Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı

Meryem Tekin Epik

Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı

Öz

İntihar kişinin bilerek ve isteyerek yaşamına son vermesi durumudur. Yaş, cinsiyet, psikiyatrik bozukluklar, zorlu yaşam olayları, umutsuzluk ve çaresizlik hisleri, fiziksel, cinsel istismar ailesel ve genetik faktörler, ciddi ve ağır bedensel hastalığa sahip olma gibi bir takım faktörler intihar davranışı üzerinde etkili olabilmektedir. Dünyada son zamanlarda yapılan çalışmalar özellikle çalışma çağındaki nüfusta intihar vakalarının arttığını ve işyerlerinin intihar haberleriyle gündeme geldiğini göstermektedir. Bu durum ise çalışan popülasyonda iş ve çalışma koşullarıyla ilgili stresörlerin intihar davranışıyla ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Bu sebeple bu çalışmada iş, meslek ve çalışma koşullarının intiharla ilişkisi ülke örnekleri ve yapılan bilimsel çalışmalar ışında incelenerek, intiharın olası sonuçları ve alınabilecek önlemlere değinilecektir.

Anahtar Kelimeler

İşyeri,İntihar,İş Stresörü

Kaynakça

AGERBO, E., GUNNELL, D., BONDE, J. P., MORTENSEN, P. B. ve NORDENTOFT, M. (2007). Suicide and occupation: the impact of socioeconomic, demographic and psychiatric differences. Psychological Medicine, 37(8),1131-1140.
AMAGASA, T., NAKAYAMA, T. ve TAKAHASHI, Y. (2005). Karojisatsu in Japan: Characteristics of 22 Cases of Work‐Related Suicide. Journal of Occupational Health, 47(2), 157-164.
ATAY, İ. M. ve GÜNDOĞAR, D. (2004). İntihar Davranışında Risk Faktörleri: Bir Gözden Geçirme. Kriz Dergisi, 12(3), 39-52.
BOXER, P., BURNETT, C. ve SWANSON, N. (1995). Suicide and Occupation: A Review of the Literature. Journal of Occupational and Environmental Medicine, 37(4), 442-452.
CAN, S. S., GÜNGÖR B. ve AŞKIN R. (2013). Hekim İntiharları. Kriz Dergisi, 21(1), 33-39.
CHAN, J. ve NGAI, P. (2010). Suicide as Protest fort he New Generation of Chinise Migrant Workers: Foxconn, Global Capital and the State. The Asia-Pasific Journal, 8(37), 1-33. CHOI, B. K. (2018). Job Strain, long work hours, and suicidal ideation in Us workers: a longitudinal study. International Archives of Occupational and Environmental Health, 91(7), 865-875.
ÇAKIR, M. (2018).İşçiler Neden İntihar Ediyor?. 10.07.2019 tarihinde http://www.guvenlicalisma.org/19678-isciler-neden-intihar-ediyor-murat-cakir adresinden erişilmiştir.
ÇETİNGÜÇ, M. ve BÜYÜKÇAKIR, C. (1994). Askeri Ortamlarda İntihar Sorunu. Kriz Dergisi, 2(1), 247-249.

DORAN, C. M., LING, R., GULLESTRUP, J., SWANNELL, S. ve MILLNER, A. (2016). The Impact of a Suicide Prevention Strategy on Reducing the Economic Cost of Suicide in the New South Wales Construction Industry. Crisis, 37(2),121-129.
DURKHEIM, E. (2013). İntihar-Bir toplumbilim incelemesi. (Çev: Z. Z. İlkgelen), İstanbul: Pozitif Yayınları.
Economic Right Instıtude ve Electronics Watch. (2018). The Link Between Employment Conditions and Suicide: A Study of the Electronics Sector in China. http://electronicswatch.org/the-link-between-employment-conditions-and-suicide-a-study-of-the-electronics-sector-in-china-november-2018_2549396.pdf, E.T. 10.02.2019.
EROL, S. I. (2015). Japon Çalışma Hayatının İki Büyük Problemi: Karoshi ve Karojisatsu. ÇSGB Çalışma Dünyası Dergisi, 3(1), 15-31.
ESKİN, M. (2007). İntiharda Bilişsel Davranışçı Sağaltım Yaklaşımları. Kriz Dergisi, 15(2), 15-35.
FULLERTON, Jamie. (2018). Suicide at Chinese iPhone Factory Reignites Concern Over Working Conditions. https://www.telegraph.co.uk/news/2018/01/07/suicide-chinese-iphone-factory-reignites-concern-working-conditions/ E.T:09.07.2019.
HAWTON, K., CLEMENTS, A., SIMKIN, S. ve MALMBERG, A. (2000). Doctors who kill themselves: A Study of the methods used for suicide. QJM: An International Journal of Medicine, 93(6), 351-357.
İngiltere Halk Sağlığı Kurumu [PHE]. (2017). 09.07.2019 tarihinde https://www.gov.uk/government/news/new-data-reveals-suicide-prevalence-in-england-by-occupation adresinden erişilmiştir.
KASAHARA, M., YAMAZAKI, Y. ve SHIMIZU Y. Work-Related Suicide in Japan: Analyzing 228 Cases of Worker Suicides. https://www.researchgate.net/profile/Mami_Kiritani/publication/272832099_Work Related_Suicide_in_Japan_Analyzing_228_Cases_of_Worker_Suicides/links/54f37b6f0cf299c8d9e50ba7/Work-Related-Suicide-in-Japan-Analyzing-228-Cases-of-Worker-Suicides.pdf, E.T.:07.02.2020.
KINCHIN, I. ve DORAN, C. M. (2017). The Economic Cost of Suicide and Non-Fatal Suicide Behavior in the Australian Workforce and the Potential Impact of a Workplace Suicide Prevention Strategy. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14(4), 1-14.
KÖSE, M. R. (2016). İntihar, Sosyo-Psikolojik, Kültürel ve Ekonomik Bir Çözümleme. Ankara: Anı Yayıncılık.
LEE, J., KIM, I. ve ROH, S. (2016). Descriptive study of claims for occupational mental disorders or suicide”, Annals of Occupational and Environmental Medicine, 28, 1-5. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5072321/pdf/40557_2016_Article_147.pdf, E.T.:07.02.2020.
MAHON, M. J., TOBIN, J. P., CUSACK, D. A., KELLEHER, C. ve MALONE, K. M. (2005). Suicide Among Regular-Duty Military Personnel: A Retrospective Case-Control Study of OccupationSpecific Risk Factors for Workplace Suicide. The American Journal Psychiatry, 162(9), 1688-1696.
MALMBERG, A., SIMKIN, S. ve HAWTON, K. (1999). Suicide in farmers. British Journal of Psychiatry, 175(2), 103-105.
MAN, F. (2015). Bir Hiper Esnek İstihdam Türü Olarak ‘Sıfır Süreli Sözleşme’: Akışkanlardan Gazlara Geçiş Mi?. HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 4(8), 86-101.
MILLNER, A., SPITTAL, M.J., PIRKIS, J. ve LaMONTAGNE, A. (2013). Suicide by occupation: Systematic review and meta-analysis. The British Journal of Psychiatry, 203(6), 409-416.
MILLNER, A., MAHEEN, H., BISMARCK, M. M. ve SPITTAL, M. J. (2016). Suicide by health professionals: a retrospective mortality study in Australia, 2001-2012. The Medical Journal of Australia, 205(6), 260-265.
National Suicide Prevention Strategy Advisory Group. (2017). Preventing suicide in England: Third progress report of the cross-goverment outcomes strategy to save lives. 09. 07.2019 tarihinde https://assets.publishing.service.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/582117/Suicide_report_2016_A.pdf, adresinden erişildi.
ÖZTÜRK, O. ve ULUŞAHİN O. (2011). Ruh Sağlığı ve Bozuklukları I içinde Özkıyım (İntihar). (Sezai Berber). Ankara:Nobel Tıp Kitapevleri.
PEGULA, S. M. (2004). An Analysis of Workplace Suicides, 1992-2001. U.S. Bureau of Labor Statistics, 04.02.2020 tarihinde https://www.bls.gov/opub/mlr/cwc/an-analysis-of-workplace-suicides-1992-2001.pdf, adresinden erişildi.
Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası (SES). (2018). Sağlık Çalışanları İntihar Raporu. 04.02.2020 tarihinde https://ses.org.tr/2018/04/calisma-duzeni-saglikta-intiharlari-artiriyor/, adresinden erişildi.
SKEGG, K., FIRTH, H., GRAY, A. ve COX, B. (2010). Suicide by occupation: does access to means increase the risk?. Australian and New Zealand Journal of Psychiatry, 44(5), 429-434.
Suicide at Chinese iPhone factory reignites concern over working conditions, 10.07.2019 tarihinde https://www.telegraph.co.uk/news/2018/01/07/suicide-chinese-iphone-factory-reignites-concern-working-conditions/ adresinden erişildi.
TIESMAN, H. M., KONDA, S., HARTLEY, D., MENENDEZ, C.C., RIDENOUR M. ve HENDRICKS, S. (2015). Suicide in U.S. Workplaces, 2003-2010 –A Comparison With Non-Workplace Suicides. American Journal of Preventive Medicine, 48(6), 674-682.
TUNALI, H. ve ÖZKAYA, S. (2016). Türkiye’de İşsizlik İntihar İlişkisinin Analizi. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(2), 56-70.
Uluslararası Çalışma Örgütü [ILO]. (2016). Workplace Stress: A Collective Challenge. World Day For Safety And Health At Work, ISBN: 978-92-2-130642-9, https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---ed_protect/---protrav/---safework/documents/publication/wcms_466547.pdf, E.T.:04.02.2020.
WATERS, S. (2015). Suicide as Protest in the French Workplace. Modern & Contemporary France, 23(4), 491-510.
WATERS, S., KARANIKOLOS, M. ve McKEE, M. (2016). When Work Kills. Journal of Public Mental Health, 15(4), 229-243.
WHO, (2006). Preventing Suicide A Resource At Work. Department of Mental Health and Substance Abuse Management of Mental and Brain Disorder. Geneva, 11.02.2020 tarihinde https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/43502/9241594381_eng.pdf;jsessionid=7FD82A5F4E8E4D31EBBCBC0092ACC1F8?sequence=1 adresinden erişildi.
WINDSOR-SHELLARD, B. (2017). Suicide by occupation, England: 2011 to 2015. Office for National Statistics, 04.02.2020 tarihinde https://www.ons.gov.uk/peoplepopulationandcommunity/birthsdeathsandmarriages/deaths/articles/suicidebyoccupation/england2011to2015 adresinden erişilmiştir.
WOO, J. ve POSTOLACHE, T. T. (2008). The impact of work environment on mood disorders and suicide: Evidence and implications. International Journal on Disability and Human Development, 7(2), 185-200.
YAKAR, M., TEMURÇİN, K. ve KERVANKIRAN, İ. (2017). Suicide in Turkey: its changes and regional differences. Bulletin of Geography. 35, 123–143.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Meryem Tekin Epik ^*
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2020

Gönderilme Tarihi

31 Mart 2020

Kabul Tarihi

24 Eylül 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 12 Sayı: 2

IZ

https://izlik.org/JA65KK63BT

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Tekin Epik, M. (2020). Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 12(2), 175-197. https://izlik.org/JA65KK63BT

AMA

1.Tekin Epik M. Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi. 2020;12(2):175-197. https://izlik.org/JA65KK63BT

Chicago

Tekin Epik, Meryem. 2020. “Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı”. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi 12 (2): 175-97. https://izlik.org/JA65KK63BT.

EndNote

Tekin Epik M (01 Aralık 2020) Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi 12 2 175–197.

IEEE

[1]M. Tekin Epik, “Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, c. 12, sy 2, ss. 175–197, Ara. 2020, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA65KK63BT

ISNAD

Tekin Epik, Meryem. “Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı”. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi 12/2 (01 Aralık 2020): 175-197. https://izlik.org/JA65KK63BT.

JAMA

1.Tekin Epik M. Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi. 2020;12:175–197.

MLA

Tekin Epik, Meryem. “Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı”. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, c. 12, sy 2, Aralık 2020, ss. 175-97, https://izlik.org/JA65KK63BT.

Vancouver

1.Meryem Tekin Epik. Psikososyal Bir Risk Olarak İşyeri İntiharı. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi [Internet]. 01 Aralık 2020;12(2):175-97. Erişim adresi: https://izlik.org/JA65KK63BT