Aile Yapısı Ergeni Mutlu Eder mi?
Abstract
Bu çalışmanın amacı, ergen öznel iyi oluşu ile aile
yapısı arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Çalışmaya
15–16 yaşları arasında 223 (99 erkek ve 124 kız) lise
öğrencisi ergen katılmıştır. Çalışmada Ergen Öznel İyi
Oluşu Ölçeği ve Aile Yapısını Değerlendirme Ölçeği
(AYDA) kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiler,
basit regresyon analizi yöntemiyle incelenmiştir. Analiz
sonuçlarına göre, aile yapısındaki iletişim ile yönetim
boyutlarının ergen öznel iyi oluşunu anlamlı ve önemli
düzeyde yordadığı bulunmuştur. Bulgular literatür
çerçevesinde ele alınıp değerlendirilmiştir.
Keywords
References
- Andrews F.M. & Withey, S,B. (1976). Social ındicators of well-being. New York: Plenu Press
- Aycan, Z., Eskin, M. (2005). Relative contributions of childcare, spousal support, and
- organizational support in reducing work-family conlict for men and women: The case of Turkey. Sex Roles, 53 (7/8): 453-471.
- Bjorklund, D.F. (2000). Children thinking. USA: Wads- worth Press.
- Kagıtçıbası, Çigdem. (2000). Kültürel psikoloji ve kül- tür bağlamında insan ve aile. İstanbul: Evrim Yayınevi.2. Baskı.
- Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeyinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
- Nalbant, A.(1993). 15-22 yaşları arasında bulunan is- lahevindeki, gözetim altındaki ve suç işlememiş gençlerin benlik saygısı ve yaşam doyumu düzeylerinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. A.Ü. Sağlık Bilimleri En- stitüsü. Ankara.
- Markus, H., & Kitayama, S. (1991). Culture and the self: Implications for cognition, emotion, and motiva- tion. Psychological Review, 98, 224-253.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
-
Authors
Dr. Ali Eryılmaz
This is me
Publication Date
September 1, 2010
Submission Date
March 24, 2015
Acceptance Date
-
Published in Issue
Year 2010 Volume: 22 Number: 22