Investigation of Loneliness Perception of High School Students according to Participating in Recreational Activities and Individual Variables

Abstract

This paper aimed to investigate loneliness perception of high school students in terms of participating in recreational activities and various variables such as gender, number of friends & number of brothers/sisters, living environment, kind leisure activity and place of participating in these activities. The study sample consisted of 392 high school students and they were selected randomly. “UCLA Loneliness Scale” was used as data gathering tool. Analysis of the data obtained was carried out by using “SPSS for Windows” software package program. In addition to descriptive statistics, “Mann Whitney U” and “Kruskal Wallis” were performed in order to determine whether loneliness perception of the participants’ differs according to some personal characteristics. As a result, there was no significant difference between loneliness perception of participants’ according to gender, number of brothers/sisters and living environment. But according to participant’s number of friends, leisure activity and place of participating in these activities significant differences were found between participants’ loneliness perception

Keywords

• Recreation, Loneliness Perception, High School Students.

Lise Öğrencilerinin Yalnızlık Algılarının Rekreasyonel Etkinliklere Katılımları ve Bireysel Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı lise öğrencilerinin yalnızlık algılarının rekreatif etkinliklere katılımları ile cinsiyet, arkadaş ve kardeş sayısı, yetiştiği çevre, serbest zamanlarında seçtikleri etkinlik türünün gerçekleştiği alana göre araştırılmasıdır. Çalışmanın örneklemini Kütahya’daki ortaöğretim okullarında okuyan 392 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “UCLA Yalnızlık Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizi “Windows için SPSS” paket programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin analizinde betimleyici istatistiklerin yanı sıra yalnızlık algılarının bazı kişisel özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek için bağımsız gruplara uygulanan “Mann Whitney U” ve “Kruskal Wallis” testleri uygulanmıştır. Sonuç olarak, katılımcıların yalnızlık algıları cinsiyet, yetiştikleri çevre ve kardeş sayılarına göre anlamlı bir farklılık göstermezken; katılımcıların rekreasyonel etkinliklere katılma durumları, arkadaş sayıları ve rekreasyonel etkinliklere katılma alanları ile yalnızlık düzeyleri arasında manidar farklılıklar bulundu

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon, Yalnızlık Algısı, Lise Öğrencileri