Dijital Dönüşüm Bakış Açısıyla Yerel Yönetimlerde Sosyal Hizmetlerin Sunumu: E-Belediye Hizmetlerinin İçerik Analizi

Öz

Teknolojinin gelişmesiyle beraber sosyal hizmet alanındaki pek çok kurum dijital ortamda hizmet üretmeye başlamıştır. Bu kurumlardan olan yerel yönetimler e-belediyecilik kavramı çerçevesinde sosyal hizmetlerin sunumunu elektronik alt yapı ile gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye’deki e-belediyecilik uygulamaları kapsamında sunulan hizmetlerin profilinin sosyal hizmet bakış açısıyla ortaya konulmasıdır. Bu çalışma nicel metodolojide gerçekleştirilmiş olan kesitsel, genel tarama modelinde bir saha çalışmasıdır. Çalışmanın evrenini Türkiye’deki büyükşehir belediyeleri ve bunlara bağlı ilçe belediyelerinin resmi internet sayfaları oluşturmaktadır. Çalışmada örneklem seçimine gidilmemiş ve 535 internet sayfası üzerinden bir inceleme yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından literatür taramasına bağlı olarak hazırlanan soru kağıdı kullanılmış, internet sayfaları üzerinden içerik analizi yapılmış ve elde edilen veriler SPSS programında analiz edilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular belediyelerin web sayfalarına ilişkin teknik bilgiler, internet sayfalarında yerel yönetimler ile ilgili sunulan bilgiler ve yerel yönetimlerin internet sayfalarında sosyal hizmetler ile ilgili sunulan bilgiler başlıkları çerçevesinde sunulmuştur. Sonuç olarak belediyelerin web sayfalarında sosyal hizmetler ile ilgili e-belediyecilik hizmetlerinin kısıtlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Buradan hareketle belediyelerin internet ortamında müracaatçılara yönelik sundukları sosyal hizmetlerin erişilebilirliğini sağlamak üzere geliştirme çalışmaları yapmaları önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• E-belediye
• Yerel Yönetimler
• Sosyal Hizmet Uygulamaları
• Bilişim

Presentation of Social Services in Local Governments from a Digital Transformation Perspective: Content Analysis of E-Municipal Services

Abstract

With the development of technology, many institutions in the field of social work have started producing services in the digital environment. Local governments, which are among these institutions, are trying to provide social services with an electronic infrastructure within the framework of the concept of e-municipality. This study aims to reveal the profile of the services offered within the scope of e-municipal practices in Turkey from a social work perspective. This study is a field study in the cross-sectional general survey model, which was carried out in quantitative methodology. The universe of the study consists of the official websites of the metropolitan municipalities and their district municipalities in Turkey. In the study, no sample selection was made, and a review was performed on 535 internet pages. As a data collection tool, a questionnaire prepared by the researchers based on the literature review was used. Content analysis was developed on the internet pages and the data obtained were analyzed in the SPSS. The findings are presented within the framework of the titles of technical information on the web pages of municipalities, information on local governments on the web pages, and information on social services on the web pages of local governments. As a result, it has been concluded that e-municipal services related to social services on the web pages of municipalities are limited. It can be suggested that municipalities should carry out development studies to ensure the accessibility of the social services they offer to the clients on the internet.

Keywords

• E-Municipality
• Local government
• Social Work Practices
• Informatics

References

1. Aktürk, K. Ö. (2013). E-Hizmet Kalitesi Ve E-Mağaza İmajının E-Tatmin Düzeyi Ve E-Sadakat Düzeyine Etkilerinin Ampirik Olarak Analizi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi. Edirne.
2. Alodali, M. F. B., Tuncer, A., Usta, S., & Halis, M. (2012). Yerel Yönetimlerde E-Belediyecilik Uygulamaları: Akdeniz Bölgesi Örneği. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(1), 83-95.
3. Arıkboğa, Ü. (2017). Belediye Hizmetlerinin Elektronik Ortamda Sunumu: İstanbul Büyükşehir Belediyesi E-Belediye Uygulamalarının Analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(15), 1619-1644.
4. Atmaca, K. (2009). E-Devlet’ten ‘Olgun Devlet’e Ya Da E-Devlet’in Olgunlaştırılması. Denetişim, (2), 31-43.
5. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. ve Kılıç, E. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi
6. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri (24. baskı). Ankara: Nobel Yayınevi
7. Cora, Ş. (2019). Büyükşehir belediye sisteminde koordinasyon merkezlerinin ve ilçe hizmet birimlerinin işleyişinde elektronik altyapının rolü. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
8. Çakır, C. (2015). E-belediye: sorunlar ve çözüm önerileri. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 7(1), 1-15.

9. Erdoğan, O. (2019). Yerel Yönetimlerde Belediye Uygulamaları: İçişleri Bakanlığı E-Belediye Bilgi Sistemi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 5-16.
10. Geymen, A., & Karaş, İ. R. (2006). Yerel Yönetimlere Yönelik e-Belediye Uygulamaları. Coğrafya Bilgi Sistemleri Bilişim Günleri Sempozyum Kitabı. İstanbul.
11. Hazman, Y. D. (2005). Afyonkarahisar Belediyesinde E-Belediye Uygulamaları Ve Yerel Farkındalık. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, 8-20.
12. Holzer, M. & Manoharan, A.P. (2016). Digital Governance in Municipalities Worldwide (2015-16) Seventh Global E-Governance Survey: A Longitudinal Assessment of Municipal Websites Throughout the World. Washington: National Center for Public Performance.
13. Karaca, Y., & Öztürk, N. K. (2019). Yeni Nesil Belediyecilik: Dijital Belediye Uygulamaları. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(3), 528-537.
14. Karaduman, M. & Karaduman, S. (2004). Yerel Yönetimlerde E-Belediyecilik Uygulamaları: İzmir ve Antalya Büyükşehir Belediyesi Web Sitesi Analizi. Yerel Yönetimler Kongresi Dünden Bugüne Yerel Yönetimlerde Yeniden Yapılanma Bildiriler Kitabı, Çanakkale.
15. Kişisel Verilerin Korunması Kanunu. (24/3/2016). Resmi Gazete (Sayı: 29677). Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6698.pdf Adresinden Alındı
16. Mecek, M. (2017). E-Devlet Ve E-Belediye: Kavramsal Çerçeve Ve Türkiye'de Belediye Web Sitelerine Yönelik Yapılan Çalışmaların İncelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12, 24-49.
17. NASW. (2010). MyNASW online community. https://www.socialworkers.org/linkclick.aspx?fileticket=lctcdshucng%3d&portal id=0 Adresinden Alındı
18. Negiz, N., & Saraçbaşı, Y. (2012). Demoktarik Yönetişim Sağlanmasında E-Belediye Ve Uygulamaları: Akdeniz Bölgesi Örneği. Bilgi Ekonomisi Ve Yönetimi Dergisi, 1-11.
19. Parker, D., Demiris, G., & Demiris, O. (2006). Social Work Informatics: A New Specialty. Social Work, 127-134.
20. Polat K. R. (2006). E-Belediyecilik Kılavuzu: Yerel Yönetim Vatandaş Etkileşimi, TASAM. Erişim adresi: http://www.ziyaguney.com/dosyalar/pdf/ebelediyecilik.pdf Adresinden Alındı
21. Spensberger, F. (2019). The digitalization of a social work theory: Experiences of a German child welfare social worker. International Social Work, 62(6), 1575-1579.
22. Şahin, A. (2007). Türkiye'de E-Belediye Örneği Ve Konya Örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 174-176.
23. Şahin, K. (2011). Belediye hizmetleri ve hizmet kalitesine yönelik vatandaş memnuniyetinin ölçümü: Konya il merkezi örneği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi. Karaman.
24. Şat, N. (2008). Demokrasi İçin Bir Araç. (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
25. Tuncay, T. (2005). İnsani Hizmet Örgütlerinin Yönetiminde Bilişim Sistemleri. Toplum Ve Sosyal Hizmet. 16(1), 125-146.
26. Ünlü, U. (2016). Sosyal Belediyecilik Anlayışının E-Belediyecilik Uygulamalarına Entegre Edilmesi. Sayıştay Dergisi. 102, 63-89.
27. Yanardağ, U. (2020). Teknoloji ve Sosyal Çalışma Mesleği. Inglobe Academy Publications, 40-51.