HUNTİNGTON’UN DEMOKRATİKLEŞME DALGALARI BAĞLAMINDA TÜRK DEMOKRATİKLEŞMESİNE BAKIŞ VE 15 TEMMUZ’UN ÖNEMİ
Abstract
Batı’nın tarihî süreçte ortaya çıkardığı birikim, demokrasinin
bugünkü seviyeye gelmesinde etkili olmuştur. Bu etki, Batı dışı toplumlara da yansımış
ve demokrasi, onlar için de bir ideale dönüşmüştür. Bu bağlamda bölgede
demokratik bir ülke olan Türkiye önemli bir örnektir. Türkiye, sahip olduğu bu
niteliğe, aynı Batı'daki gibi iki yüzyıldır verdiği mücadele sonucunda
ulaşmıştır. Bu süreç, Hungtinton’un “demokratikleşme dalgaları” tanımlamasıyla örtüşmektedir.
Zira demokratikleşme yönünde atılan her adım, her defasında bir karşı koyuşla
karşılaşmış ve bir gerileme yaşanmıştır. Ancak Türkiye, tüm ters dalgalara
rağmen demokrasi mücadelesini sürdürmüş ve AB’ye muhatap olabilecek bir
seviyeye gelmiştir. Attığı her adımla demokratik kişiliği güçlenen insanı
sayesinde güçlü bir demokrasi kültürüne de sahip olmuştur. Bu bağlamda 15
Temmuz gecesi yaşananlar, insanımızın bedel ödeme karşılığında da olsa ülkesini
koruma adına ulaştığı demokratik bilincin bir göstergesi olmuştur.
Bu çalışmada, Türk
demokratikleşmesi, Huntington’un yaklaşımı bağlamında ele alınacak ve bu süreçte
bir ileri dalgayı temsil eden 15 Temmuzun önemi anlatılacaktır. Bu amaçla
öncelikle demokrasi ve demokratikleşme kavramları açıklanacaktır. Sonrasında
Huntington’un “demokratikleşme dalgaları” görüşü özetlenecektir. Bu çerçevede
Türk demokratikleşmesine bakıldıktan sonra, bir ileri dalga olarak 15 Temmuzun
önemi ortaya konulacaktır.
Keywords
References
- Akıncı, A.(2013), “Türk Siyasal Hayatında 1980 Sonrası Darbeler ve E-Muhtıra”, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C. 15, S. 2, Aralık.
- Arslan, A.(1997), “İslam, Demokrasi ve Türkiye”, Görüş, S.33, Kasım-Aralık.
- Arslan, Z.(2005), Anayasa Teorisi, Ankara: Seçkin Yayınları.
- Bilge, M.(2011), “Türkiye’de Demokrasi Kültürü: Siyaset ve Toplum”, TSA, Yıl 15 S.3, Aralık.
- Bulut, N.(2003), “Demokrasiyi İdeal Anlamına Yaklaştırma Çabası Olarak Radikal Demokrasi”, AÜEHFD, C. VII, S.1-2, Haziran.
- Burçak, R. S.(1979), Türkiye'de Demokrasiye Geçiş - 1945-1950, Ankara: Olgaç Matbaası.
- Catt, H. (1999), Democracy in Practice, London: Routledge.
- Dahl, R. A. (1971), Polyarchy. Participation and Opposition, New Häven (et al.): Yale UP.
- Demir, O./ Üzümcü, A.(2002), “Türkiye’de Yaşanan Ara Rejimlerin Sebepleri Üzerine Bir İnceleme”, Gazi Ü. İİBF Dergisi, S. 1.
- Diamond, L.(2011), “Democracy After the Arab Spring: A Fourth Wave or False Start?”, Foreign Affairs, May 22.
