (2008). Non-specialist teachers' confidence to teach PE: the nature and influence of personal school experiences in PE. Physical Education and Sport Pedagogy, 13(1), 1-29.
29. Murphy F, O'Leary M. (2012). Supporting primary teachers to teach physical education: continuing the journey. Irish Educational Studies, 31(3), 297-310.
30. National Research Council. (1994). Self-confidence and Performance. Learning, Remembering, Believing: Enhancing Human Performance. Washington, DC:The National Academies Press.
31. Nunnally J. (1978). Psychometric methods. New York: McGraw-Hill
32. Pehlivan Z, Dönmez B, Yaşat H. (2005). Sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi dersine yönelik görüşleri. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10, 51-62.
33. Petrie K. (2010). Creating confident, motivated teachers of physical education in primary schools. European Physical Education Review, 16(1), 47-64.
34. Russ L. (2015). The role of physical educators in helping classroom teachers to promote physical activity. Journal of Physical Education, Recreation and Dance, 86(3), 18-24.
35. Schumacker RE, Lomax RG. (1996). A beginner’s guide to structural equation modeling. NJ: Lawrance Erlbaum Associates Publishers.
36. Spittle S, Watt AP, Spittle M. (2011, January). The development of a questionnaire to measure the confidence of teachers to teach primary school physical education
37. ACHPER 2011: Edited Proceedings of the 27th ACHPER International Conference: Moving, Learning and Achieving (pp. 248-254). ACHPER National.
38. Starc G, Strel J. (2012). Influence of the quality implementation of a physical education curriculum on the physical development and physical fitness of children. BMC Public Health, 12(1), 61.
39. Sumantri MS, Wardhani PA. (2018). The Influence of Competence and Self-Confidence on Elementary School Teacher Performance. Educational Technology to Improve Quality and Access on a Global Scale (pp. 309-320). Springer, Cham.
40. Şentürk U, Yılmaz A, Gönener U. (2015). Sınıf öğretmenlerinin oyun ve fiziki etkinlikler dersi ile ilgili görüş ve uygulamaları. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri, 10(2), 22-30.
41. Tabachnick BG, Fidell LS. (2007). Using multivariate statistics. Allyn & Bacon/Pearson Education.
42. Tel M, Bozkurt E, Celayir İ. (2016). İlköğretim sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi dersine ilişkin görüşleri. Sport Sciences, 11(3), 1-10.
43. Tschannen-Moran M, Hoy AW, Hoy WK. (1998). Teacher efficacy: Its meaning and measure. Review of Educational Research, 68(2), 202-248.
44. Tucker LR, Lewis C. (1973). A reliability coefficient for maximum likelihood factor analysis. Psychometrika, 38(1), 1-10.
45. UNESCO (2014). World Wide Survey of Physical Education, Final Report 2013. http://unesdoc.unesco.org/images/0022/002293/229335e.pdf adresinden erişildi.
46. Weimer M. (2012). Teaching with Confidence: Advice for New Faculty. Retrieved from 7 March 2018 https://www.facultyfocus.com/articles/teaching-professor-blog/teaching-with-confidence-advice-for-new-faculty/
47. Yıldırım A. (1999). Nitel araştırma yöntemlerinin temel özellikleri ve eğitim araştırmalarındaki yeri ve önemi. Eğitim ve Bilim, 23(112).
48. Yıldız Ö, Güven Ö. (2014). Sınıf öğretmenlerinin oyun ve fizikî etkinlikler dersinden beklentileri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(2), 525-538.
49. Watt H. (2000). The teaching of music in the primary school by the non-specialist, Durham theses, Durham University. Available at Durham E-Theses Online: http://etheses.dur.ac.uk/4196/.