GERONTOLOJİDE MEKÂNI YENİDEN DÜŞÜNMEK

Yaşlılık çalışmalarında temel bir disiplin olan mekân gerontolojisi, ilk yıllarda ekolojik perspektif etrafında ele alınırken, son zamanlarda ise eleştirel bakış açısı merkeze alınarak tartışılmaya başlanmıştır. Bunun altında yatan sebeplerden bir tanesi günümüz kentlerinin Neoliberal politikalar etrafında şekillenmeye başlamasıdır. Neoliberal rasyonalite ile üretilen kentlerde yaşam kalitesinin anlamı tüketime göre şekillenmekte ve var olan eşitsizlikler daha da derinleşmektedir. Bu eşitsizliklerden etkilenenler arasında yaşlıların da olduğu görülmektedir. Bugünün Neoliberal ekonomi politiği yaşlılığı yoksulluk ve dezavantajlılık üzerinden yeniden şekillendirmektedir. Fakat kentsel konularda yaşlılar genellikle görünmez bir özne konumundadır. Bu çalışmada yaşlılık ve mekân arasındaki ilişki, kent sosyolojisi ve gerontoloji disiplinlerinin sunduğu bakış açıları ve imkânları bir araya getirilerek ele alınmaktadır. İki disiplin arasında kuramsal bir bağın oluşturulabileceğine ve mevcut durumun bu bağlamda tartışılabileceğine odaklanılmaktadır. Son olarak ise bu bakışın işaret ettiği toplumsal ve mekânsal bağlam karşısında bir çözüm önerisi olarak hak temelli yaklaşımları tartışmaya açılmaktadır.