Bu makale, Türk sanatında modernleşme süreciyle birlikte belirginleşen kimlik sorununu; kimliksizleşme, parçalanma ve yeniden inşa arayışları bağlamında ele almaktadır. Türkiye’nin geçirdiği siyasal ve kültürel dönüşümler, sanat alanında da derin kırılmalara yol açmış; özellikle batılılaşma politikalarıyla birlikte sanatçının kimliksel aidiyetleri ve konumu çok katmanlı biçimde sorgulanmıştır. Bu süreçte sanatçılar, yalnızca biçimsel değil; aynı zamanda temsil ettikleri kültürel bellek ve bireysel ifade alanlarında da dönüşüm yaşamıştır. Küreselleşmenin etkisiyle güç kazanan postmodern düşünce, sanatçının ulusal kimlik, yerel miras ve bireysel temsil ilişkisini yeniden tartışmaya açmıştır. Modernist sanat anlayışının normatif yapıları çözülürken, sanat üretimi daha çok söylemsel, eleştirel ve kimlik merkezli bir yönelim kazanmıştır. Bu kırılma, geleneksel kültürel kodların çözülmesi, Batı merkezli paradigmaların egemenliği ve yerli estetik anlayışların ikincil konumda kalmasıyla derinleşmiştir. Ancak bu durum, sanatçılar açısından yeni anlam üretme ve kimliği yaratıcı biçimde yeniden kurma yönünde dönüştürücü bir potansiyel taşımaktadır. Kimlik sorunu ve yeniden inşa sürecinin Türk sanatına yansımasını güncel sanat bağlamında bir okuma olarak ele alan bu araştırmanın temel amacı, Türk sanatında modernleşme süreciyle birlikte belirginleşen kimlik sorununun, güncel sanat pratikleri bağlamında nasıl dönüşüme uğradığını Ayşe Erkmen ve Hale Tenger’in üretimleri üzerinden incelemektir. Çalışmada karşılaştırmalı kavramsal çözümleme yöntemi benimsenmiş; kimlik, mekân, bellek ve temsil ilişkileri güncel sanat kuramları çerçevesinde değerlendirilmiştir. Türkiye’nin geçirdiği ve sanat alanında da derin kırılmalara yol açan siyasal ve kültürel dönüşümler perspektifinden, özellikle batılılaşma politikalarıyla birlikte sanatçının kimliksel aidiyetleri ve konumu açısından değerlendirilmiştir. Küreselleşmenin etkisiyle güç kazanan postmodern düşünce, sanatçının ulusal kimlik, yerel miras ve bireysel temsil ilişkisini yeniden tartışmaya açmıştır. Modernist sanat anlayışının normatif yapıları çözülürken, sanat üretimi daha çok söylemsel, eleştirel ve kimlik merkezli bir yönelim kazanmıştır. Bu kırılma, geleneksel kültürel kodların çözülmesi, Batı merkezli paradigmaların egemenliği ve yerli estetik anlayışların ikincil konumda kalmasıyla derinleşmiştir. Sanatçılar, biçimsel ve temsil ettikleri kültürel bellek ve bireysel ifade alanlarında dönüşüm yaşamıştır. Bu durum, sanatçılar açısından yeni anlam üretme ve kimliği yaratıcı biçimde yeniden kurma yönünde dönüştürücü bir potansiyel taşımaktadır. Bu yaklaşımla kimliksizleşme, bir yitim değil; geçmiş ve şimdi, yerel ve küresel, gelenek ve güncel arasındaki gerilimden beslenen bir üretim alanında yeniden inşası olarak değerlendirilmiştir. Araştırma neticesinde tarihsel, sosyolojik ve estetik boyutlarıyla irdelenen Türk çağdaş sanatında, bu kimliksel çözülme süreci ve biçimsel çözülmelerin, estetik tercihlerden öte, kimliksel ve kavramsal anlamlar taşıdığı söylenebilir. Nitel araştırma yöntemleriyle yürütülen bu çalışmada kuramsal altyapı, sanat felsefesi, postkolonyal kuramlar, kimlik politikaları ve yerellik–küresellik ekseninde yapılandırılmış; ilgili kaynaklar literatür tarama modeli doğrultusunda değerlendirilmiş ve seçilen sanatçı eserleri incelenmiştir. Kimliğin yeniden inşa sürecinin anlam üretimindeki dönüştürücü rolünü ortaya koyan araştırma, Türk güncel sanatında kimlik tartışmalarını tematik bir mesele olmanın ötesinde mekânsal ve deneyimsel bir strateji olarak ele alarak literatüre kavramsal bir okuma önerisi sunması bakımından önem taşımaktadır.
This study aims to examine how the identity problem intensified during Turkey’s modernization process has been transformed and reconstructed within contemporary art practices, with particular focus on the works of Ayşe Erkmen and Hale Tenger. Adopting a comparative conceptual analysis, the research evaluates the interrelations of identity, space, memory, and representation within contemporary art theory. It situates artistic production within the broader context of Turkey’s political and cultural transformations, emphasizing how Westernization policies have shaped artists’ positional and identity-based affiliations. With the growing influence of globalization and postmodern thought, debates surrounding national identity, local heritage, and individual representation have re-emerged. As modernist norms dissolve, artistic practices increasingly adopt critical, discursive, and identity-oriented approaches. This shift is further intensified by the erosion of traditional cultural codes, the dominance of Western-centric frameworks, and the marginalization of local aesthetic values. Consequently, artists experience transformations not only in form but also in their engagement with cultural memory and modes of expression, opening new possibilities for meaning-making and identity reconstruction. Within this context, “identity loss” is not interpreted as disappearance but as a dynamic process of reconstruction shaped by tensions between past and present, local and global, and tradition and contemporaneity. The study concludes that in Turkish contemporary art, processes of identity dissolution and formal deconstruction extend beyond aesthetic concerns, carrying conceptual and identity-based significance. Grounded in qualitative research methods, the study draws on art philosophy, postcolonial theory, identity politics, and the local–global discourse. Through systematic literature review and detailed analysis of selected artworks, it contributes to the field by framing identity not merely as a thematic issue but as a spatial and experiential strategy in contemporary Turkish art.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Visual Arts (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | August 21, 2025 |
| Acceptance Date | March 24, 2026 |
| Publication Date | March 29, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.62425/sidd.1769877 |
| IZ | https://izlik.org/JA67ME85NW |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: 10 |
Journal of Art and Iconography is licensed under a Creative Commons Attribution NonCommercial 4.0 International License.