INVESTIGATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN SELF-ESTEEM, BASIC PERSONALITY TRAITS AND DOMESTIC VIOLENCE OF MARRIED WOMAN

Öz

The aim of this study was to investigate the relationship between self-esteem levels, basic personality traits and domestic violence in married woman. This study is research in the screening model based on quantitative data. Data were collected from 441 married women using the snowball sampling method between August and December 2018, using the Descriptive properties questionnaire., Rosenberg Self-Esteem Scale, Basic Personality Traits Scale developed in Turkish Culture and Domestic Violence Scale against Women. In this study, it was found that there was a negative, weak, statistically significant relationship between the mean scores of the Self-Esteem Scale of married women and the mean scores of the Domestic Violence Scale against women and there is a decrease in self-esteem levels of women as spouse violence increases. According to the results, the mean score of the Domestic Violence Against Women Scale was found to be higher in women under 25 years of age compared to other age groups. As the level of education of woman and family income increased, the mean score of the Domestic Violence Against Women Scale decreased. It was found that there was no significant relationship between the mean scores of women's Self-Esteem Scale, Domestic Violence Against Women Scale and Basic Personality Traits Scale and their marriage types. It is thought that this study, the results to be obtained from the study and the determinations to be determined based on the results will contribute to the field of women welfare from the perspective of social works.

Anahtar Kelimeler

• Domestic violence
• self-esteem
• married woman
• basic personality traits

EVLİ KADINLARIN BENLİK SAYGISI, TEMEL KİŞİLİK ÖZELLİKLERİ İLE MARUZ KALDIKLARI AİLE İÇİ ŞİDDET ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı evli kadınların benlik saygı düzeyleri, temel kişilik özellikleri ve maruz kaldıkları aile içi şiddet arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu çalışma nicel verilere dayalı tarama modelinde bir araştırmadır. Araştırma verileri, Ağustos-Aralık 2018 tarihleri arasında, kartopu örnekleme alma yöntemi kullanılarak ulaşılan 441 evli kadına araştırmacı tarafından oluşturulan tanıtıcı özellikler soru formu, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği, Türk Kültüründe Geliştirilmiş Temel Kişilik Özellikleri Ölçeği ve Aile İçi Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği uygulanarak toplanmıştır. Bu araştırmada evli kadınların Benlik Saygısı Ölçeği puan ortalamaları ile Aile İçi Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği puan ortalamaları arasında negatif, zayıf, istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki olduğu, eş şiddeti arttıkça kadınların benlik saygı düzeylerinde azalma olduğu saptanmıştır. Aile İçi Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği puan ortalamasının 25 yaş altı kadınlarda diğer yaş gruplarına göre daha fazla olduğu, kadınların eğitim ve ailenin gelir düzeyi yükseldikçe Aile İçi Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği puan ortalamasının azaldığı, kadınların Benlik Saygısı Ölçeği, Aile İçi Kadına Yönelik Şiddet Ölçeği ve Temel Kişilik Özellikleri Ölçeği puan ortalamaları ile eşlerinin eğitim düzeyleri, evlenme biçimleri ve nikâh şekilleri arasında ise anlamlı bir ilişki olmadığı bulunmuştur. Bu çalışmadan elde edilen sonuçların ve sonuca bağlı olarak belirlenecek tespitlerin sosyal hizmetler perspektifinden kadın refahı alanına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Aile içi şiddet
• benlik saygısı
• evli kadın
• temel kişilik özellikleri

Kaynakça

1. ABKHM. Ankara Barosu Kadın Hakları Merkezi (2008). Kadın Hakları El Kitabı. Ankara.
2. Akıncı Çötok, N. (2015). Toplumsal Cinsiyet Rolü DahilindeKadına Şiddet Olgusuna Karşı Kadın Algısı. International Journal of Social Sciences and Education Research,1(3), 778-790.
3. Aktaş, A.M. (2006). Aile İçi Şiddet Kadının ve Çocuğun Korunması. Ankara: Elma Yayınevi.
4. Altınay, A. G., Arat, Y. (2008). Türkiye’de Kadına Yönelik Şiddet.İstanbul: Punto Baskı.
5. Arabacı, L., Karadağlı, A. (2006). Hemşire ve Ebelerin Kadına Yönelik Şiddet Belirtilerini Tanımalarına İlişkin Ölçek Geliştirme. Sağlık ve Toplum Dergisi, 16 (2), 101-11.
6. Aşkın, E.Ö., Aşkın, U. (2017).Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet ve Yoksulluk İlişkisi: Aile İçi Şiddet Mağduru Kadınlar Üzerine Bir Araştırma. Kapadokya Akademik Bakış,1(2), 16-37.
7. Ayrancı, Ü., Günay, Y. Ünlüoğlu, İ. (2002). Hamilelikte Aile İçi Şiddet: Birinci Basamak Sağlık Kurumuna Başvuran Kadınlar Arasında Bir Araştırma. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 3(2), 75-87.
8. Aytaç, S., Eteman, F. S., Aydın, G. Ç., Reçber, B., Sezen, H. K.(2016). Kadına Yönelik Şiddetin Dünü, Bugünü, Yarını: Kestirim Tabanlı Bir Araştırma. Sosyoloji Konferansları, 54(2), 275-297.

9. Basım, H. N., Çetin, F., Tabak, A.(2009). Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Kişilerarası Çatışma Çözme Yaklaşımlarıyla İlişkisi. Türk Psikoloji Dergisi,24(63), 20-34.
10. Bilgin Şahin, B., Erbay Dündar, P. (2017). Kadına Yönelik Şiddet ve Yaşam Kalitesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 8(3), 203-210.
11. Bozkurt Şener, E.(2011). Kadına Yönelik Aile İçi Şiddeti Önlemede 4320 Sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun ve Değerlendirilmesi(Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi) T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü.
12. Castro, R.,Peek-Asa, C., Ruiz, A. (2003). Violence Against Women in Mexico:AStudy of Abuse Before and During Pregnancy. American Journal of Public Health, 93(7), 1110-1116.
13. Clements, C. M.,Sabourin, C. M., Spiloy, L. (2004).Dysphoria and Hopelessness Following Battering: The Role of Perceived Control, Coping and Self-esteem. Journal of Family Violence, 19(1), 25-36.
14. Coleman, K. H.,Weinman, M. L., Hsi, B. P. (1980).Factors Affecting Conjugal Violence. The Journal of Psychology, 105(2), 197-202.
15. Çiler Kılıç, B. (1999). Aile İçi Kadına Yönelik Şiddetin Belirlenmesi ve Hemşirenin Rolü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
16. Çuhadaroğlu, F. (1986). Adolesanlarda Benlik Saygısı. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi (Uzmanlık Tezi).
17. Damka, Z.(2009). Sığınma Evinde Kalan Şiddet Mağduru Kadınlar: Anksiyete Duyarlığı, Travmaya Bağlı Suçluluk, Travma Sonrası Stres Bozukluğu ve Psikolojik Belirtiler (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. Deveci, S. E., Açık, Y., Gülbayrak, Ç., Tokdemir, M. (2005). Elâzığ İl Merkezinde 15-49 Yaş Evli Kadınların Aile İçi Şiddete Maruz Kalma Durumları. Toplum ve Hekim, 20(3), 229-234.
19. Dindaş, H. (2008).Kadına Yönelik Eş Şiddetinin Sosyoekonomik Durum ve Yaşam Kalitesi ile İlişkisi(Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
20. Dönmez, G., Şimşek, H., Güney, T. (2012). Evli Erkeklerde Eşlerine Yönelik Şiddet ve İlişkili Etmenler. Türkiye Halk Sağlığı Dergisi, 10(3), 151-159.
21. Eryılmaz, G.(2001). Aile İçi Şiddet, Kadın Sağlığı ve Hemşirelik. C.Ü. Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 5(2), 19-24.
22. Faramarzi, M.,Esmailzadeh, S., Mosavi, S. (2005). A Comparison of Abused and Non-abused Women’s Definitions of Domestic Violence and Attitudes to Acceptance of Male Dominance. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol,122(2), 225-231.
23. Gençöz, T., Öncül, Ö.(2012). Examination of Personality Characteristics in a Turkish Sample: Development of Basic Personality Traits Inventory. The Journal of General Psychology, 139(3), 194-216.
24. Güleç Öyekçin, D., Yetim, D., Şahin, E.M. (2012). Kadına Yönelik Farklı Eş Şiddeti Tiplerini Etkileyen Psikososyal Faktörler. Türk Psikiyatri Dergisi, 23(2), 75-81.
25. Güneş, G., Kaya, M., Pehlivan, E. (2000). Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Ailelerinde Kadına Yönelik Aile İçi Şiddetle İlgili Bir Araştırma. Toplum ve Hekim, 15(5), 391-397.
26. Haj-Yahıa, M. M. (2000). Implications of Wife Abuse and Battering For Self-esteem, Depression and Anxiety as Revealed By The Second Palestinian National Survey on Violence Against Women. Journal of Family Issues, 21(4), 435-463.
27. Hoffman, K. L., Demo, D. H., Edwars, J. N. (1994). Physical Wife Abuse in Non-western Society: An Integrated Theorical Approach. Journal of Marriage and The Family, 56(1), 131-146.
28. İçli, T. G. (1995).Ailede Kadına Karşı Şiddet ve Kadının Suçluluğu.Ankara: Kadın Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü Yayınları.
29. Kandemirci, D., Kağnıcı, Y. D.(2014). Kadına Yönelik Aile İçi Şiddetle Baş Etme: Çok Boyutlu Bir İnceleme. Türk Psikoloji Yazıları,17(33), 1-12.
30. Karaçam, Z., Çalışır, H., Dündar, E., Altuntaş, F., Avcı, H.C. (2006). Evli Kadınların Aile İçi Şiddet Görmelerini Etkileyen Faktörler ve Kadınların Şiddete İlişkin Bazı Özellikleri. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 22(1), 71-88.
31. Karaoğlu, L.,Celbis, O., Ercan, C., Ilgar, M., Pehlivan, E., Güneş, G., Genç, M.F., Eğri, M. (2006). Physical, Emotional and Sexual Violence During Pregnancy in Malatya, Turkey. EuropeanJournal of Publica Health, 16(1), 149-156.
32. Mete, B., Pehlivan, E., Bektaş, D., Tekin, Ç., Çakmak, E. (2018). Malatya Kent Merkezinde Yaşayan Yetişkin Kadınlarda Aile İçi Şiddet Sıklığı ve Etkileyen Faktörler. STED, 27(5), 297-304.
33. Moroğlu, N.(2012). Kadına Yönelik Şiddetin Önlenmesi 6284 Sayılı Yasa ve İstanbul Sözleşmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 101, 357-380.
34. Muslu, L. (2001). Kırsal Bölgelerde Eşleri Tarafından Fiziksel Şiddet Gören ve Görmeyen Kadınların Benlik Saygı Düzeylerinin Belirlenmesi.(Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).Pamukkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
35. Naved, T. S.,Persson, L. A. (2005). Factor Associated With Sposual Physical Violence Against Women in Bangladesh. Studies in Family Planning, 36(1), 289-300.
36. Soylu, Y., Kağnıcı, D. Y. (2015). Evlilik Uyumunun Empatik Eğilim, İletişim ve Çatışma Çözme Stillerine Göre Yordanması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 5(43), 44-54.
37. Subaşı, N., Akın, A.(2003). Kadına Yönelik Şiddet; Nedenleri ve Sonuçları. Toplumsal Cinsiyet, Sağlık ve Kadın. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
38. Şahin, E. M., Yetim, D., Güleç Öyekçin, D. (2012).Edirne’de Kadına Yönelik Eş Şiddeti Yaygınlığı ve Kadınların Şiddete Karşı Tutumları. Cumhuriyet Tıp Dergisi, 34, 23-32.T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu.(1995). Aile İçi Şiddetin Sebepleri ve Sonuçları.Ankara: Bizim Büro Basımevi.
39. T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu. (1998). Aile İçinde ve Toplumsal Alanda Şiddet.Bilim serisi 113. Ankara: Başbakanlık Basımevi.
40. Taşpınar, A.,Bolsoy, N., Şirin, A. (2005). Gebeler Fiziksel Şiddete Uğruyorlar Mı? Manisa Örneği. Adli Psikiyatri Dergisi,2(2), 41-47.
41. Tezcan, B.(2009). Obez Bireylerde Benlik Saygısı, Benlik Algısı ve Travmatik Geçmiş Yaşantılar(Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi). Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2. Psikiyatri Kliniği.
42. Turhan, E.,Güraksın, A., İnandı, T. (2006). Erzurum’da Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet. Sağlık ve Toplum,16(3), 24-30.
43. Vahip, I.,Doğanavşargil, Ö. (2006). Aile İçi Fiziksel Şiddet ve Kadın Hastalarımız. Türk Psikiyatri Dergisi,17(2), 107-114.
44. Yetim, D. (2008). Edirne Şehir Merkezinde Kadınlara Yönelik Şiddet Sıklığı ve Etkileyen Faktörler (Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi).Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı.