İklim Değişikliği ve Yaşlıların Destinasyon Tercihleri İlişkisi; Antalya/Konyaaltı İlçesi Örneği

Antropojenik iklim krizi günümüz dünyası için gündelik hayatın gerçekliği olarak karşımıza çıkmaktadır. İklim değişikliği, sadece çevresel bir sorun değil, aynı zamanda yaşlı nüfusu da içine alarak çeşitli düzeylerde eşitsizlik sorunlarını kapsayan bir sosyal krizdir. Halihazırda tüm insanların hayatlarını çeşitli şekillerde etkilemektedir. Dolayısıyla, insanlar farkında olmadan pek çok değişim yaşayarak farklı adaptasyon pratikleri geliştirmektedir. Bu bağlamda, bölgede yaşayan 65 yaş üstü yaşlıların gündelik hayat pratiklerini çeşitli şekillerde etkileyen antropojenik iklim krizi, bu kesimlerin ülkemizde ziyadesiyle kısıtlı olan sosyalleşme mekanizmalarını da etkilemektedir. Bu çalışmayla, iklim krizinin Konyaaltı ilçesinde uzun yıllar yaşamış olan 65 yaş ve üstü yaşlı nüfusun yaşamlarına nasıl ve ne şekilde etki ettiği belirlenerek, kısıtlı aktiviteleri, destinasyon tercihleri, düşünceleri ve yaşadıkları değişimleri görünür kılmak amaçlanmıştır. Ayrıca, iklim krizi sonucu bölgedeki yıllar içindeki değişimlerin belirlenmesi de hedeflenmiştir. Çalışmanın örneklemi olarak ise Antalya/Konyaaltı ilçesi belirlenmiştir. Bu doğrultuda, 22.06.2023- 28.07.2023 tarihleri arasında bölgede yer alan huzurevleri, emekliler kahvesi ve yalnız yaşayan 9 yaşlı yetişkinler ile görüşmeler yapılmıştır. Nitel yöntemin gereklilikleri doğrultusunda tasarlanan çalışmada, veri toplama aracı olarak derinlemesine görüşme tekniği kullanılmıştır. Görüşmeler, yarı yapılandırılmış görüşme formu ile gerçekleştirilerek katılımcıların onayı ile ses kayıt cihazına kaydedilmiştir. Elde edilen veriler, bir nitel veri analizi programı olan MAXQDA ile analiz edilmiştir. Antropojenik iklim değişikliği nedenleri ve sonuçları, yaşlılar açısından etkisi, yaşlıların sosyal hayatı, destinasyon tercihleri alt temalarıyla katılımcıların görüşlerine, deneyimlerine yer verilerek bulgular değerlendirilmiştir. Bu çalışma, insan hakları boyutuyla ele alınarak, yaşam seyri perspektifi kuramı ile temellendirilmiştir. Yapılan analizlere göre, yaşlılar iklim krizi etkisiyle yaz aylarında aşırı sıcak hava olaylarından kaynaklı hareketsiz kalarak (istemeden de olsa) daha serin bölgelere giderek, sıcaklıkların azalmasını beklemektedirler. Bu durum, yaşlıların zorunlu şekilde kapalı alanlarda sınırlı kalmalarına, fizyolojik ve psikolojik sıkıntılara sebebiyet vermektedir.