Comparison of Injury Rates of Greco-Roman and Freestyle Wrestlers: A Systematic Review and Meta-Analysis

Öz

Wrestling is one of the sport disciplines including intensive contact combat actions. Physical exertion that wrestlers are exposed to during competitions and training can cause to increase the injury risk. However, it is unclear whether there is a difference between wrestling styles in terms of injury risk. This study aims to compare the injury rates of Greco-Roman (GR) and freestyle (Fr) wrestlers using meta-analysis method. The related studies were examined by scanning the databases, and a meta-analysis was applied to the data (GR: 662; Fr: 703) of 1365 wrestlers from 8 studies that met the inclusion criteria. Odds ratios (OR) were calculated to assess injury rate. Analysis results showed that there was no significant difference between GR and Fr wrestlers in overall injury rates (OR=0.705; p=0.111). Considering the differences of injury region between wrestling styles, Fr wrestlers had a significantly higher injury rate in the knee region (OO=0.330; p=0.038); GR wrestlers had significantly higher injury rates in the torso/back/rib (OR=1.719; p=0.002) and shoulder/clavicula/scapula regions (OR=1.451; p =0.027). However, the analyses indicated no significant differences between GR and Fr in regions of foot/ankle/heel (OR=0.835; p=0.347), hand/wrist/fingers (OO=1.194; p=0.529), elbow (OR=1.351; p=0.178), head/face/neck (OO=1.160; p=0.506) and thigh/hip/waist (OO=1.159; p=0.480). Moreover, all meta-analyzes showed that there was no asymmetry in terms of publication bias. As a result, this study indicated that there was no significant difference between wrestling styles in overall injury rates, however, Fr wrestlers had a significantly higher injury rate in knee region; GR wrestlers had significantly higher injury rates in the torso/back/rib and shoulder/clavicula/scapula regions. This study’s results can guide the precautions to be applied to decrease the injury risk according to wrestling styles, both before daily training and in longer-term training planning.

Anahtar Kelimeler

• Wrestling
• Combat sports
• Sport injuries

Greko-Romen ve Serbest Stil Güreşçilerde Yaralanma/Sakatlanma Oranlarının Karşılaştırılması: Bir Sistematik Derleme ve Meta-Analiz Çalışması

Öz

Güreş, temaslı mücadelenin yoğun olarak yaşandığı sporların başında gelmektedir. Müsabakalar ve antrenmanlar sırasında güreşçilerin maruz kaldığı fiziksel eforlar yaralanma/sakatlanma riskini de beraberinde getirmektedir. Ancak güreş stilleri arasında yaralanma/sakatlanma riski açısından bir fark olup olmadığı belirsizdir. Bu çalışmanın amacı Greko-Romen (GR) ve serbest (Srb) stil güreşçilerin yaralanma/sakatlanma oranlarını meta-analiz yöntemiyle karşılaştırmaktır. Veri tabanları taranarak konuyla ilgili çalışmalar incelenmiştir ve dahil edilme kriterlerini karşılayan 8 çalışmadan toplam 1365 güreşçiye (GR: 662; Srb: 703) ait verinin meta-analizi yapılmıştır. Yaralanma/sakatlanma riskini değerlendirmek için odds oranları (OO) hesaplanmıştır. Analiz sonuçları GR ve Srb stil güreşçilerin genel yaralanma/sakatlanma oranları arasında anlamlı bir fark olmadığını göstermiştir (OO=0.705; p=0.111). Yaralanma/sakatlanma bölgeleri açısından farklılıklar incelendiğinde, diz (OO=0.330; p=0.038) bölgesinde Srb stil güreşçilerin yaralanma/sakatlanma oranının anlamlı derecede daha yüksek olduğu bulunurken; gövde/sırt/kaburga (OO=1.719; p=0.002) ve omuz/köprücük kemiği/kürek kemiği (OO=1.451; p=0.027) bölgelerinde GR güreşçilerin anlamlı derecede daha yüksek yaralanma/sakatlanma oranına sahip olduğu bulunmuştur. Ayak/ayak bileği/topuk (OO=0.835; p=0.347), el/el bileği/el parmakları (OO=1.194; p=0.529), dirsek (OO=1.351; p=0.178), kafa/yüz/boyun (OO=1.160; p=0.506) ve uyluk/kalça/bel (OO=1.159; p=0.480) bölgelerinde ise iki grup arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca, bu çalışma kapsamında yapılan tüm meta-analizler, yayın yanlılığı açısından bir asimetri olmadığını göstermektedir. Sonuç olarak bu çalışma genel yaralanma/sakatlanma oranları açısından stiller arasında anlamlı bir fark olmadığını gösterirken; diz bölgesinde Srb stil güreşçilerin, gövde/sırt kaburga ve omuz/köprücük kemiği/kürek kemiği bölgesinde GR güreşçilerin anlamlı derecede daha yüksek bir orana sahip olduğunu göstermektedir. Bu araştırmanın sonuçları hem günlük antrenmanlar öncesinde hem de daha uzun vadeli antrenman planlamasında güreş stillerine göre yaralanma/sakatlanma oranlarını azaltmak için alınacak tedbirlere rehberlik edebilir.

Anahtar Kelimeler

• Güreş
• Spor sakatlıkları
• mücadele sporları

Kaynakça

1. 1. Akhmedov, R., Demirhan, B., Cicioğlu, İ., Canuzakov, K., Türkmen, M. ve Gunay, M. (2016). Injury by regions seen in greco-roman ve freestyle wrestling. Türk Spor ve Egzersiz Dergisi, 18(3), 99-107.
2. 2. Ball, S., Halaki, M. ve Orr, R. (2019). Movement demands of rugby sevens in men and women: a systematic review and meta-analysis. The Journal of Strength ve Conditioning Research, 33(12), 3475-3490.
3. 3. Bayraktar, G. ve Tozoğlu, E. (2015). Güreş sporuna küreselleşme sürecinin etkileri. Ağrı ibrahim çeçen üniversitesi sosyal bilimler enstitüsü dergisi, 1(2), 71-92.
4. 4. Beekman, S. (2006). Ringside: A history of professional wrestling in America: Greenwood Publishing Group.
5. 5. Chaabene, H., Negra, Y., Bouguezzi, R., Mkaouer, B., Franchini, E., Julio, U. ve Hachana, Y. (2017). Physical and physiological attributes of wrestlers: an update. The Journal of Strength ve Conditioning Research, 31(5), 1411-1442.
6. 6. Cochran, W. G. (1954). The combination of estimates from different experiments. Biometrics, 10(1), 101-129.
7. 7. Daneshmandi, H., Zolghadr, H. ve Sedaghati, P. (2020). Comparing the Musculoskeletal Injuries Between the Professional Greco-Roman and Freestyle Wrestlers. Physical Treatments-Specific Physical Therapy Journal, 10(1), 15-22.
8. 8. Demirkan, E., Kutlu, M., Koz, M., Özal, M. ve Favre, M. (2014). Physical fitness differences between freestyle and Greco-Roman junior wrestlers. Journal of human kinetics, 41, 245.

9. 9. Dickersin, K. ve Berlin, J. A. (1992). Meta-analysis: state-of-the-science. Epidemiologic reviews, 14(1), 154-176.
10. 10. FILA. Fe´deration Internationale De Lutte Association. https://unitedworldwrestling.org/ sites/default/files/media/document/wrestling_rules.pdf. Son erişim tarihi: 01.04.2021.
11. 11. Halloran, L. (2008). Wrestling injuries. Orthopaedic Nursing, 27(3), 189-192.
12. 12. Hewett, T. E., Pasque, C., Heyl, R. ve Wroble, R. (2005). Wrestling injuries. Epidemiology of Pediatric Sports Injuries, 48, 152-178.
13. 13. Higgins, J. P. ve Thompson, S. G. (2002). Quantifying heterogeneity in a meta‐analysis. Statistics in medicine, 21(11), 1539-1558.
14. 14. Higgins, J. P., Thompson, S. G., Deeks, J. J. ve Altman, D. G. (2003). Measuring inconsistency in meta-analyses. Bmj, 327(7414), 557-560.
15. 15. Kılıçkap, M. (2018). Meta-analizleri nasıl yorumlayalım: Türkiye’de kardiyovasküler risk faktörlerine yönelik yapılan meta-analizlerin metodolojik açıdan değerlendirilmesi. Turk Kardiyol Dern Ars, 46(7), 624-635.
16. 16. Kroshus, E., Utter, A. C., Pierpoint, L. A., Currie, D. W., Knowles, S. B., Wasserman, E. B. ve Kerr, Z. Y. (2018). The first decade of web-based sports injury surveillance: descriptive epidemiology of injuries in US high school Boys' wrestling (2005–2006 through 2013–2014) and National Collegiate Athletic Association Men's wrestling (2004–2005 through 2013–2014). Journal of athletic training, 53(12), 1143-1155.
17. 17. Moher, D., Shamseer, L., Clarke, M., Ghersi, D., Liberati, A., Petticrew, M. ve Stewart, L. A. (2015). Preferred reporting items for systematic review and meta-analysis protocols (PRISMA-P) 2015 statement. Systematic reviews, 4(1), 1-9.
18. 18. Myers, R. J., Linakis, S. W., Mello, M. J. ve Linakis, J. G. (2010). Competitive wrestling-related injuries in school aged athletes in US emergency departments. Western journal of emergency medicine, 11(5), 442.
19. 19. Mykola, L., Sergii, L. ve Alexander, K. (2017). Performance analysis of freestyle wrestling competitions of the last olympic cycle 2013–16. Journal of physical education and sport, 17(2), 590.
20. 20. Özbay, S. ve Ulupınar, S. (2020). Strength-Power Tests are More Effective When Performed After Exhaustive Exercise in Discrimination Between Top-Elite and Elite Wrestlers. Journal of strength and conditioning research.
21. 21. Park, K. J. ve diğ. (2019). "Injuries in male and female elite Korean wrestling athletes: a 10-year epidemiological study." British journal of sports medicine, 53(7): 430-435.
22. 22. Roberts, B. M., Nuckols, G. ve Krieger, J. W. (2020). Sex differences in resistance training: a systematic review and meta-analysis. The Journal of Strength ve Conditioning Research, 34(5), 1448-1460.
23. 23. Sandeep, U. ve Kuloor, H. (2017). A comparative study on common injuries among the Greco roman and free style wrestlers among university wrestlers. Foot, 5, 6.45.
24. 24. Shadgan, B., Feldman, B. J. ve Jafari, S. (2010). Wrestling injuries during the 2008 Beijing olympic games. The American journal of sports medicine, 38(9), 1870-1876.
25. 25. Shadgan, B., et al. (2017). "Wrestling injuries during the 2016 Rio Olympic games." British journal of sports medicine, 51(4): 387-387.
26. 26. TGF. Türkiye Güreş Federasyonu. http://www.tgf.gov.tr/tr. Son erişim tarihi: 01.04.2021.
27. 27. Thomas, R. E. ve Zamanpour, K. (2018). lnjuries in wrestling: systematic review. The Physician and sportsmedicine, 46(2), 168-196.
28. 28. Ulupınar, S. ve Özbay, S. (2021). Energy pathway contributions during 60-second upper-body Wingate test in Greco-Roman wrestlers: intermittent versus single forms. Research in Sports Medicine, 1-12.
29. 29. Yamaner, F., Imamoglu, O., Atan, T., Evli, F., Karacabey, K., Sevindi, T. ve Gumusdag, H. (2012). The injuries of Turkish national free-style and Graeco-Roman wrestlers. Med Sport, 65, 549-561.
30. 30. Yard, E. E. ve Comstock, R. D. (2008). A comparison of pediatric freestyle and Greco‐Roman wrestling injuries sustained during a 2006 US national tournament. Scandinavian journal of medicine ve science in sports, 18(4), 491-497.
31. 31. Yoon, J. (2002). Physiological profiles of elite senior wrestlers. Sports Medicine, 32(4), 225-233.