TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI

Gülcan Şantaş

doi:10.21560/spcd.v19i50781.507180

TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI

Abstract

This study was carried out to examine the internal migration conceptually and to determine the distribution of internal migration in Turkey. For the purposes of the study, 1993-1998-2003-2008 and 2013 data of Turkey Demographic and Health Survey (TDHS), published by Hacettepe University Institute of Population Studies, were used in the study. The population of the study consists of women in reproductive ages in the TDHSs. The weighted sampling method, multi-stage sampling method and stratified cluster sampling methods were used in sampling in the research. The sample of the research was 6519 women in the 1993 research, 8576 women in the 1998 research, 8075 women in the 2003 research, 7405 women in the 2008 study and 9746 women in the 2013 study. The migration variable was determined by the childhood residential area of women in the study. In the results of the study, it has been identified that the percentage of people living in urban areas has increased continuously, and more than 60% of women at secondary and higher education level live in urban areas for five research period. Also the percentage of living in cities was found higher in women who were unmarried, unemployed, those with health insurance and living in the Western Region.

Keywords

Göç,İç Göç,Göçmen,Turkey Demographic and Health Survey

References

Adıgüzel, Y. (2016). Göç Sosyolojisi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Akıncı, B., Nergiz, A., Gedik, E. (2015). Uyum Süreci Üzerine Bir Değerlendirme: Göç ve Toplumsal Kabul. Göç Araştırmaları Dergisi, 1(2), 58-83.
Aksu, H., Sevil, Ü. (2010). Göç ve Kadın Sağlığı. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 2(3), 133-138.
Awuse, N., Agyei, J., Tandoh-Offin, P. (2016). The Cost-Benefit Analysis of Migration from Northern to Southern Ghana. Researchjournali’s Journal of Economics, 4(5), 1-15.
Bahar, O., Korkmaz Bingöl, F. (2010). Türkiye'de İç Göç Hareketlerinin İstihdam ve İşgücü Piyasalarına Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(2), 43-61.
Birinci, S. (2017). Türkiye'de Göç Etkinliği, Nüfus Devinimi ve Nüfus Değişimi (2014-2015). Türk Coğrafya Dergisi, 69, 81-88.
Buz, S. (2009). Göç ve Kentleşme Sürecinde Kadınların Görünürlüğü. Aile ve Toplum, 5(17), 40-50.
Bülbül, S., & Köse, A. (2010). Türkiye'de Bölgelerarası İç Göç Hareketlerinin Çok Boyutlu Ölçekleme Yöntemi İle İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 39(1), 75-94.

Catney, G. (2016). Minority Internal Migration in Europe. New York: Routledge.
Çağlayan, S. (2006). Göç Kuramları, Göç ve Göçmen İlişkisi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 67-91.
Çelik, F. (2002). İç Göçlerin Seçkinlik Yaklaşımı İle Analizi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13, 275-296.
Çelik, F. (2005). İç Göçler: Teorik Bir Analiz. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 167-184.
Çelik, F. (2006). İç Göçlerin İtici ve Çekici Güçler Yaklaşımı İle Analizi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27, 149-170.
Dennett, A., Stillwell, J. (2008). Population Turnover and Churn: Enhancing Understanding of Internal Migration in Britain through Measures of Stability. Population Trends, 134, 24-41.
Dücan, E. (2016). Türkiye’de İç Göçün Sosyo-Ekonomik Nedenlerinin Bölgesel Analizi. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(2), 167-183.
Fellmeth, G., Fazel, M., Plugge, E. (2016). Migration and Perinatal Mental Health in Women From Low‐and Middle‐Income Countries: A Systematic Review and Meta‐Analysis. BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology, 124(5), 742-752.
Ginsburg, C., Bocquier, P., Béguy, D., Afolabi, S., Augusto, O., Derra, K., Herbst, K., Lankoande, B., Odhiambo, F., Otiende, M., Soura, A., Wamukoya, M., Zabre, P., White, M.J., Collinson, M.A. (2016). Healthy or Unhealthy Migrants? Identifying Internal Migration Effects on Mortality in Africa Using Health and Demographic Surveillance Systems of the INDEPTH Network. Social Science & Medicine, 164, 59-73.
Güler, B. K., Özmen, A. Ö., & Sarıipek, D. B. (2015). İç Göç ve Kent İle Bütünleşme: Kocaeli İli Alan Araştırması. Sosyal Güvenlik Dergisi, 5(2), 37-69.
Güllüpınar, F. (2012). Göç Olgusunun Ekonomi-Politiği ve Uluslararası Göç Kuramları Üzerine Bir Değerlendirme. Yalova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(4), 53-85.
Güreşci, E. (2010). Türkiye’de Kentten-Köye Göç Olgusu. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 11(1), 77-86.
Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü (2006). Türkiye Göç ve Yerinden Olmuş Nüfus Araştırması. http://www.hips.hacettepe.edu.tr/tgyona/TGYONA_rapor.pdf (Erişim Tarihi: 10.05.2017).
Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü (2015). Türkiye Nüfus Ve Sağlık Araştırması İleri Analiz Çalışması 2013. http://www.hips.hacettepe.edu.tr/tnsa2013/rapor/TNSA2013_ilerianaliz.pdf (Erişim Tarihi: 04.11.2017).
Hagen Zanker, J. (2008). Why Do People Migrate? A Review of the Theoretical Literature (Paper No. 2008/WP002). https://ssrn.com/abstract=1105657 (Erişim Tarihi: 03.02.2018).
Hecht, S., Yang, A. L., Basnett, B. S., Padoch, C., Peluso, N. L. (2015). People in Motion, Forests in Transition: Trends in Migration, Urbanization, and Remittances and Their Effects on Tropical Forests. http://www.cifor.org/publications/pdf_files/OccPapers/OP-142.pdf (Erişim Tarihi: 08.06.2017).
Hugo, G., Harris, K. (2011). Population Distribution Effects of Migration İn Australia.
https://www.homeaffairs.gov.au/ReportsandPublications/Documents/research/condensed-version.pdf (Erişim Tarihi: 06.10.2017).
İçduygu, A., Sirkeci, İ. (1999). Cumhuriyet Dönemi Türkiye’sinde İç Göç Hareketleri. A. Berktay (Ed.), 75 Yılda Köylerden Şehirlere, İstanbul: İş Bankası Tarih Vakfı. Kara, M. A. (2017). Göç Yazıları: Kuramdan Alana Türkiye'de Göç. Ankara: Kırmızı Çatı Cadde Kitabevi.
Karpat, K. H. (2003). Türkiye'de Toplumsal Dönüşüm: Kırsal Göç, Gecekondu ve Kentleşme. Ankara: İmge Kitabevi.
King, R., Skeldon, R. (2010). ‘Mind the Gap!’ Integrating Approaches to Internal and International Migration. Journal of Ethnic and Migration Studies, 36(10), 1619-1646.
Lee, E. S. (1966). A Theory of Migration. Demography, 3(1), 47-57.
Massey, D. S., Arango, J., Hugo, G., Kouaouci, A., Pellegrino, A., Taylor, J. E. (1993). Theories of International Migration: A Review and Appraisal. Population and Development Review, 19(3), 431-466.
Niedomysl, T., Ernstson, U., Fransson, U. (2017). The Accuracy of Migration Distance Measures. Population, Space and Place, 23(1), 1-12.
Nielsen, I., Nyland, C., Smyth, R., Zhang, M., Zhu, C. J. (2005). Which Rural Migrants Receive Social Insurance in Chinese Cities? Evidence From Jiangsu Survey Data. Global Social Policy, 5(3), 353-381.
Özbay, F., Yücel, B. (2001). Türkiye’de Göç Hareketleri, Devlet Politikaları ve Demografik Yapı. Nüfus ve Kalkınma: Göç, Eğitim, Demokrasi, Yaşam Kalitesi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü.
Pazarlıoğlu, M.V. (2007). İzmir Örneğinde İç Göçün Ekonometrik Analizi. Celal Bayar Üniversitesi Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 14(1), 121-135.
Ravenstein, E.G. (1885). The Laws of Migration. Journal of the Statistical Society of London, 48(2), 167-235.
Sağlam, S. (2006). Türkiye'de İç Göç Olgusu ve Kentleşme. Türkiyat Araştırmaları, 5, 33-44.
Sağlık Bakanlığı. (2007). Türkiye’de Sağlığa Bakış, Erişim Tarihi:15.10.2017, http://sbu.saglik.gov.tr/Ekutuphane/kitaplar/200708281545440_ sagligabakis20.pdf Sayın, Y., Usanmaz, A., Aslangiri, F. (2016). Uluslararası Göç Olgusu ve Yol Açtığı Etkiler: Suriye Göçü Örneği. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 18(31), 1-13.
Sjaastad, L. (1962). The Costs and Returns of Human Migration. Journal of Political Economy, 70(5), 80–93.
Skeldon, R. (2017). International Migration, Internal Migration, Mobility and Urbanization: Towards More Integrated Approaches.
http://www.un.org/en/development/desa/population/events/pdf/expert/27/papers/II/paper-Skeldon-final.pdf (Erişim Tarihi: 15.07.2017).
Tacoli, C. (2011). Not only Climate Change: Mobility, Vulnerability and Socio-Economic Transformations in Environmentally Fragile Areas in Bolivia, Senegal and Tanzania. http://pubs.iied.org/pdfs/10590IIED.pdf (Erişim Tarihi: 12.12.2017).
Tekeli, İ. (1975). Göç Teorileri ve Politikaları Arasındaki İlişkiler. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 1(1), 153-176.
Tümtaş, M. S., Ergun, C. (2016). Göçün Toplumsal ve Mekânsal Yapı Üzerindeki Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(4), 1347-1359.
Türkiye İstatistik Kurumu. (2018). Göç İstatistikleri, Erişim Tarihi: 25.04.2018, http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do?alt_id=1067 Uluslararası Göç Örgütü. (2005). Internal Migration and Development: A Global Perspective, Erişim Tarihi: 22.04.2018), https://www.odi.org/sites/odi.org.uk/files/odi-assets/publications-opinion-files/68.pdf
Uluslararası Göç Örgütü. (2009). Göç Terimleri Sözlüğü, Uluslararası Göç Hukuku. (B. Çiçekli, Çev.) İstanbul: Littera Çeviri ve Dil Hizmetleri.
Virupaksha, H. G., Kumar, A., Nirmala, B. P. (2014). Migration and Mental Health: An Interface. Journal of Natural Science, Biology, and Medicine, 5(2), 233-239.
Yakar, M., Yazıcı, H. (2009). Afyonkarahisar Kentinde Göçlerin Seçkinlik Yaklaşımı İle Analizi (1990–2000). Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 155-172.
Yalçın, C. (2004). Göç Sosyolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Gülcan Şantaş ^*
0000-0002-0488-9375
Türkiye

Publication Date

December 20, 2019

Submission Date

January 2, 2019

Acceptance Date

December 19, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 19 Number: 45

DOI

https://doi.org/10.21560/spcd.v19i50781.507180

IZ

https://izlik.org/JA29JM96ZB

Cite

RIS / Bibtex

APA

Şantaş, G. (2019). TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI. Journal of Social Policy Studies, 19(45), 893-917. https://doi.org/10.21560/spcd.v19i50781.507180

AMA

1.Şantaş G. TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI. Journal of Social Policy Studies. 2019;19(45):893-917. doi:10.21560/spcd.v19i50781.507180

Chicago

Şantaş, Gülcan. 2019. “TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI”. Journal of Social Policy Studies 19 (45): 893-917. https://doi.org/10.21560/spcd.v19i50781.507180.

EndNote

Şantaş G (December 1, 2019) TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI. Journal of Social Policy Studies 19 45 893–917.

IEEE

[1]G. Şantaş, “TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI”, Journal of Social Policy Studies, vol. 19, no. 45, pp. 893–917, Dec. 2019, doi: 10.21560/spcd.v19i50781.507180.

ISNAD

Şantaş, Gülcan. “TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI”. Journal of Social Policy Studies 19/45 (December 1, 2019): 893-917. https://doi.org/10.21560/spcd.v19i50781.507180.

JAMA

1.Şantaş G. TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI. Journal of Social Policy Studies. 2019;19:893–917.

MLA

Şantaş, Gülcan. “TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI”. Journal of Social Policy Studies, vol. 19, no. 45, Dec. 2019, pp. 893-17, doi:10.21560/spcd.v19i50781.507180.

Vancouver

1.Gülcan Şantaş. TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI. Journal of Social Policy Studies. 2019 Dec. 1;19(45):893-917. doi:10.21560/spcd.v19i50781.507180