ULUSLARARASI GÖÇTE GEÇİCİ KORUMA POLİTİKASININ POLİTİKA TRANSFERİ ÇERÇEVESİNDE KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ: ALMANYA, HOLLANDA VE TÜRKİYE ÖRNEĞİ

Abstract

Uluslararsı geçici koruma politikasının ortaya çıkış süreci, uygulanan asgarî standartlar ve bunların kapsamı Almanya, Hollanda örnekleri üzerinden analizler yapılarak politika transferi bağlamında incelenmiştir. Çalışma, 2013 yılında çıkarılan 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu çerçevesinde, özellikle 2011 sonrası Türkiye’ye gelen geçici koruma altındaki Suriyelilerin durumlarını düzenlemek üzere oluşturulan geçici koruma uygulaması politika transferi çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmanın amacı; Türkiye’nin uygulamakta olduğu geçici koruma politikasının hangi ülkeden esinlenilerek transfer edildiğini ve politika transferi derecelerinden olan “kopyalama”, “adaptasyon”, “melezleştirme”, “sentez” ve “esinlenme” durumlarından hangisinin uygulandığını anlamaktır. Çalışma ile Avrupa’daki geçici koruma politikalarının örnek uygulamaları (Almanya, Hollanda ve Türkiye) incelenecek olup, politikaların benzerlikleri ve asgarî standartları karşılaştırmalı analiz yöntemi ile ortaya çıkarılacaktır. Çalışma verileri literatür taraması, dökümantasyon/metin incelemesi ile toplanırken veri analizi karşılaştırma yöntemi ile yapılmıştır. Bu çalışma, alanında akademik araştırmaların az ve yetersiz olması nedeniyle gelecekteki araştırmalara rehberlik ve kaynaklık etmesi açısından önemlidir. Araştırmanın çıktılarına göre; Türkiye’deki geçici koruma politikasının Duldung ve TROO’dan etkilenmiş bir politika olduğu ve politika transferi derecelerinden olan esinlenme ve öykünme ile melez (karma) bir yapıda olduğu karşılaştırmalı yöntemler ile ortaya çıkmıştır. Bu çerçevede bu uygulamanın, nereden, nasıl alınarak Türkiye’de uygulanmaya başlanmış olduğu analiz edilirken, gelecekte yeni bölgelere transfer edilmesi ve geliştirilmesi konusunda bir adım atılmış olacaktır.

Keywords

• Uluslararası Göç
• Politika Transferi
• Mülteciler
• Geçici Koruma

COMPARATIVE ANALYSIS OF TEMPORARY PROTECTION POLICY IN INTERNATIONAL MIGRATION WITHIN THE FRAMEWORK OF POLICY TRANSFER: THE CASE OF GERMANY, NETHERLANDS AND TURKEY

Abstract

The process of the emergence of the international temporary protection policy, the minimum standards applied and their scope have been analyzed through the examples of Germany, the Netherlands and examined in the context of policy transfer. The study was discussed within the framework of the Law on Foreigners and International Protection No. 6458 issued in 2013, in particular within the framework of the policy transfer on the practice of temporary protection created to regulate the situation of Syrians under temporary protection who came to Turkey after 2011. The aim of the study is to understand which country the temporary protection policy implemented by Turkey was inspired by, and which of the policy transfer degrees "copying", "adaptation", "hybridization", "synthesis" and "inspiration" was applied. With the study, the sample applications of temporary protection policies in Europe (Germany, the Netherlands and Turkey) and the similarities and minimum standards of the policies will be revealed by comparative analysis method. The study data were collected by literature review, documentation/text review, and data analysis was performed by comparison method. This study is important in terms of providing guidance and resources for future research due to the fact that academic research in its field is scarce and insufficient. According to the results of the research ,it has been revealed by comparative methods that the temporary protection policy in Turkey is a policy influenced by Duldung and TROO and has a hybrid (mixed) structure with inspiration and emulation from the degrees of policy transfer. In this framework, while analyzing where and how this application was taken and started to be implemented in Turkey, a step will be taken in terms of transferring it to new regions and developing it in the future.

Keywords

• International Migration
• Policy Transfer
• Refugees
• Temporary Protection

References

1. Amnesty International. (1997). Bosnia-Herzegovina: “Who’s Living in My House?: Obstacles to the Safe Return of Refugees and Displaced People. London: Amnesty International International Secretariat.
2. Battjes , H., & Vries, K. (2005). Asylum in European Union Member States: Reception of Asylum Seekers and Examination of Asylum Applications. European Parliament. Amsterdam: European Parliament's committee on Civil Liberties, Justice and Home Affairs. Aralık 22, 2019,http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/etudes/join/2005/365968/IPOL-LIBE_ET(2005)365968_EN.pdf Benson, D., & Jordan, A. (2011). What Have We Learned from Policy Transfer Research? Dolowitz and Marsh Revisited. Political Studies Review, 9, 366–378.
3. Bosswick, W. (2000). Development of asylum policy in Germany. Journal of Refugee Studies, 1(13), 43-60.
4. Bundesamt für Migration und Flüchtlinge. (2006 ). Rückkehr aus Deutschland Forschungsstudie 2006 im Rahmen des Europäischen Migrationsnetzwerks. Federal Office for Migration and Refugees (Bundesamt für Migration und Flüchtlinge).
5. Bosswick, W. (2000). Development of asylum policy in Germany. Journal of Refugee Studies, 13(1), 43-60. 12 05, 2019 tarihinde https://watermark.silverchair.com/13-1-43.pdf? token=AQECAHi208BE49Ooan9kkhW_Ercy7Dm3ZL_9Cf3qfKAc485ysgAAAlcwggJTBgkqhkiG9w0BBwagggJEMIICQAIBADCCAjkGCSqGSIb3DQEHATAeBglghkgBZQMEAS4wEQQMOJW-HybC4XU1-bQIAgEQgIICCqXw8d6lS5nmMw2b5-3R24RqgnMMBwj547emVE6zgStqioy
6. Ciğer, M. İ. (2016). Uluslararası Hukuka Uygun Geçici Koruma Rejiminin Unsurları Üzerine. Göç Araştırmaları Dergisi, 2(3), 62-92.
7. Clark, J. (1985). Policy Diffusion and Program Scope. Publius, 15, 61-70. doi:doi.org/10.1093/oxfordjournals.pubjof.a037569
8. Crépeau, F., & Holland, L. (1997). Temporary Protection, Continuing Insecurity: A Regime Replacing Convention Protection of Refugees in Violation of International Law, 1997. CanLIIDocs 216, 239 - 261. doi:https://doi.org/10.1017/S0829320100005263

9. Council of Europe Directive (2001/55/EC). (2001). Council Directive 2001/55/EC of 20 July 2001 on minimum standards for giving temporary protection in the event of a mass influx of displaced persons and on measures promoting a balance of efforts between Member States in receiving such persons and bearing. Official Journal of the European Communities. 12 20, 2019 tarihinde https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex:32001L0055
10. Council of the European Union. (2001). on minimum standards for giving temporary protection in the event of a mass influx of displaced persons and on measures promoting a balance of efforts between Member States in receiving such persons and bearing the consequences thereof. Official Journal of the European Communities.
11. Çiçekli, B. (2009). Uluslararası Hukukta Mülteciler ve Sığınmacılar. Ankara: Seçkin Yayınevi.
12. Dolowitz, D., & Marsh , D. (1996). Who learns what from whom; a Review of the policy transfer literature. Political Studies(XLIV), 343-357.
13. Edwards, A. (2005). Human Rights, Refugees, and the Right ‘to Enjoy’ Asylum. International Journal of Refugee Law, 17(2), 293.
14. European Parliament. (2020). European Implementation Assessment . EPRS | European Parliamentary Research Service. https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2020/642840/EPRS_STU(2020)642840_EN.pdf
15. Fitzpatrick, J. (2000). Temporary Protection of Refugees: Elements of a Formalized Regime. American Journal of International Law, 2(92), 279.
16. Glaser , B., & Strauss , A. (2006). The Discovery of Grounded Theory , Strategies for Qualitative Research . New Brunswick (USA), London (U.K.) : Aldine Transaction .
17. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. (2019). Geçici Koruma Kanunu ve Yönetmeliği. ww.goc.gov.tr: https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma-kanunu-ve-yonetmeligi#
18. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. (2021, 11. 03). Geçici Koruma. www.goc.gov.tr/: https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638
19. Hoberg, G. (1991). Sleeping with an Elephant: the American Influence on Canadian Environmental Regulation. Journal of Public Policy, 11, 32-107.
20. Hulme, R. (2006). The Role of Policy Transfer in Assessing the Impact of American Ideas on British Social Policy. Global Social Policy, SAGE Publications, 6(2), 173-195. https://hal.archives-ouvertes.fr/hal-00571793/document Humanitarian Issues Working Group. (1994, Mart 08). Survey on the Implementation of Temporary Protection. Ekim 04, 2019 tarihinde refworld.org: https://www.refworld.org/docid/3ae6b3300.html
21. Kapucu, N., & Kösecik, M. (2003). Ülkeler Arasında Yönetsel Reform Transferi: Yeni Kamu Yönetimi Örneği. (M. A. Çukurçayır, Dü.) Konya: Çizgi Kitabevi.
22. Kaya, M. (2017). Türkiye’deki Suriyeliler İç İçe Geçişler ve Karşılaşmalar. İstanbul: Hiper Yayın.
23. Keser, A. (2012). Policy Transfer and Ethics in Turkish Public Administration. TODAİE‟s Review of Public Administration, 6(4), 35-68. https://www.researchgate.net/publication/296196751_Policy_Transfer_and_Ethics_in_Turkish_Public_Administration
24. Keser, A. (2012). Politika Transferi ve Türk Kamu Yönetiminde Etik. Amme İdaresi Dergisi, 45(4), 25-50. https://www.researchgate.net/publication/296196751_Policy_Transfer_and_Ethics_in_Turkish_Public_Administration.
25. Keser, A. (2018). Politika Transferi ve Düzenleyici Kurumlar. İstanbul: Kriter Yayınları.
26. Knaus , V., & Widmann , P. (2010). Integration Subject to Conditions. Kosovo: UNICEF Kosovo and the German Committee for UNICEF. 12 22, 2019 tarihinde https://www.unicef.org/socialpolicy/files/Integration_Subject_to_Conditions.pdf
27. Koser, K., Walsh, M., & Black, R. (1998). Temporary Protection and the Assisted Return of Refugees from the European Union. International Journal of Refugee Law, 10(3), 444 - 461.
28. Kutlu, Ö. (2003). İdari Reform Transferi: Ülkelerin Birbirinden Kamu Politikaları Transfer Etmeleri ve Öğrenmeleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
29. Küçük, A. (2020). Türkiye’de Göç Ve Sağlık Politikaları Analizi: “Sıhhat Projesi” Örneği . Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi(47), 473 - 496. doi:https://doi.org/10.21560/spcd.vi.576588
30. MacGregor, M. (2018, 05 30). The Asylum Seekers' Benefits Act. www.infomigrants.net: https://www.infomigrants.net/en/post/9560/the-asylum-seekers-benefits-act
31. Marsh, D., & Dolowitz, D. (1996). Who Learns What from Whom: a Review of the Policy Transfer Literature. Political Studies, 343-351.
32. Miles , M., Huberman , A., & Saldaña , J. (2014). Qualitative data analysis: a methods sourcebook. USA: SAGE Publications, Inc.
33. Mülteciler Derneği. (2019, Aralık 04). Türkiye'deki Suriyeli Sayısı Kasım 2019. multeciler.org.tr: https://multeciler.org.tr/turkiyedeki-suriyeli-sayisi/
34. ÖZTÜRK, N. O. (2016). 1951 Tari̇hli̇ Mülteci̇leri̇n Hukuki̇ Statüsüne İlişkin Sözleşme Çerçevesi̇nde Mülteci̇ Statüsünün Sona Ermesi̇ne Yöneli̇k Ölçütleri̇n İncelenmesi̇ Ve Türk Hukuku Üzeri̇ndeki̇ Yansımalarının Değerlendi̇ri̇lmesi̇ . Ankara Üni. Hukuk Fak. Dergisi, 65 (2), 393-448 .
35. Perluss, D., & Hartman , J. (1985). Temporary Refuge: Emergence of a Customary Norm. Virginia Journal of International Law(26).
36. Rose , R. (1993). Lesson-drawing in Public Policy: a Guide to Learning Across Time and Space. New Jersey: Chatham House Publishers.
37. Rose, R. (1991). What is Lesson Drawing. Journal of Publicy, 11, 3-30.
38. Salomon, K., & Rystad, G. (1992). Refugees in the Cold War: Toward a New International Refugee Regime in the Early Postwar Era. Refugee Survey Quarterly, 71–73.
39. Stone, D. (2001). Learning Lessons, Policy Transfer and the International Diffusion of Policy Ideas. Centre for the Study of Globalisation and Regionalisation (CSGR), 69.
40. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. (2015). Avrupa’da Geçici Koruma Rejimi. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü, 6-112.
41. TBMM İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu. (1951). Mültecilerin Hukuki Durumuna Dair Sözleşme. Ankara: danistay.gov.tr.
42. Thorburn, J. (1995). Transcending boundaries: temporary protection and burden-sharing in Europe. International Journal of Refugee Law, 459-480.
43. UN High Commissioner for Refugees (UNHCR). (2020, June). Note on Temporary Protection in a Broader Context. refworld.org: https://www.refworld.org/docid/3ae6b32514.html [accessed 12 June 2020]
44. UN High Commissioner for Refugees. (1994, Ocak 01). Note on Temporary Protection in a Broader Context. www.refworld.org: https://www.refworld.org/docid/3ae6b32514.html
45. UNHCR. (1992). A Comprehensive Response to the Humanitarian Crisis in the former Yugoslavia. The United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR).
46. UNHCR. (1992). Report of the International Meeting on Humanitarian Aid to Victims of the Conflict in the Former Yugoslavia. refworld.org.
47. UNHCR. (1997, Ocak 01). The State of The World’s Refugees 1997: A Humanitarian Agenda. Kasım 04, 2019 tarihinde unhcr.org: https://www.unhcr.org/4a4c72719
48. UNHCR. (2012). Roundtable on Temporary Protection. Villa Ormond, San Remo, Italy: International Institute of Humanitarian Law.
49. Van , S., & Thorburn, J. (1998). Refugee protection in Europe: lessons of the Yugoslav Crisis. The Hague: Martinus Nijhoff Publishers.
50. Walker, J. L. (1969). The diffusion of innovations among the American states. The American Political Science Review, 33, 880-899.
51. Yabancıları Koruma Kanunu. (2013). Mevzuat. 01 27, 2020 tarihinde Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu: https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6458.pdf adresinden alındı.
52. Yay, E. (2016). Bir Kamu Politikasi Olarak Politika Transferi Ve Türkiye Örneği. Sosyal Bilimler Araştırmaları Derneği (SoBiAD), 48-63. http://www.sobiad.org/ejournals/dergi_hia/arsiv/2016/Yay.pdf
53. Young, K. (2001). UNHCR and ICRC in the former Yugoslavia: Bosnia-Herzegovina. IRRC, 781-805.