Geleneksel Babalıktan Yeni Babalığa; Babaların Çocuk Bakımına Katılımı

Babalığın tarihsel gelişim süreci içerisinde ataerki ve modernite ile kesişimi ve ilişkiselliği doğrultusunda ortaya çıkan rol ve sorumluluklarının değerlendirildiği bu çalışmada, babaların çocuk bakımına katılımları yaş ve cinsiyet esasında değerlendirilmektedir. Amasya ilinde yaşayan hem kız hem erkek çocuğu olan 11 baba ile yapılan yüzyüze görüşmelerin niteliksel analizi üzerinden değerlendirmeler gerçekleştirilmektedir Babaların çocuk bakımına katılımlarına, bu katılımın niteliğine, oranına doğrudan etki eden ataerki ve modernite unsurları geleneksel baba ile yeni babanın karşılaştırılmasını gerekli kıldığına inanıldığı için babaların çocuk bakımına yönelik algılarında ataerki ve modernite etkisi anlaşılmaya çalışılmaktadır. Babalık için temel referans niteliğindeki ataerkil zeminde yaşanan sosyo kültürel gelişmeler, babalık ekseninde geleneksel çizgide seyreden babanın ibresini yeni babalığa çevirmekte, geleneksel babanın yeni babaya dönüşümünü zorlayan bir baskı unsuruna dönüşmekte; bu anlamda baba, itici güç olarak modernitenin katkıları ile revize olmaya zorlanmaktadır. Babalığın toplumsal hayatta varolan sosyokültürel değişimlere adaptasyonu ile geleneksel babadan “atılan” ya da “aktarılan” değerlerle “yeni” bir babalık örüntüsü ortaya çıkarılmaktadır. Ancak babaların çocuk bakımına katılımlarının yaş ve cinsiyete göre incelendiği bu çalışmada geleneksel annelik ve babalık rollerinin büyük ölçüde korunduğu, yeni babaya eklenen rollerin geleneksel babalık beklentilerini karşılamaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Görüşmecilerin yaşla birlikte çocuk bakımına artan katılımları bebeğin doğal bakıcısının anne olduğu görüşüne dayanmakta ve modelleme teorileri gereği babaların erkek çocuklarına yönelerek yetiştirilmelerinde daha çok sorumlu hissettikleri anlaşılmaktadır.