According to Christianity, Jesus Christ, the Son of God, who was sent to save mankind, was endowed by God with many extraordinary miracles. The miracles of Jesus Christ have been discussed by theologians for centuries and continue to be discussed. In this context, the study focuses on the miracles of Jesus Christ in the Canonical Gospels, which are the main sources of the Christian religion, and the passages of the Canonical Gospels and their interpretations that are directly related to the subject are extensively included and criticised. Care has been taken to take the Gospels as the basis for defining the concept of miracle. The study deals with the miracles of Jesus in two main categories: the miracles wrought by God in the person of Jesus and the miracles wrought by God at Jesus' request. He shows that some miracles are consistently found in all the canonical Gospels, while others are mentioned in only one or two sources and vary in terms of temporal, spatial and personal aspects. The canonical Gospel texts identify the person of Jesus with miraculous phenomena and often foreground him as the embodiment of the miracle. Likewise, the canonical Gospels reveal that Jesus performed these miracles through divine power rather than through his personal characteristics. In the case of Jesus, it can be said that there is a direct and strong relationship between prayer and miracles. Because he prayed to God in many places and situations and as a result of this prayer, instant miracles took place. The study, in which the qualitative research method, narrative research technique is used, aims to contribute to the theological discourse that has been going on for centuries on the subject.
Hıristiyanlığa göre insanları kurtarmak için gönderilmiş olan Tanrı’nın oğlu Mesih Îsâ, Tanrı tarafından birçok olağanüstü özellikle donatılmıştır. Îsâ’nın mucizeleri, teologlar tarafından yüzyıllarca tartışılmıştır ve tartışılmaya da devam etmektedir. Araştırmada bu bağlamda Hıristiyanlık dininin temel kaynakları olan Kanonik İncillerde Îsâ’nın mucizeleri üzerine odaklanılmış, Kanonik İncillerin ve yorumlarının konuyla doğrudan alakalı pasajlarına geniş bir şekilde yer verilmiş ve kritiği yapılmıştır. Mucize kavramının tanımlanması noktasında İncillerin esas alınmasına dikkat edilmiştir. Araştırma Îsâ’nın mucizelerini, Tanrının Îsâ’nın şahsında yarattığı mucizeler ve Îsâ’nın istemesiyle Tanrının yarattığı mucizeler olmak üzere iki ana kategoride ele almaktadır. Bazı mucizelerin tüm Kanonik İncillerde tutarlı bir şekilde yer aldığını, bazılarının ise yalnızca bir veya iki kaynakta geçtiğini; zamansal, mekânsal ve şahsî açılardan farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Kanonik İncil metinleri Îsâ’nın şahsiyetini mucizevî olgularla özdeşleştirmektedir ve çoğu kez onu mucizenin somutlaşmış hali olarak ön plana çıkarmaktadır. Aynı şekilde Kanonik İnciller Îsâ’nın bu mucizeleri şahsî özelliklerinden ziyade ilahi kudret vasıtasıyla gerçekleştirdiğini ortaya koymaktadır. Îsâ söz konusu olduğunda dua ile mucize arasında doğrudan ve güçlü bir ilişki olduğu söylenebilir. Zira o, pek çok yerde ve durumda Tanrıya dua etmiş ve bu dua neticesi anlık mucizeler gerçekleşmiştir. Nitel araştırma yöntemi, anlatı araştırması tekniğinin kullanıldığı çalışma ile bahsedilen konuda yüzyıllardır süre gelen teolojik söyleme katkıda bulunulması hedeflenilmiştir.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Christian Studies |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | March 17, 2025 |
| Acceptance Date | June 19, 2025 |
| Early Pub Date | June 26, 2025 |
| Publication Date | June 30, 2025 |
| Published in Issue | Year 2025 Issue: 2 |
Sinop İlahiyat Dergisi © 2024 by Sinop University is licensed under CC BY-NC-ND 4.0