Sosyolojik Açıdan Tahtacı Grupların Araştırılması (Muğla Örneği)
Öz
Tahtacılar (Türkmen Alevileri) , XIX. yüzyıldan beri, giderek artan bir şekilde bilim adamları, gezginler ve derlemecilerin dikkatini çekmiştir. Seyahatnamelerde, raporlarda, bilimsel araştırmalarda-çalışmalarda, derlemelerde bazen kısa, ama öz; bazen uzun ve detaylı, kısmen de yüzeysel olarak yer almış bir etnik ve dinî topluluktur. Bu bakımdan Tahtacılara Türkmen “Alevî” topluluk denmektedir. Tahtacılara grup kimliğini veren her ne kadar uğraştıkları meslek gibi görünse de burada asıl olan Aleviliktir. Günümüzde Tahtacıların Adana, İçel, Antalya, Aydın, Balıkesir, Edremit, Manisa, Isparta, Muğla, Denizli, İzmir, Gaziantep şehirlerinde yaşadıkları bilinmektedir. Bu çalışmada amaç Muğla’da yaşayan Tahtacı grupların gerek dini gerekse de etnik kimliklerini ne kadar benimsediklerini buna bağlı olarak geleneklerini ve kültürlerini günümüzde ne kadar yaşattıklarını tespit etmektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKSÜT, Ali, Dünden Bugüne Türkmenler, Kayhan Matbaası, İstanbul, 2003.
- ASAN, Veli, Türkmen Alevileri, Kardelen Sanat, Isparta, 2012.
- BAL, Hüseyin, Nitel Araştırma Yöntemi, Fakülte Kitapevi, Isparta, 2013.
- BAL, Hüseyin, Sosyolojik Açıdan Alevi-Sünni Farklılaşması ve Bütünleşmesi, Ant Yayınları, İstanbul, 1997.
- BİÇEN, Hüseyin Yüksel, İnanışları ve Gelenekleriyle Tahtacılar, Tek Ağaç Yayıncılık, Ankara, 2005.
- ÇIBLAK, Nilgün, Mersin Tahtacıları, Ürün Yayınları, 2005.
- DURKHEIM, Emile, Dini Hayatın İlkel Biçimleri, Çev. Fuat Aydın, Ataç Yayınları, İstanbul, 2005.
- ENGİN, İsmail, Tahtacılar: Tahtacı Kimliğine ve Demografisine Giriş, Ant Yayınları, Ankara, 1998.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
15 Ocak 2016
Gönderilme Tarihi
15 Ocak 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Sayı: 36