A QUALITATIVE EVALUATION ON THE TRANSITION PROCESS FROM UNDERSECRETARY TO DEPUTY MINISTER IN THE CONTEXT OF TOP-LEVEL MANAGEMENT

The institution of deputy minister in the Turkish Public Administration system was introduced in 2011 through Decree Law No. 643. Criticisms arose regarding the inadequacy of the deputy minister institution in certain areas. Moreover, Following the abolishment of the undersecretary institution, there are views that the void created have not been filled. This study, which aims to highlight the pros and cons of the Deputy Minister system, was conducted in collaboration with active and retired senior ministry bureaucrats who have experienced both the old and new eras. In this research, a qualitative research design, predominantly used in social sciences, was chosen. The necessary data for the research was collected through a semi-structured interview form consisting of specific questions. After the interviews, the obtained data were categorized into themes and subthemes using content analysis technique. Additionally, descriptive analysis technique was employed to include direct quotations from the interview forms. As a result of the research, four main themes were identified: "Qualities of the Deputy Minister Institution," "Qualities of the Undersecretary Institution," "Deputy Minister and Undersecretary Institutions in Terms of Institutional Sustainability," and "Recommendations for the Deputy Minister Institution." Through thematic analysis, participants emphasized that Deputy Ministers prioritizing political affairs was the most important quality, and they positively evaluated the acceleration of the decision-making process within the ministry organization. Mastery of business processes and personnel, as well as career advancement based on merit, were identified as the primary advantages of Undersecretaries over Deputy Ministers. In conclusion, participants stressed that it would be very challenging to maintain the Deputy Minister system in its current form and recommended the implementation of new regulations that incorporate the positive aspects of the Undersecretary system.

Türk Kamu Yönetim’i sistemine Bakan Yardımcılığı, 2011 yılında 643 sayılı KHK ile girmiştir. Bakan yardımcılığı kurumun bazı alanlarda yeterli olmadığı yönünde eleştiriler gündeme gelmiş, müsteşarlık kurumun iptal edilmesi ile ortaya çıkan boşluğun doldurulamadığı ileri sürülmüştür. Bakan yardımcılığı sisteminin artı ve eksilerini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışma, konu ile alakalı eski ve yeni dönemi görmüş çalışan ve emekli üst düzey bakanlık bürokratlarıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, sosyal bilimlerde ağırlıklı kullanılan nitel araştırma deseni tercih edilmiştir. Araştırma için gerekli veriler, yarı yapılandırılmış sorulardan oluşan görüşme formu ile derlenmiştir. Görüşme sonrasında elde edilen veriler, içerik analizi tekniği ile temalar ve alt temalar şeklinde sınıflandırılmıştır. Ayrıca betimsel analiz tekniğine başvurularak görüşme formlarından doğrudan alıntılar yapılmıştır. Araştırma sonucunda, “Bakan Yardımcılığı Kurumunun Nitelikleri”, “Müsteşarlık Kurumunun Nitelikleri”, “Kurumsal Sürdürülebilirlik Ekseninde Bakan Yardımcılığı ve Müsteşarlık Kurumu” ve “Bakan Yardımcılığı Kurumuna Yönelik Öneriler” şeklinde olmak üzere dört farklı ana temaya ulaşılmıştır. Tematik analiz sonucunda, katılımcılar bakan yardımcılarının siyasi işlere öncelik vermesini en önemli nitelik olarak vurgularken bakanlık teşkilatındaki karar alma sürecinin hızlanmasını olumlu olarak değerlendirmişlerdir. İş süreçlerine ve personele hâkim olma ile kariyer ve liyakate dayalı yükselme müsteşarların bakan yardımcıları karşısındaki en önemli üstünlüğü olarak saptanmıştır. Çalışma neticesinde katılımcılar bakan yardımcılığı sisteminin bu haliyle sürdürülmesinin çok zor olduğunu vurgularken müsteşarlık sisteminin olumlu yanlarını içerecek şekilde yeni düzenlemelerin yapılması gerektiği önerisini sunmuşlardır.